tag:blogger.com,1999:blog-35623822011-04-22T02:13:02.681+04:30&#1610;&#1575;&#1583;&#1583;&#1575;&#1588;&#1578;&#1607;&#1575;&#1610;&#1610;&#32;&#1575;&#1586;&#32;&#1605;&#1575;&#1580;&#1585;&#1575;&#1610;&#13;&#10;&#32;&#1605;&#1606;&#32;&#1608;&#32;&#1575;&#1583;&#1576;&#1610;&#1575;&#1578;&#32;&#1608;&#32;&#1593;&#1588;&#1602;&#32;&#33;siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comBlogger1511100tag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-1058005336096553752003-07-12T14:52:00.000+04:302003-07-12T15:30:05.563+04:30با سلام خدمت دوستان عزيزي كه هميشه به من محبت دارند . راستش چند روزيست كه از مستاجري در آمده ام !! خوشحال مي شوم در <a href="http://www.shaeraneha.com/weblog/">خانه جديد شاعرانه ها </a> با من همراه باشيد . دست يكايك شما را مي فشارم .شاد باشيد . سيامك <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-105800533609655375?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-1057517807500755172003-07-06T23:26:00.000+04:302003-07-06T23:26:47.476+04:30سلام <br />اول اينكه پوزش بابت تاخير ! در ادامه همان مشكلات كه ذكر شد شديدا درگير بودم كه خوشبختانه فعلا ختم به خير شده است ! ان شاالله دوباره به شكل منظم در خدمت خواهم بود.فعلا بهواسطه همان كمبود وقت يك غزل ، مرا تحمل كنيد تا بعد: <br />«كودكان ما» <br />برقص در شب يلدايم ، اي غزل ! با من <br />برقص تا گلِ خورشيدِ بوسه ها ، تا من ! <br /> <br />برقص ! رقص تو آتشفشاني از رنگ است ، <br />سپيدِ پيرهن آبيِ ارغوان دامن ! <br /> <br />برقص ! قصه شوريدگي روايت كن ! <br />براي جنگل وحشي ، براي دريا ، من <br /> <br />كه زير پاي تو جنگل شكوفه مي ريزد <br />و موج بوسهء دريا به روي پاها ، من – <br /> <br />هم از حرير نفسهات شعر مي بافم <br />و يك سؤال قديمي : تو شاعري يا من ؟! <br /> <br />هزار كودك شيطان واژه زاده شدند <br />از التهاب تو و تب ، شب و عطش با من ! <br /> <br />آهاي كوليِ لولي وشِ بهار آغوش ! <br />سپرده ام به تو اين كودكانِ دل را من … <br /> <br />… بيا و مادر خوبي براي آنها باش ! <br />بزرگشان كن و عاشق ، شبيه بابا : من !! <br /> <br />شاد باشيد. <br />سيامك<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-105751780750075517?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-1057074979830448462003-07-01T20:26:00.000+04:302003-07-01T20:26:19.820+04:30سلام <br />اول اينكه : نمي دونم چرا 2-3 روز از زندگي عقبم !! يه عالمه كار دارم كه بايد تا آخر هفته انجام بدم و همه اش نصفه مونده !! خدا رحم كنه !! <br />دوم اينكه : يك چهارپاره تقديم به نخستين نواده حوا كه اين شعر را شنيد ! <br />« گريز » <br /> <br />من از تو مي گريزم <br />شبيه تشنه از آب ! <br />شبيه زخم از درد ! <br />شبيه خسته از خواب ! <br /> <br />من از تو مي گريزم <br />شبيه برگ از نور ! <br />شبيه ريشه از خاك <br />مي از درخت انگور !! <br /> <br />غزل شتاب دارد ، <br />ولي هراس دارم ! <br />ترانه امر دارد ، <br />من التماس دارم ! <br /> <br />هواشناسي من <br />و پيش بيني باد <br />كلاه قلب خود را <br />بچسب مرد ! … افتاد !! <br /> <br />چه تندباد گرمي ! <br />چه شرجي عجيبي ! <br />تمام شد … تمام شد <br />بهشت خود فريبي ! <br /> <br />دوباره آتش سيب <br />كه نان گندمت سوخت ! <br />هبوط سوزني شد <br />زمين به آسمان دوخت !! <br /> <br />« هزار ابر دارم ! »… <br />ببار روح رنجور ! <br />كلك نه ! …كشتي ات كو ؟! <br />كجاست ؟! نوح رنجور ! <br /> <br />دوباره يك خليل و <br />هزار كومه آتش <br />يقين ولي نه ! … حتي - <br />- به قصه سياوش !! <br /> <br />دوباره نيل جوشيد <br />عصاي عقل وا ماند ! <br />و غم به جاي فرعون <br />سرود فتح مي خواند ! <br /> <br />دوباره جلجتا را <br />صليب زار ديدم <br />« مسيح باز مصلوب ! <br />ببين چكار … ! »… ديدم !! <br /> … <br />من از تو مي گريزم <br />شبيه تشنه از آب ! <br />شبيه زخم از درد ! <br />شبيه خسته از خواب ! <br /> <br />من از تو مي گريزم <br />شبيه … نه !… ولش كن !! <br />هلال ديده ام ، تو – <br />- بيا و كاملش كن ! <br /> <br />هر آنچه ماه ديدم <br />هلال بود و خنجر ! <br />تو ! پشت ابر پر نور ! <br />تو بدر باش ديگر !! <br /> <br />تو بدر باش تا سيب <br />به روي من بخندد <br />چنانكه اشك تا حشر <br />به غم دخيل بندد !! <br /> <br />تو ماه باش تا با <br />همين كلك بيايم <br />سراغ هفت دريا <br />يه جنگ سيل ماتم ! <br /> <br />تو سيب … ، تا كه آتش <br />لهيب سيب باشد <br />يقين تويي ، فرنگيس ! <br />چرا عجيب باشد !؟ <br /> <br />تو پا بشو ، كه تا نيل <br />به پاي من بيافتد ! <br />سرود داغ فرعون <br />هم از دهن بيافتد !! <br /> <br />چه ماهتاب ، چه پا ، <br />چه سيب … بوسه دارد ! <br />تو جلجتا كه باشي <br />صليب بوسه دارد !! <br /> <br />من … <br />… تا تو مي گريزم ! <br />شبيه تشنه تا آب … <br />شبيه برگ تا نور … <br />شبيه خسته تا خواب … ! <br /> <br />×× <br />عاشقانگي تان مستدام باد ! <br />سيامك<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-105707497983044846?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-1056811658105605352003-06-28T19:17:00.000+04:302003-06-28T19:26:47.536+04:30با سلام مجدد !! ... خيلي با حاله ! <br />اين بلاگر مثلا آپ تو ديت شده !! انگار واسه نوشتن حد گذاشتن تا آدماي پرحرفي مثه من حساب كار دستشون بياد ! ولي من پررو تر از اين حرفام ! لذا مطلب اين دفعه رو در دو پست بخونيد كه در ذيل آمده !!و ان شاالله قصد يك فكر اساسي دارم كه به زودي ....! <br />شاد باشيد <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-105681165810560535?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-1056811086494866572003-06-28T19:08:00.000+04:302003-06-28T19:12:21.596+04:30سلام <br />اول اينكه : دوستان گفته اند كه چرا لينك مجله الكترونيكي سمرقند را نگذاشتي ! عرض شود به خاطر كم حواسي مفرط !!<a href="http://www.samarkandmagazine.ir/frame.html"> اينجا را كليك كنيد </a>. <br />دوم اينكه : هنوز هفت سنگ را نخوانديد ؟! <a href="http://7sang.com">بشتابيد</a> !! <br />سوم اينكه : يك وبلاگ شاعرانه ديگر با شعرهاي زيباي آقاي بيابانكي به نام <a href="http://www.sangchin.persianblog.com">سنگ چين</a> ! وبلاگشهر ادبي هر روز بهتر از ديروز !! غزلهاي زيباي آقاي بيابانكي نياز به معرفي من ندارند. تصاوير زيبا و نو ، گاه در لحن امروز و گاه در لحنهاي آركائيك تر فضايي رنگين مي آفريند كه مخاطب را مجذوب مي كند . اميدوارم روز به روز شعرهاي بهتر و تازه تري در اين وبلاگ بخوانيم . با تشكر از معرفي <a href="http://ghazaleemrooz.persianblog.com">غزل امروز </a>. <br />چهارم اينكه : امروز مي خواهم به سراغ نويسنده اي بروم كه او را خيلي دوست دارم و پيش از اين نيز راجع به او و آثارش در چند نوبت نوشته ام كه براي مراجعه به آنها مي توانيد به آرشيو موضوعي كنار صفحه مراجعه كنيد . <br />نادر ابراهيمي نام آشنايي براي طرفداران ادبيات شاعرانه و داستانهاي شعرگونه است . پيش از اين گفته بودم كه انتشارات اميركبير مجموعه اي در سه مجلد از داستانهاي كوتاه پيش از انقلاب او را ، در سال 72 به چاپ رسانده بود . اين مجموعه از 5 كتاب چاپ شده در سالههاي مذكور ، بر اساس مضمون و طرح داستاني مجددا طبقه بندي و جمع آوري شده بود و چنانكه گفتم در سه مجلد عرضه شد . امسال انتشارات روزبهان كه اكثر كارهاي ابراهيمي را منتشر كرده است 6 مجموعه پيش از انقلاب ابراهيمي با نامهاي « خانه اي براي شب » ، « مصابا و روياي گجرات » ، « آرش در قلمرو ترديد » ، « افسانه باران » ، « هزارپاي سياه وقصه هاي صحرا » و « غزل داستانهاي فصل بد » را مجددا با همان شكل سابق به زيور طبع آراسته است . بحث من در اين نوشتار بر همين 6 مجموعه و نگاهي كلي بر شيوه داستان نويسي ابراهيمي در داستانهاي كوتاه است . <br />اين 6 كتاب حاصل نخستين سالهاي كار ابراهيمي به عنوان نويسنده اند . تاريخ چاپ اول اولين مجموعه 1341 و چاپ چهارم آخرين مجموعه 1357 است . « بار ديگر شهري كه دوست مي داشتم » در حد فاصل مجموعه دوم و سوم منتشر شده است . بنابراين آنچه در اين مجموعه ها مي بينيم ، روح نويسندگي ابراهيمي را عريانتر از آثار اخيرش به ما نشان مي دهد . ابراهيمي اصولا نويسنده ايست كه به انديشه اي كه در پس پشت هر اثر هنريست بهايي بسيار مي دهد و اصولا دغدغه او همين انديشه است . بنا به مقتضيات زمان نگارش اين مجموعه ها ، انديشه اصلي و درونمايه عمده آثار ، دردهاي اجتماعي و وطن است . بعد از اين مقوله بزرگترين درونمايه اين آثار ، مسائل انسان شناسانه و مقوله هايي انتزاعي چون عشق ، اخلاق ، ايمان و مانند آنهاست . <br />شيوه روايت در اكثر قريب به اتفاق داستانها خطيست و شيوه جريان سيال ذهني را كه مثلا در « بار ديگر …» مي بينيم ، در اينجا حضور كم رنگ تري دارد . اما همچنان نثر شعرگونه ابراهيمي و تصوير سازيهاي درخشانش به شكل يك مولفه اساسي رخ نمايي مي كند . در واقع ، ابراهيمي نه تنها نثري شاعرانه دارد بلكه اصولا مضمون داستانهايش نيز شاعرانه و حتي گاه كاملا سورئال و نماد پردازانه است . به اين نمونه ها نگاه كنيد : <br />« خانه اي براي شب » داستان ماهيگير پيري ست كه به دنبال تاريكي و سرماي شبهاي زمستان به هر چه فانوس لعنت مي فرستد و بر آن مي شود كه به شكار خورشيد برود و براي آن تور پهن كند ! <br />« پياده رو ها از هم جدا هستند » داستان انتظار زن و مردي كه در چارراه به انتظار كسي ايستاده اند و گرگهائيكه به سمت شهر مي آيند و زن و مرد به چندين نفر – كه خود واضحا نماد هستند - راه نشان مي دهند و همچنان به انتظارند و عاقبت در مي يابند كه اين همه سال منتظر هم بوده اند ! <br />« در خميره بد » داستان مردي كه همه عمر در هراس از آمدن دزد است و دزد شبي مي آيد و او با دزد به بازي نقطه خط مي نشيند و سالها مي گذرد چنانكه به اسكلتي تبديل مي شوند و هر يك گرم ساختن خانه هاي خط خطي ! و بازي همچنان ادامه دارد و … ! <br />« پاسخ ناپذير » داستان مردي ست كه اصرار دارد به جهنم برود و بر آن است كه جهنم رفتن كاري بسيار دشوار است و دلايل خود را نيز البته دارد !! <br />« آرش در قلمرو ترديد » حكايت آرشي امروزي ست كه تير و كمان كودكانه اي به دستش مي دهند تا از فراز دماوند رسالت تاريخي خود را انجام دهد و ايران را از دست دشمنان برهاند ! و آرش در كمركش كوه در مي يابد كه حتي نمي داند به كدام سوي بايد تير بيافكند و كمان را بر سر زانو مي شكند و گريان در دل كوه گم مي شود ! <br />و مثالهايي بسيار از اين دست كه درون مايه شاعرانه و البته انديشمند كارها را نشان مي دهد . <br />تقريبا مي توان گفت به جز «باد ، باد مهرگان » كه اثري تقريبا رئال و به شكل خاطرات دانشجويي شهرستاني در سالهاي دهه 40 در كوي امير آباد است و داستانهاي صحرا كه حاصل سفر نويسنده به تركمن صحراست و يكي دو داستان ديگر باقي داستانها فضايي كاملا سورئال و يا نمادپردازانه و گاه نواسطوره اي دارند .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-105681108649486657?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-1056810842223633012003-06-28T19:04:00.000+04:302003-06-28T19:04:02.116+04:30از لحاظ شيوه روايت هم برخي داستانها جالب توجه اند و خارج از روال معمول به نظر مي رسند . در برخي داستانها راوي يك حيوان است مثل خانواده بزرگ كه راوي يك قناري ست . در برخي داستانها اصولا راوي وجود ندارد و نويسنده با استفاده از پرداختي سينمايي انگار دوربيني را در صحنه مي گرداند ! داستان « شهر بزرگ » يك دفتر مخابراتي را نشان مي دهد كه دوربين كابين به كابين مي چرخد و خواننده از خلال صحبتهاي رد و بدل شده در هر كابين به داستاني دست مي يابد كه در نهايت تمامي اين داستانها سرگشتگي انسان و افول اخلاق را در شهر به منصه ظهور مي رسانند . داستان « مردگان دير باورند » پرداختي نمايشنامه اي دارد و به همان گونه نيز نوشته شده است ( مشابه اين كار در مجموعه اجازه هست آقاي برشت نيز ديده شده است ) و نهايتا طرح نقاشي با واژه اي كه در دو داستان « مراسم » و « آهسته به ياد مي آورم » پياده شده است و لااقل به عنوان يك تجربه كاري دلپذير مي نمايد . <br />از اين بحث كه بگذريم ، طنز خصيصه بارز بسياري از داستانهاست . طنزي به شدت تلخ و تاثيرگزار كه نويسنده آگاهانه در جهت القاي بهتر انديشه خويش از آن سود مي جويد و از خسته شدن ذهن مخاطب در خلال اثر مي كاهد و جالب اينجاست كه اين طنزها در قالب نثر ادبي و شاعرانه ابراهيمي مي گنجند ! <br />دوباره خواني طرحهاي داستاني ذكر شده اين مشخصه را بازنمايي خواهد كرد . <br />اما يكي از برجسته ترين كارهاي ابراهيمي در اين مجموعه ها ، غزل داستانهايش هستند كه به خصوص در مجموعه غزل داستانهاي فصل بد رخ مي نمايانند . اين آثار ، اكثرا بافتي شعرگونه و غالبا تقطيع شده دارند كه روايت را در دل خود جاي مي دهند . روايتي كه خود از اساس شاعرانه است ! يادداشتهاي يك عاشق حرفه اي و آنسوي تسليم بهترين نمونه هاي كار ابراهيمي در اين ژانر هستند كه به غايت تاثير گذار شده اند . <br />ابراهيمي خود معتقد است كه به زبان خاصي پا بند نيست و به انديشه و روايت اهميت بيشتري مي دهد و معتقد است هر داستاني نثر خود را بر مي گزيند و نيز بر آن است كه نوشته هايش براي بيداري ست نه براي خوابيدن ! مطالعه اين 6 مجموعه دليلي بر صحت اين ادعاهاست و البته راهكار خوبي براي پرورش ذهنيت شاعرانه در كنار چالش انديشه كه به گمانم تمامي شاعران را به كار مي آيد . <br />× <br />شاد باشيد و برقرار . <br />سيامك <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-105681084222363301?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-959786982003-06-24T17:09:00.000+04:302003-06-24T17:22:26.000+04:30سلام <br />اول اينكه : <a href="http://www.7sang.com">هفت سنگ</a> 17 منتشر شد ! سرشار از مطالبي بسيار خواندني و <a href="http://www.7sang.com/weekly/17/sanglakh/index.htm">مصاحبه با مديران پرشين بلاگ</a> ، مصاحبه با دكتر مهدي محبتي با عنوان <a href="http://www.7sang.com/weekly/17/shahabsang/index2.htm">از فرهنگ غالب تا قالب فرهنگ </a>و گزارشي تصويري از <a href="http://www.7sang.com/weekly/17/sangfarsh/1/index.htm">مراسم سالگرد دكتر شريعتي </a>و …! ستون<a href="http://www.7sang.com/weekly/17/sangrize/siamak/index.htm"> بوسه بي فريادرس</a> مرا هم دريابيد ! <br />دوم اينكه : سعيد اميري را يادتان مي آيد ! وبلاگ <a href="http://www.center.persianblog.com">مركز دنيا</a> و چند شعر جديد از او كه به نظر من بسيار زيباست ! با همان تصاوير و ظرافتهاي زباني هميشگي اش و البته صداقت طنزآلوداش ! <a href="http://www.center.persianblog.com">لذت ببريد </a>. <br />سوم اينكه : يك وبلاگ شاعرانه ديگر ! رضا كرمي با وبلاگ <a href="http://shush.persianblog.com/">مفهوم سبز خشكسالي </a>با غزلهايي كه از لحاظ سبك بيشتر به غزل هفتاد شباهت دارد و البته سپيدهايي دلنشين.از لحاظ زباني چنان كه گفتم يادآور سبك غزلسرايان دهه 70 و شاعراني چون بهمني ست . فضاي شعرهاي او – لااقل تا اينجا كه خوانده ام – كمتر تغزلي و بيشتر اجتماعي ست . بيش از آنچه نجوا باشد فرياد است . و البته اين مضمون قابليتهاي بسياري نيز دارد . در شعرهاي تصاوير درخشان كم نيست و همين تصاوير مناسب به همراه يكپارچگي مضمون و در نتيجه حفظ ارتباط عمودي مناسب از غزلهاي او آثاري قابل تامل ساخته است … باقي اش را ديگر خودتان بخوانيد و بگوييد ! <br />چهارم اينكه : يك صفحه بسيار جدي ادبيات . فصلنامه الكترونيك سمرقند اولين شماره خود را به ويژنامه اي راجع به ويرجينيا وولف احتصتص داده است كه در بين نويسندگان نامهايي بسيار آشنا به چشم مي خورند : صالح حسيني ، شاهرخ مسكوت ، محمد علي صفريان ، مينو مشيري ، مهدي غبرايي و … ديده مي شود . با تشكر از حميد عزيز به خاطر معرفي اين سايت . <br />چهارم اينكه : يك برجمه ديگر تقديم به دوستان . اين ترجمه را از زبان انگليسي انجام داده ام . يك نكته اين كه اليزابت براونينگ همسر رابرت براونينگ است و <a href="http://www.pbs.org/wnet/ihas/poet/browning.html">داستان عشق </a>اين دو نيز داستاني شيرين است كه در شعر زيباتر نيز مي شود . <br /> <br />چگونه دوست دارمت … ( How I love thee ) <br /> اليزابت برت براونينگ ( Elizabeth Barrett Browning ) <br /><img src= "http://academic.brooklyn.cuny.edu/history/virtual/portrait/browning-eb.jpg"align= "left"width=150> <br /> <br />چگونه دوست دارمت ؟! <br />بگذار روشهايم را بشمرم : <br />دوستت دارم <br />به ژرفا و پهنا و بلندايي <br />كه روحم را توان رسيدن به آن هست ، <br />آنگاه كه سرشار از حسي ناپيدا <br />به نهايت بودن <br />و كمال زيبايي هستم ! <br /> <br />دوستت دارم <br />به اندازه خاموشترين نياز هر روز <br />به آفتاب و نور شمع ! <br /> <br />دوستت دارم <br />رها ! <br />چنان مردماني كه براي حقيقت مي جنگند ! <br />دوستت دارم <br />ناب ! <br />چنان مردماني كه به سماع در مي آيند ! <br /> <br />دوستت دارم <br />با شوقي <br />كه اندوه ديرسال مرا محو مي كند ! <br />…و با ايمان كودكي ام . <br /> <br />دوستت دارم <br />با عشقي كه از دست رفتني مي نمايد ! <br />…و با قديسين از دست رفته ام ! <br />× <br />دوست دارمت <br />با نفسها <br />لبخندها و <br />اشكهاي تمام زندگي ام ! <br />و اگر خدا بخواهد <br />پس از مرگ <br />نيكوتر از اين <br />دوست خواهمت داشت ! <br />××××× <br />عاشقانگي تان سرشار از نور و شادي و اميد و زندگاني باد ! <br />سيامك<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-95978698?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-958900862003-06-21T15:51:00.000+04:302003-06-21T15:51:51.850+04:30سلام <br />اول اينكه : سپاس بسيار از همه دوستاني كه با نظرات انديشمندانه خود ، به بحث راجع به كيومرث منشي زاده و آثارش رونق دادند . <br />دوم اينكه : امروز مي خواهم بحث عشق را ادامه بدهم . اگر يادتان باشد بحث بر سر انحصار در عشق بود . <a href="http://www.shaeraneha.blogspot.com/2003_05_01_shaeraneha_archive.html#95118722">گفتيم</a> كه فرايند عاشقانه به واسطه ناكارآمدي عاشق مي تواند به پديده بت سازي بيانجامد و علل و عوامل موثر در اين پديده را بررسي كرديم و راجع به انواع آن سخن گفتيم . سوال مطرح شده اين بود كه مضرات پديده بت سازي در هنگام عدم حضور معشوق چيست ؟! <br />× <br />مشكل اساسي از آنجا آغاز مي شود كه در پي غيبت معشوق ، عاشق در منشور خاطره اش رنگين كماني از خوبي ها را براي او شكل مي دهد و تمام بديهايش را از ياد مي برد . اين خدايواره ، نيكي مطلق مي شود ، بي ذره اي كاستي !و بر اريكه احساس عاشق مي نشيند . <br />اما اشكال كار اينجاست كه عاشق ما بايد زندگي كند و روند زندگي او را در برابر انسانهايي تازه قرار مي دهد كه حاصل اين تعملات حسهاي تازه هستند . ( توجه داشته باشيد كه حتي اگر فرايند بت سازي بسيار قوي باشد و اجازه بروز حس را به فرد ندهد باز هم عرف جامعه ، مجرد را به سوي تاهل حل مي دهد !! ) <br />خوب اينجات چند حالت اتفاق مي افتد : <br />1- عاشق قصه ما ، چشم باز مي كند و مي بيند كه عشق روبه رويش تمام قد ايستاده است !! اما بت ساز ما بتي بزرگ پيش چشمش دارد و خاطرات افسانه اي او چون سايه تعقيبش مي كند ! لذا حضور اين عشق تازه ، خيانتي در حق ان خدايواره است و لذا در كشاكش اين تقابل و در ميانه اين دو سنگ آسيا ، آنچه فرسوده مي شود و از بين مي رود ، روح و روان عاشق بخت برگشته است ! و تصميم او مي تواند اين باشد كه عشق را رها كند كه خود سرخوردگي عميق و تعارضات دو جانبه بسيار مي آفريند و طرف مقابل را نيز قرباني مي كند . يا اينكه مي تواند دل به دريا بزند و خيانت پيشه كند كه آنگاه تصور اين خيانت تا هميشه با اوست و مجال زندگي را از او مي ربايد ! <br />2- ديگر اينكه عاشق قصه ما ، در برابر كسي قرار مي گيرد كه بالقوه مي تواند عشقي جديد باشد ، يا اينكه در برابر يك ابراز عشق قرار مي گيرد و مواردي مثل اين . <br />بي شك اين يار جديد ، يك انسان است و همانند هر انسان ديگري آميزه اي از فزوني ها و كاستي ها . ولي خدايواره عاشق ، موجودي بي عيب و نقص است ! و بي شك هيچ انساني را توان ايستادگي در برابر او نيست ! عاشق ، يك يك صفات او را با بت دروني اش مقايسه مي كند و بي ترديد آنكه مي بازد انسان است . و در نتيجه عشق براي هميشه از عاشق قديمي خداحافظي مي كند تا او تا ابد در سرسپردگي بيمارگونه خود به تخيلي ديوانه وار اسير باشد ! و چنين انسان كور سرسپرده خالي از دل سپردگي اي ، هزار ستاره سوسوزن را نمي بيند تا در تاريكي جهالت مركب خويش بماند ! <br />3- و شايد بدترين اتفاق زماني مي افتد كه عاشق ما ، در اقدامي انتحاري (!) تن به ازدواج مي دهد ! <br /> اين نوع ازدواجها ، گاه به دنبال سرخوردگيهاي رواني انسانهاي ضعيف ، پس از يك عشق هجر انجام ، به وقوع مي پيوندد و به قول معروف با اولين كسي كه سرراهشان قرار مي گيرد پيوند ازدواج مي بندند !در حقيقت اينها مي خواهخند بگويد : وقتي فلاني نشد ، ديگر هيچكس با هيچكس فرقي نمي كند !! ( با افكت آه و ناله و مقادير معتنابهي اشك خوانده شود !! ) <br />گاه مسئله به شكل يك به اصطلاح انتقام گيري احمقانه است !و عاشق سرخورده مي خواهد اثبات كند ( ظاهرا به خدايگونه و باطنا به خودش ) كه مي تواند سرپا بايستد ، بي تكيه به عشق بر باد رفته !و اينكه قادر به جايگزيني ست ، آن هم به سرعت ! پيام اين دسته اين است : براي من هواخواه زياد است !! تو آدم بودي ، من دل به تو بستم ؟! ( با يك خشم مصنوعي و حالت عصبي احمقانه خوانده شود !! ). غافل از اينكه خود او نيز بر اين امر باور ندارد و در واقع فرياد مي زند تا شايد گوشهاي خودش بشنوند !! <br />و بالاخره در بسياري از اوقات اين ازدواجها به سبب فشارهاي عرفي جامعه ، و حرفهاي خاله زنكي اطرافيان ( اي بابا پير شدي كه !! ) است و عاشق با بي ميلي بر سر سفره عقد مي نشيند ! در حالي كه در حجله عروسي اش ، انساني ست و در حجله احساسش بت واره اي كه هرگز وجود نداشته است !! <br />اين اتفاق، در هر سه شكلش ، متاسفانه بسيار فراگير تر از دو حالت قبل است و البته بسيار شنيع تر و خطرناكتر ! در مورد اول ، عاشق تنها به خود خيانت مي كند و خدايواره اش ! در مورد دوم تنها به خودش و شايد اندكي هم به اطرافياني كه شايد دوستش بدارند ( هرچند محبت يكسويه به عشق تعبير نيم شود كه خيانت معنادار باشد اما لااقل آزردگي مي زايد ! ) <br />اما مورد سوم خيانتي سه جانبه است ! هم به خودش ، هم به خدايواره اش و هم به انسان مظلومي كه در كنارش مي زيد ! <br />به خود خيانت مي كند : به واسطه تعارض ميان آنچه خواسته و مي خواهد با آنچه كه هست ! <br />به خدايواره اش خيانت مي كند : به واسطه برابر نهادن انساني با او و جايگزيني اش ! <br />به انساني كه با او مي زيد : به واسطه تمام محبتي كه شريك زندگي نثار او مي كند و او توان نثار كردنش را ندارد !و در نتيجه شريك زندگي اش را از عشق محروم مي كند و رابطه را به سوي تلاشي مي برد !! <br />× <br />از مجموع آنچه گفتيم به اين نتيجه مي رسيم كه روند بت سازي به هر شكل و با هر عنوان و تحت هر شرايطي به اضمحلال و فروپاشي و تخريب مي انجامد و آن كه عشق را مي شناسد مي داند كه ماهيت بهاري عشق و شادي عاشقانه نه تنها با اين سه ميانه اي ندارد كه در تضادي هميشگي ست ! لذا بت سازي به هيچ روي پديده اي عاشقانه نيست و چنانكه در آغاز بحث گفتيم حاصل ناكارآمدي عاشق است .حال به سوال بعدي مي رسيم : پس رفتار صحيح عاشقانه چيست ؟! در حقيقت يك عاشق كه دل به عشق سپرده است نه سر به معشوق ، چگونه گام بر مي دارد و در پي تجاربي هجر انجام از لحاظ عملي و دروني چه روندي را در پيش مي گيرد ؟! <br />× <br />اين سرفصل جديد را در بحث انحصار در عشق با همفكري شما در بازگشتهاي بعدي به اين بحث پي خواهم گرفت . اگر عمري باشد و اگر خدا بخواهد ! <br />و اين شعر زيبا هم ( كه البته ترجمه اش از من نيست ومتاسفانه نام مترجم را به خاطر ندارم !) از شاعري ناشناس در ادبيات غرب و تقديم به شما : <br />مي خواهم شبيه اشك تو باشم : <br />در چشمهايت متولد شوم ، <br />بر گونه هايت زندگي كنم ، <br />و بر روي لبانت بميرم ! <br />… <br />شاد باشيد <br />سيامك<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-95890086?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-957512722003-06-17T17:27:00.000+04:302003-06-17T17:27:00.796+04:30سلام <br />اول اينكه : دوستان از <a href="http://www.7sang.com/">هفت سنگ</a> پرسيده اند . ان شاء الله شماره جديد جمعه همين هفته منتشر خواهد شد . <br />دوم اينكه : در مورد كيومرث منشي زاده دوستان مهرباني با بحث همراهي كردند . <a href="http://sabida.persianblog.com/">كودك عزيز</a> گفته اند كه ضعفهايي هم در كار او هست كه بي شك چنين است . هيچ كار انساني بي نقص نيستو هيچ هنري كامل ! اما بر آن بوده ام كه شاعري را بازنماي كنم كه به آنچه استحقاق داشته است نرسيده است . لذا بر نقاط قوت او كه كم هم نيست تكيه بيشتر يكرده ام و بي ترديد نظزات انتقادي دوستان مي تواند بحث مرا تكميل كند پس منتظرم . از سوي ديگر دوستاني نيز معتقدند كه با اين شاعر ارتباط خوبي برقرار نكرده اند . اين هم پربيراه نيست ! غير از برخي اختصاصات تكنيكي آنچه كه يك شعر را مورد قبول طبع مخاطب مي سازد واقعا نامكشوف است. بسيار ديده ايم كه شعري بسيار ساده و بدون پيچشهاي آنچناني تكنيكي و مفهومي و تصويري ارتباطي شاعرانه با مخاطب برقرار كرده است و درست بالعكس ! در اين مورد جمله اي از خود كيومرث منشي زاده در ادامه بحث ذكر كرده ام كه به نظر خودم كاملا درست است .سليقه امري كاملا شخصي در التذاذ از خوانش يك شعر است و در اين مورد يك دمكراسي كامل وجود دارد ! بي صبرانه منتظر نظرات ساير دوستان هستم . <br />سوم اينكه : بحث كتاب و معرفي كيومرث منشي زاده را ادامه مي دهم تا فاصله زماني موجب از دست رفتن رشته بحث نشود . <br />گفتم كه در مورد تصوير C2H5OH كمي بيانديشيد ! دوستان نتيجه خود را برايم نگفتند پس من نتيجه ام را مي گويم ! بياييد عددها را كنار بگذاريم و به شيوه نگارش شاعر دقت كنيم : <br />C <br />H <br />O <br />H <br />چنانكه گفته بودم اين يك شعر نقاشي ست ! كمي بهره گيري از تخيل خطوط پاي يك انسان (از ران به پايين ) را براي ما در اين نقاشي آشكار مي كند ! و در اين پا ، O درست ناحيه زانو و H دوم ساق را تشكيل مي دهند !! و OH كه در حقيقت ساق اين نقاشي ست در عين حال عامل الكلي و به عبارتي مفهوم الكل است ! لذا : <br />و ساق پاي تو <br />مفهوم الكل است ( <br />C2 <br />H5 <br />O <br />H ) <br />مي بينيد كه عناصر كشف و شهود در شعر منشي زاده به ابزار هاي بسيار متعددي دسترسي دارند و شاعر سعي مي كند كه با بهره گيري مناسب از آنها فضايي شاعرانه بيافريند . <br />اما منشي زاده تنها به عناصر ظاهري صورت بندي شعر مثل واژآرايي و شعر نقاشي و غيره گرايش ندارد . از مهمترين ابزارهاي مورد استفاده او طنز است كه عنصري محتوايي ست . در قدرت طنز اشعار كيومرث منشي زاده همين بس كه شاعري طنزپرداز جون عمران صلاحي او را به لقب استاد مي خواند و شعر ( دست هاي بي خرما ) ي شاعر را به عنوان يكي از نمونه هاي درخشان شعر طنز از بر مي خواند .( جلسه شب شعر طنز حوزه هنري ) <br />طنز در شعرهاي منش زاده حضوري پررنگ دارد و شاعر با استفاده از اين حربه به انتقال معنا دست مي زند . در حقيقت اين ابزار جايگاه خود را به عنوان وسيله حفظ مي كند و هيچگاه هدف نمي شود . در گستره شوك ناگهاني كه به دنبال طنز به خواننده وارد مي شود ، شاعر مفهوم شاعرانه را با زيركي به خواننده تزريق مي كند : <br />هميشه منقار مرغ ماهيخوار <br />از عمر ماهي <br /> درازتر است <br />و هميشه بودن <br />حادثه ايست <br />در طول نبودن (سقوط ارزشها ) <br />و يا : <br />… <br />(4) <br />در دانشگاه عشق قسطي تلقي مي شود <br />و اين چندان غم انگيز است <br />كه تاسف خواهران مقدس <br />بر حال خروسي <br />كه يكشنبه ها <br />تخم نمي گذارد ! <br />… <br />(6) <br />نويسنده از خواننده بيشتر است <br />آه اسكندر <br />كتابخانه ها را <br />درياب ! …(مردي كه خورشيد را به دار مي آويزد ) <br />مي بينيد كه طنز او طنزي موقعيتي ست نه لفظي و وابسته به انديشه است . از سوي ديگر طنز غمخند است نه قهقهه ! در حقيقت او براي گريه شكلك در مي آورد !!تا اشكهايش بر زمين نريزد ! <br />از سوي ديگر اين حربه طنز معمولا در كنار ابزاري ديگر نيز قرار مي گيرد : ضربه نهايي . ضربه هاي نهايي در شعر منشي زاده كاركرد بسيار دارند . شاعر تمام توان خود را براي پايان بندي هايش ذخيره مي كند و طراحي شعر را بر اساس آن به پيش مي برد و با يك ضربه معمولا طنز آميز و گزنده شعر را به اتمام مي رساند . بي شك چنين پايان بندي محكمي ، به ادامه شعر ردذهن مخاطب خواهد انجاميد . نكته قابل ذكر در مورد پايان بندي هاي منشي زاده ايتن است كه شعر هاي او از بسياري جهات به شعرهاي اروپايي شباهت دارند . بسياري از شعر ها تشكيل شده از بندهايي هستند كه حتي در برخي از اشعار با شماره تفكيك شده اند . اين بندها شايد خيلي از لحاظ تصويري پيوسته نيستند اما انگار نخي نامريي همه را به هم ربط مي دهند . اين نخ نامريي همان حرف نهايي شاعر است ! در حقيقت شاعر ، يك مفهوم را در هزار آينه مي بيند و از هزار زاويه ! آنگاه تصاوير برگزيده را به دنبال هم مي آورد و شعر به واسطه سخنگويي از يك ماهيت انسجام عمودي مي يابد حال آنكه شكل تصوير دائما عوض مي شود . در شعرهاي ترجمه شده از ادبيات جهاني به نمونه هاي مشابه بسياري بر مي خوريم . بسياري از اشعار نرودا ، لوركا ، ييتس و حتي شاعري عرب چون نزار قباني همين ويژگي را دارند . در اين شيوه سرايش ضربه هاي نهايي در انتهاي هربند قرار مي گيرند و شعر با ضربه هاي پياپي ناشي از طرح گونه هاي متصل خواننده را كاملا تحت تاثير قرار مي دهد و البته هر يك از اين پايان بنديها از حربه اي براي ايجاد ضربه سود مي برند .شايد آشنايي مناسب شاعر با زبانهاي بيگانه و شعر غرب دليلي براين رويكرد باشد . به اين شعر توجه كنيد : <br />1 <br />چه بود تابستان <br />جر فصلي براي گريه هاي مداوم <br />در روزهايي به بلندي آفتاب <br />( وقتي كه عنكبوت قرمز ترديدهاي سرخ <br />در حجم آهيانه ما <br />تار مي تنيد ) <br />2 <br />در پنجره باور نمي كرديم خورشيد را <br />اگر مي دانستيم <br />كه هنوز خانه اي هست <br />كه در آن <br /> برف <br />پشت زغال را مي شكند <br />3 <br />تا تراخم در مالايا بيداد مي كند <br />شرمنده به چشمان خود <br />نگاه بايد كرد <br />4 <br />قانون تكثير ماهي را <br />بافندگان تور <br />تصويب كرده اند <br />و دريغا دريا ، دريا <br />آبستن هزاران ماهي غمگيني است <br />كه بايد به گشادناي تور پرتاب شود <br />5 <br />استوارنامه سفيران <br />قطعنام هاي سكوت است <br />( در سال بلغت باروت <br />در ساليان مرگ كبوتر ) <br />6 <br />باري ديگر <br />به بهاري ديگر <br />شهسواري ديگر <br />با كوله باري ديگر <br />باز خواهد گشت <br />( مردي كه روحش را <br /> به شيطان نفروخت ) <br />مردي كه اهل درد بود <br />مردي كه <br />مرد مرد بود (خوشبختي و شرم آگيني هاي مكمون ) <br />چقدر خوب است كه ذيل همين شعر به عنصر مفومي ديگري درشعر منشي زاده توجه كنيم . شعرهاي اين شاعر اصولا مغموم و نا اميد و شكوه گر به نظر مي رسند اما اندكي دقت پس پشت اكثريت آنها ، نگاهي اصلاح طلب و اميدوار به اصلاح را باز مي نماياند . براي نمونه مي توان شعر بالا را ديگر بار خواند . <br />اما زبان و لحن نيز در شعر منشي زاده كاركرد ابزاري خود را حفظ كرده اند . شعرهاي او گاه ياد آور لحن شاملويند ، با همان صلابت و درشت رفتاري و استحكام : <br />عشق دستمايه آدم است <br />و سرخوردگي <br />ميراث آدمي <br />باري <br />كه نه اينت سخني ست از سر پر گفتن <br />كه قضاوت ما در حق ديگران <br />ورود به آينه <br />در تاريكي ست <br />و گرنه <br />هرگز نمي گفتيم <br />كه خوشبختي <br />پرنده اي ست دير پرواز <br />كه اگر بال بگشايد <br />همواره بر بام همسايه مي نشيند (ديرياب و زودگذر ) <br />گاه كاملا نيمايي ست : <br />جغرافياي جنگ <br />چغرافياي صلح <br />چغرافياي عشق <br />چغرافياي عشقهاي سركش تاريخي <br />( قلب سزار و دماغ كلئوپاترا ) <br />تاريخ را <br />عشق سزار – اين سان كه گفته اند – <br />قرمز نوشته است <br />(يعني به رنگ خون ) <br /> <br />تاريخ شوخ و شنگ تر از از شوخي ست <br />آيا اگر دماغ كلئوپاترا <br />شكل دماغ نرون بود <br />امروزه نقشه جغرلفياي مصر <br />شكل دگر نبود …(تاريخ تاريخ ) <br />و گاه اين چنين رها و آزاد : <br />چشمانش درياچه هايي از شب است <br />و مژگانش <br />پاروزناني كه در شب <br />آواز مي خوانند <br /> <br />بوسه هايش قرمز ترين گناه تقدير است <br />و آغوشش <br />رخوت خوابهاي بعد از ظهر <br />گيسوانش آبشاريست <br />كه در شب مي ريزد <br />و دندانهايش به سفيدي شير سگي <br />كه سورتمه ايي را <br />در برف مي كشد …( زيبايي هاي سال 2001 ) <br />از لحاظ مضمون شعر منشي زاده دو جيطه مهم دارد : دردهاي اجتماعي ، عشق ! و آنانكه آگاهند مي دانند كه اين دو تفاوتي با هم ندارند ! اجتماع مورد نظر منشي زاده يك اجتماع انساني امروزي ست . انسانهايي كه رخوت مدرنيته آنها را از انسانيتشان باز داشته است . هرچند در برخي از اشعار مثل شعر بزرگ گريه اين نگاه معطوف به وطن است اما در اكثريت اشعار ديد جهاني ست و به انسان به مفهوم كلي كلمه نگريسته مي شود . <br />منشي زاده ، صادقانه شعر را زاييده جنون مي داند و مي گويد كه لحظه سرايش را دوست ندارد به واسطه تمام عذابي كه در آن لحظه متحمل مي شود ! آنانكه با شاعر از نزديك ديدار داشته اند ( مانند<a href="http://fireboy.persianblog.com/"> تيرداد</a> عزيز) چون من گواهي خواهند داد كه او بسيار به شعر خود شبيه است و آنانكه شعر را مي شناسند مي دانند كه اين اصلا چيز كمي نيست !صداقت شاعر در برخورد با پديده هاي پيرامونش در شعر او بازتابي عيني دارد و شما حس و انديشه او را به وضوح لمس مي كنيد . <br />و دلم نمي آيد اين را هم نگويم كه كاش بخش آبنوس ( مجموعه اي از چند غزل ) در اين دفتر نبود ! غزلهاي استاد هيچگاه در حد شعرهاي بسيار زيباي غير كلاسيكش نيست ! <br />و حرف پاياني اينكه : از او پرسيدم مرز شعر و ناشعر كجاست ؟! لبخندي زدو گفت : هيچ مرزي وجود ندارد ! شعر شكستن مرزهاست و تعريف كردن چنين چيزي ممكن نيست . چون تعريف يعني در چارچوب قرار دادن و شعر از هر چارچوبي ماهيتا مي گريزد ! گفتم پس تكليف من به عنوان يك مخاطب با اين همه محصول ادبي چيست ؟! گفت : شعر بودن يا نبودن يك اثر را تنها مخاطب تعيين مي كند و اجماع اكثريت آنها راي به هنري بودن يا غير هنري بودن و لاجرم ماندگاري يا عدم ماندگاري اثر مي دهند . <br /> و همين جاست كه شعر منشي زاده تفاوتي عمده با بسياري از همنسلانش دارد : شعر او گاه تصوير هاي پيچيده دارد اما غامض نيست ! شعر او گاه مطنطن است اما مغلق گو نيست ! شعر او ايهام دارد اما ابهام نه !! <br />شاد باشيد <br />سيامك<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-95751272?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-956585682003-06-14T16:15:00.000+04:302003-06-14T16:15:47.000+04:30سلام <br />اول اينكه :با عرض معذرت مجدد بابت تاخير در به روز رساني ! همان حكايت خميشگي كشيكهاي بي امان !! <br />دوم اينكه : با بحث <a href="http://www.themask.persianblog.com/">چوپان</a> همراه باشيد كه حسابي جذاب است ! <br />سوم اينكه : سپاس ويژه از <a href="http://cherick.persianblog.com">هادي مهري خوانساري عزيز</a> بابت لطف بسيارشان . <br />چهارم اينكه : اين <a href="http://www.mfaraji.persianblog.com/?date=13820322#519570">غزل عالي</a> مهدي فرجي را از كف ندهيد ! فضاي احساسي و درخشان اين غزل در كنار صداقت و سادگي اش مجموعه اي دير ياب است . <br />پنجم اينكه : وبلاگ من چند روزيست كه يكساله شده است ! بي شك بسياري از خوانندگان فعلي اين وبلاگ روزهاي آغازين را نديده اند تا تولد اين وبلاگ در يادشان باشد . براي كادوي اين تولد يك هديه مخصوص براي اين وبلاگ در نظر گرفته ام ! به پاس همه مهربانيهايي كه به من عرضه كرد ، همه ياري اش براي جمع كردن اين انديشه هاي آشفته و خلاصه همه چيز ! به زودي اين هديه را اعلام مي كنم !! <br />ششم اينكه : برسيم به بحث كتاب ! <br />كيومرث منشي زاده شاعريست كه به نظر من بسيار كمتر از انچه كه استحقاق دارد شناخته شده است . او مرديست بسيار افتاده و به دور از جنجالهاي عرصه ژورناليسم ! لااقل سالهاست كه چنين است . اما به نظر من او از بسياري ديگر از همنسلانش كه به ناروا مطرح شده اند ، ارزش نام آوري و توجه را دارد . در اين نوشته بر آنم كه نگاهي به مجموعه شعر او داشته باشم . ضمن اينكه از يك گفتگوي حضوري نيز كه به همراه حميد عزيز با او داشتيم – البته با مدد از حافظه – ياري خواهم جست . <br />كيومرث منشي زاده به قول خودش شاعري تك محصولي ست ! حاصل دوران شاعري او كتابي ست به نام قرمز تر از سفيد . البته كتابي ديگر از او هم به طبع رسيده است به نام سفرنامه مرد ماليخوليايي رنگ پريده كه يك شعر بلند سپيد است و البته بسيار ناياب ! نگاه من در ادامه بيشتر معطوف به اثر اصلي او يعني قرمزتر سفيد است . <br />شعر منشي زاده را به نام شعر رياضي مي شناسند . با توجه به رشته تحصيلي او اين رويكرد در شعر او غريب نيست ! نگاهي به عناوين برخي از شعرها شايد كمك كننده باشد :8=7 ، راديكال سفر ، 333، عشق در منحني هاي تباعد و ….و همچنين اين مثالها : <br />دايره در اثبات تساوي شعاعهاي خود <br />بر گرد مركز خود <br />خم مانده است <br />تا كي مي توان شعاعهاي دايره را <br />به پيروي از يكدگر محكوم كرد ! (بعد پنجم ، آزادي ) <br />يا : <br />تا كي در تساوي 7 و 8 <br />اهمال مي كني <br />در حالي كه چرخش هيچ صفحه ايي <br />تا حدود دو قائمه <br />مشكل نبوده است ( 8=7 ) <br />يا : <br />اگر پاييز نيايد <br />اگر پاييز نيايد <br />چهارشنبه را در شيرقهوه مي ريزم <br />تابستان چندان احمق است <br />كه گويي <br />پي را شصت وشش رقم به اعشار برده است ! <br />اما به نظر من همين يك كلمه تنها توصيف كننده جامعي براي شعر منشي زاده نيست . شعر او سرشار از كشفهاي بزرگ و تصاوير بسيار بكر و به ياد ماندني ست . تصاوير او بسيار ساده و ملموس اما در عين حال ناشنيده اند ! اين معجون استثنايي لذتي عجيب و سكر آور دارد : <br />چه كسي بي چتر از باران مي گذرد <br />چه كسي از باران مي گذرد <br />كه باران <br />دريا را گريه مي كند !( باران در برج جدي ) <br />يا : <br />بيهوده چشمان خود را خسته مي كني <br />براي ديدن گربه سياه در تاريكي <br />گربه بايد <br />چشمهايش را بلز كند !( افسوس سيزده سالگي ) <br />يا : <br />ابري سياه <br />در چشمهاي ماهيان طلايي بود <br />در خشكسال محبت كه پلك مي گشودند <br />باران جنان به شدت مي ريخت كه گويي <br />منقار مرغ دريايي <br />درياي خزر را <br />در آسمان <br />باژگونه كرده است !(مردي خورشيد را بهدار مي آويزد ) <br />از اين دست مثالها بسيارند . در حقيقت شعري از او را نمي توان يافت كه واجد اين نكته نباشد . در حقيقت خواندن كتاب او به خصوص براي يك شاعر حيرت انگيز است ! بدين سبب كه در مي يابد چقدر مضمون كشف ناشده در همين دنياي عيني پيرامون ما هست كه بكر مانده اند و گاه آنقدر حيرانت مي كند كه در حسرت مي ماني كه چرا پس من اين را نديدم !! اين كه درست جلوي چشمم بود !! به نظر من رمز اين سرآمدي در همان كم كاري شاعر است . او شاعري سختگير است و هيچكاري را تا خالي از كشف باشد به عنوان شعر از خود نمي پذيرد . لذا اين مجموعه فراهم آمده سرشار از شاه بيتهاست ! <br />اماقضيه به همين جا ختم نمي شود ! نكته جالبتر اينجاست كه شاعر ، تفاوت ابزار و هدف را مي داند ! شعر و شاعرانگي هدف اوست و ابزار تكنيكهاي مختلفند ! در شعر او هيچگاه نمي بينيم كه تكنيك بر شعر سايه بياندازد و شاعرانگي را محو كند . مثلا همين كاربرد اصطلاحات رياضي در شعر كه بسيار ديده ايم اما به جرات مي گويم كه در هيچ شعري مانند شعر او اين تركيبات نننشسته اند . از سوي ديگر او از واژآرايي ، آشنايي زدايي ، شعر نقاشي و … همه تكنيكهاي ديگر نيز استفاده مي كند اما به عنوان ابزار !اينها همه مقهور شاعرانگي اويند نه فرمانروا !در حقيقت شعر او ابزار مورد نياز خود را از جعبه ابزار خارج مي كند ! به اين نمونه ها در واژآرايي توجه كنيد : <br />ديريست تا زبان سرخ پلنگ كبود را <br />بر حلقه هاي بسته زنجير <br />بسته اند <br />و جوانمردي <br />خنجري ست آخته <br />به خون خداوند خويش <br />پرداخته ! (شعر نا تمام ) <br />يا : <br />در كنار رودخانه پاييز <br />نشسته ايم و شب را <br />ورق مي زنيم <br />روز از عرض رذالت مي گذرد !(دروغ سفيد ) <br />يا اين نمونه در آشنايي زدايي از چهره هميشه تابان خورشيد و گل آفتابگردان در ادبيات : <br />خورشيد هر روز با نور خود <br />هزاران ستاره را <br />خاموش مي كند <br />مردي به انتقام خون هزاران ستاره كه بر گردن خورشيد سنگيني مي كند <br />يك شب خورشيد را <br />در شرق آسمان بدار مياويزد <br />تا دشمنان ستاره بدانند <br />در زمين مرد شاعري هست <br />كه آفتاب ظالم را <br />دوست نمي دارد <br />و گلهاي هرجايي آفتاب گردان را <br />پر <br />پر مي كند ! ( مردي خورشيد را به دار مي آويزد ) <br />يا اين مثالها در شعر نقاشي : <br />تاريخ شناسنامه سياه هزار خروس جنگي ست <br />درود به حيله روباه زمان <br />كه خون خروسهاي جنگي را <br />چ <br />ك <br />ه <br />چ <br />ك <br />ه بر خاك مي ريزد ! (راديكال صفر ) <br />يا : <br />من شعر بزرگ گربه را <br />گريه كرده ام <br />اي گربه شكسته <br />بسته <br />خسته <br />بر ديوار رو به رو نشسته <br />اي گربه درد آلود <br />اي گربه نفت آلود <br />اي گربه ، اي گربه <br />به نام تو ما را ق ط <br />ع ه <br />ق <br />ط ع <br />ه كرده اند (شعر بزرگ گريه ) <br /> و اين كار درخشان كه به نظر من پيچيده ترين تصوير كتاب و در عين حال ساده ترينش و همچنين جذابترين آنهاست : <br />من در كنار تنهايي <br /> تنهايي <br />در كنار تو <br />من به تو <br /> از رطوبت به شن <br /> نزديكتر <br />انگشتان تو <br />نت هاي موسيقي را <br />پرواز مي دهند <br />و ساق پاي تو <br />مفهوم الكل است <br /> C2 <br />H 5 <br />O <br /> H <br />××××× <br />خيلي بحث طولاني شد و هنوز بسيار نكته ديگر مانده است ! نمي خواهم با تخليص بي جا به مطلب كاستي بدهم و اندك سرمايه اي را كه توان برگرفتنم از اين شاعر درخور بود ، با تساهل ظالمانه برباد دهم !لذا ادامه مطلب را براي پست بعد مي گذارم و تقاضا مي كنم به تصوير آخرين شعر بيانديشيد ! چرا C2H5OH ؟!! اين سوال آنقدر با من بود كه در يكي از غزلهايم هم نمود يافت !! تا بالاخره فهميدم !! و اين فهميدن برايم هميشه مايه مباهات است ! جون كشفي شيرين بود به شيريني كشف خود شاعر هنگام سرودن ! لذت ببريد . <br />سيامك<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-95658568?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-955003332003-06-10T15:14:00.000+04:302003-06-10T15:26:43.000+04:30سلام <br />اول اينكه : بعضي از كارهاي هنري ماندگار هستند كه هر بار مراجعه به آنها زيبايي و دلپذيري تازه اي دارد . بعضي كارهاي هنري نيز علاوه بر اين داراي نوستالژيايي همه گير هستند كه بازتاب تداعي هايشان در ذهن انسان ، رنگين كماني خيال انگيز مي سازد . شازده كوچولو ، دختراي ننه دريا ، پريا و … آثاري از اين دستند . و يا مثلا شهر قصه ! شهر قصه با فولكلور ما آميخته و از آن نشات گرفته است و ساخت دلپذيرش دريايي از خاطره و تداعي ست . دوست تازه يافته ام سهيل فرامرزي در وبلاگ <a href="http://hoboot.blogsky.com/">هبوط</a> قصد دارد كه اين كار را بر روي اينترنت ارائه كند و فعلا قسمت اول آن در دسترس است كه اتفاقا به خاطر فرمت خوب به راحتي و تقريبا بدون وقفه قابل شنيدن است . اين كار زيبا را از دست ندهيد !…فقط كاش قابل داونلود شدن بود !! <br />دوم اينكه : چند وقتي ست كه ضيا قاسمي عزيز در <a href="http://ziya.persianblog.com">وبلاگش</a> ترجمه هايي زيبا را همراه با اصل شعر به زبان انگليسي ارائه مي كند كه براي علاقه مندان به شعر و به خصوص علاقه مندان به ترجمه شعر غنيمتي ست . <br />سوم اينكه : <a href="http://englitstudents.persianblog.com/">يك وبلاگ تخصصي</a> نيز در مورد ادبيات انگليسي شروع به كار كرده است كه چند دانشجوي فعال رشته ادبيات زبان انگليسي آن را مي نويسند . خواندن اين وبلاگ نيز به شدت توصيه مي شود ! <br />چهارم اينكه : غزلي را كه مي خوانيد در استقبال ار غزل ( خيالاتي ) دوست مهربانم آقاي حسين تقليلي مرتكب شده ام . توصيه مي كنم اگر شعر ايشان را نخوانده ايد به پست قبلي مراجعه كنيد تا ارتباطهاي دو شعر برايتان گنگ نباشد … تقديم به همه شما كه خيال انگيز هستيد اما خيالاتي نه ! <br />« خيالاتي » <br /> <br />لجم مي گيرد از اين آدمكهاي خيالاتي <br />از آئينه به دستان هميشه بي مبالاتي ! <br /> <br />و از اويي كه « حتما » را كه بالندست ، بفروشد <br />براي « شايد »ي هرگز !… براي فرصت آتي !! <br /> <br />زمين گيري كه بي بالست و بي پرواز مي پوسد <br />و دل بسته به هذيانهاي معراج سماواتي !! <br /> <br />از آن دستي كه چاقو را به كتف دوست مي كوبد <br />و مي خندد به داش آكل : « منم ! من ! آخر لاتي !! » <br /> <br />پياله توي دستش … نه !… ولي مستانه مي خندد ! <br />و گرم لاف در غربت : « منم رند خراباتي !! » <br /> <br />از آن دلال كج فهمي كه دل را مي فروشد تا - <br />- كه شايد خارج از نوبت بگيرد عشق اقساطي !! <br /> <br />نمي فهمد كه شش دانگ غزل را عشق خواهد داد - <br />- به يك شاعر كه مي فهمد ، نه يك معشوقه ذاتي !! <br /> <br />… <br />ولش كن ! اين غزل بي بوسه است و واژه ها حيف اند ! <br />…فقط يك واژه ، يك آوا : « لالا، لالا خيالاتي !! »… <br /> <br />تخيل باراني واژه ها هميشه همراهتان و خيالواره سراب از ذهنتان دور باد ! <br />سيامك<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-95500333?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-954043692003-06-07T15:42:00.000+04:302003-06-07T16:15:35.000+04:30سلام <br />اول اينكه <a href="http://7sang.com">هفت سنگ</a> را از دست ندهيد ! از ما گفتن !! <br />دوم اينكه : يك وبلاگ جديد با شاعراني خوب و باز هم دنيايي شاعرانه ! <a href="http://ghazaleemrooz.persianblog.com">غزل امروز</a> را ابراهيم اسماعيلي عزيز و جمعي ديگر از دوستان مي نويسند و عطر زاينده رود از لابه لاي واژگانش به مشام مي رسد ! ببينيد ! <br />سوم اينكه : قاعدتا امروز بايد يك كتاب معرفي مي كردم ولي از آنجا كه به واسطه 72 ساعت كشيك در شرف مرگ قرار دارم !! لذا تغيير كوچكي در برنامه مي دهم . فعلا به يك شعر از شاعر جوان همشهري و دوست مهربانم آقاي حسين تقليلي توجه كنيد و بحث كتاب را موكول مي كنم به فرصتي ديگر : <br />« خيالاتي » <br /> <br />ببين اينجا اتاق توست ! ببين اينجا … خيالاتي ! <br />همين آلونك سرخ لب دريا ، خيالاتي ! <br /> <br />از آنجا كه نمي بيني تمام چيزهايش را <br />دو تا دنده به سمت چپ بيا بالا ! خيالاتي ! <br /> <br />نمي آيد سوار سبزپوشي ، خوب دقت كن ! <br />فقط من سبز پوشيدم در اين دنيا ! خيالاتي ! <br /> <br />هواي كوچ كردي و حواست نيست انگاري - <br />- حواصيلي عرق كرده در اين سرما ! خيالاتي ! <br /> <br />عروس چشم خرمايي ! بيا از قصه ها بيرون <br />رها كن دست و پاي آن عروسك را ! خيالاتي ! <br /> <br />« الينا » مرده ! يك عمرست « الينا » رفته گل بازي !! <br />ولي يك مرد مي ميرد همين حالا !! خيالاتي ! <br /> <br />صدايش كن كه برگردد ! صدايش كن غزل بانو ! <br />و گرنه مي شود يك شب از اين شبها خيالاتي !! <br /> ×× <br />ببين اينجا اتاق توست … ببين ! اينجا …! خيالاتي ! <br />هوا سرد است پشت در ، بيا بالا !… خيالاتي ! <br /> <br />كاش هيچ خيال كودكانه اي ، عشق را به بازي نگيرد كه عشق آينه ايست كه به بازيچه شدن مي شكند ! <br />ساد باشيد .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-95404369?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-952516372003-06-04T00:41:00.000+04:302003-06-04T01:43:09.000+04:30سلام <br />اول اينكه : ببخشيد كه به خاطر گرفتاري هاي شغلي كمي دير آپديت مي كنم . <br />دوم اينكه : <a href="http://7sang.com">هفت سنگ جديد</a> را از دست ندهيد كه خيلي پربار است ! اين شماره يكي از پر و پيمان ترين شماره هاست : <a href="http://www.7sang.com/weekly/16/sangfarsh/2/index10.htm">شعري از وحيد اميري عزيز</a> ، <a href="http://www.7sang.com/weekly/16/sanglakh/index.htm">مطلبي در نقد چلچراغ از امير اسماعيلي</a> ، <a href="http://www.7sang.com/weekly/16/sangfarsh/2/index.htm">گزارش مراسم مسابقه غزل معاصر و عكسهاي آن </a>و يك دنيا مطلب خواندني ديگر كه من خودم هنوز وقت نكردم كامل بخوانم !!پس به ندريج لينك مي دهم . در ضمن <a href="http://www.7sang.com/weekly/16/sangrize/siamak/index.htm">بوسه بي فريادرس</a> من هم به شدت منتظر نظرات شماست .به گمان خودم بوسه بدي نيست !! <br />سوم اينكه : ما يك رفيقي داريم كه سالي يك بار آپديت مي كنه ولي خوب آپديت مي كنه !! به عبارتي نفس ما مي بره تا يه چيز بنويسه ولي وقتي مي نويسه باز نفس ما مي بره !! <a href="http://jgelareh.blogspot.com">گلاره عزيز</a> يك داستان با تدوين موازي نوشته كه واقعا زيباست . ببينيد ! <br />چهارم اينكه : لئون يا حرفه اي ( Leon – professional ) را گمانم همه ديده ايد . كاري به جذابيتهاي سينمايي و شاعرانگي اين اثر ندارم كه بحثي بسيار تكميلي و دقيق را مي طلبد . اما يكي از نقاط درخشان اين اثر ، موسيقي استثنايي آن و البته ترانه پاياني فيلم است . اين ترانه زيبا كه اثر ( Sting ) است علاوه بر ملودي استثنايي و صداي غمناك خواننده آن ، شعري استثنايي را نيز به همراه دارد كه از نمونه هاي شعر ترجمه ناپذير است !! اينكه چرا من با پررويي تمام اين شعر ترجمهناپذير را ترجمه كرده ام شايد به اين برگردد كه خواسته ام لااقل به همين شكل شكسته بسته ، دوستان از زيبايي آن لذت ببرند و در پي نوشت ترجمه نيز سعي كرده ام كه ايهامهاي موجود در شعر را آشكارتر كنم . تا چه قبول افتد و …: <br /> <br /><img src= "http://ajkart.com/House%20of%20Cards%20copy.JPG"align= "left"width=200> <br />شكل دل من (Shape of my heart ) <br /> <br />برگها رو پخش مي كنه <br />اونجوري كه انگار مشغول عبادته ! <br />و همبازياش بهش شك نمي كنن . <br />اون براي پول بازي نمي كنه و مي بره <br />اون براي آبرو بازي نمي كنه ! <br /> <br />برگ ميده تا جواب يه سوال رو پيدا كنه : <br />هندسه مقدس شانس رو <br />قانون ناپيداي احتمال رو ! <br />و اعداد <br />هدايت رقص رو به عهده مي گيرن ! <br /> <br />( مي دونم كه پيكها (1)، شمشيراي يه سربازن ! <br />مي دونم كه خاجها (2)، اسلحه جنگن ! <br />مي دونم كه خشتها (3)، ثروت اين معركه ان ! <br />اما اينا هيچكدوم به شكل دل من نيست !! ) <br /> <br />ممكنه با سرباز خشت بازي كنه <br />يا بي بي خاج رو بخوابونه <br />يا شاهي رو توي دستش قايم كنه <br />اونقدر كه خاطره اش فراموش شه ! <br /> <br />( مي دونم كه پيكها ، شمشيراي يه سربازن ! <br />مي دونم كه خاجها ، اسلحه جنگن ! <br />مي دونم كه خشتها ، ثروت اين معركه ان ! <br />اما اينا هيچكدوم به شكل دل من نيست !! ) <br /> <br />و اگه به تو گفتم كه دوستت دارم <br />شايد فكر كني كه چرند گفتم ، اما <br />من يه مرد هزار صورتك نيستم ! <br />صورتك من فقط يكيه !! <br /> <br />خب ! <br />اونيكه زياد حرف مي زنه <br />هيچي نمي دونه !! <br />ارزششون رو بفهم ! <br />ارزش اونائيكه هميشه بدشانسيشون رو لعنت مي كنن <br />و اونائيكه از باخت مي ترسن ! <br /> <br />( مي دونم كه پيكها ، شمشيراي يه سربازن ! <br />مي دونم كه خاجها ، اسلحه جنگن ! <br />مي دونم كه خشتها ، ثروت اين معركه ان ! <br />اما اينا هيچكدوم به شكل دل من نيست !! <br />اون شكلي نيست /شكل دل من ! <br />اون شكلي نيست / شكل دل من … !) <br /> <br />پي نوشت : <br />(1) spades داراي دو معناست : پيك و چماق (گرز) <br />(2) clubs داراي دو معناست : خاج و بيل <br />(3) diamonds داراي دو معناست : خشت و الماس <br />××× <br />قمار عاشقانه تان تا ابد با هزاران برد دلنشين همراه باد ! <br />سيامك <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-95251637?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-951187222003-05-31T17:49:00.000+04:302003-06-01T03:09:54.000+04:30سلام <br />اول اينكه : دوستي شايد شيرين ترين هديه خدا بعد از عشق است ! وقتي به مدد دنياي مجازي به دهها حقيقت دوست داشتني مي رسي كه به هيچ چشمداشتي تماميت مهرمندشان را به تو هديه مي كنند ، دلت مي خواهد به قول <a href="http://khiyaal.persianblog.com">وحيد</a> مهربان ، داد بزني : زنده باد اينترنت ! <br /><a href="http://ghazalemoaser1.persianblog.com">مراسم پاياني مسابقه غزل معاصر و حرفهاي پاياني</a> !جاي همه آنها كه نبودند ، در يكي از شيرين ترين پنج شنبه هاي زندگي ، خالي ! با تقديم بهترين سلامها و صميمانه ترين دست مريزادها براي <a href="http://ghazalemoaser.persianblog.com">فرهاد</a> عزيز ! <br />و اين گزارشهاي متفاوت از جلسه را بخوانيد: از <a href="http://mojganbanoo.persianblog.com/">مژگان بانو </a>- از <a href="http://adamak.persianblog.com/">آدمك</a> . <br />سوم اينكه : لينك غزل ( قمار عاشقانه )كه مورد لطف بعضي از دوستان واقع شد هم <a href="http://www.shaeraneha.blogspot.com/2002_12_01_shaeraneha_archive.html#86434994">اينجا</a>ست . <br />سوم اينكه : بحث ادبي <a href="http://www.themask.persianblog.com">چوپان</a> را دريابيد ! <br />چهارم اينكه : بپردازيم به ادامه بحث انحصار در عشق ! <br /><a href="http://www.shaeraneha.blogspot.com/2003_05_01_shaeraneha_archive.html#94338764">گفتم</a> كه روند عاشقانه ممكن است در نتيجه برخي ناكارآمديهاي عاشق به پديده « بت سازي » بيانجامد . و گفتم كه اين روند معمولا پس از يك فراق قطعي رخ مي دهد آنچنانكه به بازگشت معشوق اميدي نباشد ! و گاه نيز بدون فراق اين مجسمه بي عيب و نقص غيرواقعي از معشوق با دستان تخيل عاشق شكل مي گيرد كه البته چنانكه گفتم اين پديده به علت تجربيات اجتماعي كم عاشق و به اصطلاح « نديد بديد » بودن اوست !! <br />خوب ! سوال مهم اين است كه اصولا ساختن اين خداي جعلي چه عواقبي دارد ؟! <br />اول به مورد بت سازي در حضور معشوق بپردازيم : بت آنچنانكه از نامش پيداست يك خدايگونه است ! موجودي بي عيب و نقص ! كمال مطلق ! …اما موجود بشري ، موجودي ناقص است . هر انساني به واسطه انسان بودنش از كاستي ها و فزوني هايي در شخصيت خويش برخوردار است كه البته تناسبات آنها منحصر به فرد است ( و به همين دليل است كه هر موجود انساني با موجود ديگر از لحاظ ساختار شخصيتي تفاوت دارد ) . بي شك در امتداد زمان عاشقانگي ، عاشق بت ساز به محك تجربه در خواهد يافت كه نقصهاي بت دست ساخته اش كجاست و از اوج بندگي خالصانه اش به حضيض سرخوردگي و نوميدي سقوط مي كند و در اين هبوط از بهشت بي خبري به زمين واقعيتها ، عشق را به تمامي از كف خواهد داد ! جالب اينجاست كه در بسياري از موارد اين چنيني عاشق نادان ، به ذم معشوق مي رسد ! و او را سرابي مي نامد كه تنها فريب مي فروشد ! حال آنكه در اين روند خدعه ، تنها خود اوست كه به فريب خود و معشوق بيچاره پرداخته است و به واسطه اين فريب نهال عشق را به طرفه العيني خشكانده تا تنها خار مغيلان نفرتي عظيم – مي گويند عشق عظيم به نفرتي عظيم مي انحامد !!- راه را بر كعبه شادي ببندد ! حكايت اين بت سازيها در يك داستان استثنايي ادبيات غرب به زيباترين شكلي متجليست : داستان« بانوي كوهستاني ما » از كتاب تاريك روشن سلتي نوشته ويليام باتلريتيس . اين داستان نقل دختر جوان وزيباي پروتستاني ست كه در كوههاي ايرلند مي زيسته و عده اي از جوانان كاتوليك او را به جاي مريم عذرا مي گيرند ! وي منكر الوهيت خود مي شود ولي جوانان قبول نمي كنند .به نظر انها او « ملكه بزرگ آسمان » ست و« آمده است كه روي كوه راه برود و با آنان مهرباني كند» !پس از آنكه از هم جدا مي شوند و دخترك نزديك نيم مايل دور مي شود ، پسركي از جمع جوانان خود را بر سر راهش مي اندازد و مي گويد : اگر مثل ديگر زنان زير لباست ، پاچين داشته باشي باور مي كنم كه از خاكياني ! دخترك پاچينش را نشان پسرك مي دهد و روياي پسرك از تجلي قدسي او محو مي شود و از سرپريشاني باخشم فرياد مي زند : پدرم ديو است ! مادرم ديو است ! من هم ديوم !! و تو هم بيش از يك زن معمولي نيستي !! و سپس هق هق كنان پا به فرار مي گذارد .( برگرفته از نقد دوبليني ها – عربي – نوشته هري استون – ترجمه صالح حسيني ) <br />× <br />اما در مورد دوم قضيه كمي پيچيده تر است ! علت اين پيچيدگي دو چيز است ‚ <br />اول اينكه : با از دست دادن معشوق ، او به خاطره نقل مكان مي كند و خاطره در روندي مهربانانه ، همه كاستي ها را از تصوير او مي زدايد .و البته اين خيلي هم بيراه نيست كه عاشق از روزگار وصل ، شيريني بسيار در دهان دارد و اين فقدان شيريني ( كه مثل زهرابه تلخ است ! ) ، يادواره آن عسل را شيرين تر از انچه كه هست مي نماياند !از سوي ديگر عاشق ، خود را به واسطه آن همه حلاوت ، مديون معشوق مي بيند و نگاهش به او نگاهي حق شناسانه است . لذا در صورت افراط در همه اين حسها « بت سازي » به راحتي و خيلي موذيانه پا به عرصه وجود مي گذارد ! <br />دوم اينكه : كه بت سازي بدون وجود معشوق با نامهايي نظير وفاداري ، حرمت عشق اول ، غم پارسايانه و … در زبان عامه تقديس مي شود !! <br />داستان زنان و مرداني كه پس از فوت همسرانشان سالهاي سال به خاطره اي وفادار مانده اند با هزار جور آفرين و مرحبا از اين دهان به آن دهان مي چرخد ! <br />و از آن با مزه تر داستان جوان عاشق پيشه اي ست كه در پي يك عشق هجر انجام – حالا تصور كنيد كه اين نداشتن ، ناشي از نخواستن طرف مربوطه باشد !! آدم مي ماند كه عشق چي ؟! كشك چي ؟! آيا مگر نه ايمكه عشق رابطه اي دوسويه است !؟- به يك خيال مهربان از آن نامهربان وفادار مي ماند !! والبته كماكان با لحني حزن آميز قصه اش افسانه عاشقانه محافل خاله زنكي مي شود !! <br />با همه اين تفاصيل مي بينيد كه اين بت سازي خيلي هم تعجب بر انگيز نيست و تازه خيلي هم پر طرفدار است و فراگير ! <br />اما نتيجه اين روند چيست ؟! <br />× <br />خوب اين بحث را همين جا داشته باشيد با اين سوال ! تا دوباره به بحث عشق برگرديم . <br />و…: <br />دريام بمان ! مجال تبخير نده <br />آرام بگير و تن به تغيير نده <br />ترديد نكن !… راه همين است ! …بيا ! <br />بيخود به خودت ، به دل ، به من گير نده !! <br />شاد باشيد و سرشار از هرچه بهار و شكوفه و گلبرگ ! <br />سيامك<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-95118722?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-949356452003-05-27T16:21:00.000+04:302003-05-27T16:23:45.000+04:30سلام <br />اول اينكه : <a href="http://eshtiaghi.persianblog.com">محسن اشتياقي</a> شاعريست كه در غزل سرايي بيشتر به غزل دهه هفتاد گرايش دارد . اين سبك غزلسرايي كه به واسطه همه گير بودنش در آن سالها ، غلط يا درست ، به اين نام شهرت يافته است داراي يكسري مولفه هاي تعيين كننده است : تصوير گرايي ، تلاش در جهت ساده كردن لحن و فضا اما نه آن چنان كه در غزل گفتار مشهود است ، سعي در كشف فضاهاي نو بدون وارد كردن واژگان جديد ( اصولا به اين نكته توجه چنداني ندارد نه اينكه بخواهد پرهيز كند ) ، نزديك كردن چينش كلمات به وضعيت عادي دستوري ، گرايش به طبيعت براي ساختن تصاوير بديع ( باران ، آفتاب ، باد ، درخت ، كوه ، جنگل و مانند آن دستمايه هايي جاندار براي شاعران اين سبك هستند كه با نگاه شاعرانه او روحي دوباره مي يابند ) از مهمترين اين مولفه ها هستند . شايد شاخصترين نمونه براي اين سبك سرايش محمد علي بهمني باشد . در غزلهاي آقاي اشتياقي نيز همين مولفه ها به چشم مي خورد . در دنياي شاعرانه او با « <a href="http://eshtiaghi.persianblog.com">چهار فصل نا تمام</a> » شريك شويد . <br />دوم اينكه : وقت راي دادن دارد به <a href="http://ghazalemoaser1.persianblog.com/">غزلهاي مسابقه</a> دارد به اتمام مي رسد ! از ما گفتن !!! <br />سوم اينكه : دوست خوبم رامين خرسندي عزيز ، به خانه جديد نقل مكان كرده اند . با <a href="http://saadedel.persianblog.com">ساده دل </a>در خانه جديدش همراه باشيد. <br />چهارم اينكه : بحثهاي علمي در باب غزل معاصر را در وبلاگ <a href="http://www.themask.persianblog.com/">چوپان</a> از دست ندهيد ! <br />پنجم اينكه : اين ترانه تقديم شما و علي الخصوص <a href="http://bisarzamin.persianblog.com/">حسن عليشيري</a> مهربان : <br /> <br />« قصه شاد شكفتن » <br /> <br />مي شه با ستاره بد شد <br />از شب ترانه كوچيد <br />مي شه از شاخه حسرت <br />گل خرزهره غم چيد! <br /> <br />مي شه رو آفتابو خط زد <br />عوضش نوشت از ابرا <br />يا كه زد آتيش غصه <br />به تن نرم حريرا ! <br /> <br />مي شه آهُ قطره قطره <br />بريزي تو جام سينه <br />بعدشم داد بزني : هاي ! <br />مستي دنيا همينه !! <br /> <br />ولي من قبول ندارم <br />گريه آخر غزل نيست <br />خنده هامونو خبر كن ! <br />وقت ارسال مثل نيست – <br /> <br />- كه مي گي : قصه همين بود ! <br />كه : شكستن ته دنياست ! <br />آخراي سال عاشق <br />از بهار گريه پيداست !! <br /> <br />به خدا قصه مون اين نيست <br />اين نشستن ما رو له كرد <br />هي شكستيم و نشستيم <br />تا بهارمون بشه زرد ! <br /> <br />مي شه با قهقهه ، آتيش <br /> به تن مترسكا زد ! <br />مي شه باز اونور ابرا <br />اسم خورشبد و صدا زد ! <br /> <br />وقتي مي شه به غزل زد <br />وقتي مي شه تو رو دوست داشت <br />چرا بايد توي سينه <br />دونه دونه بذر غم كاشت ؟! <br /> <br />من دلم ستاره بازي <br />توي اون شبي رو مي خواد <br />كه يه سيب از غزل من <br />توي دامن تو افتاد ! <br /> <br />تو شدي يه كهكشون عشق ! <br />من و كشف معني نور ! <br />من و تو : آدم و حوا ! <br />در و تخته اي كه شد جور !! <br /> <br />به خدا قصه مون اينه <br />قصه شاد شكفتن ! <br />تو ترانه قد كشيدن ! <br />غزلاي تازه گفتن ! <br /> <br />وقتي مي شه به غزل زد <br />وقتي مي شه تو رو دوست داشت <br />چرا بايد توي سينه <br />دونه دونه بذر غم كاشت ؟! <br />× <br />زندگي تان سرشار از غزل ترانه باد ! <br />سيامك <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-94935645?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-947793332003-05-23T14:48:00.000+04:302003-05-23T15:28:00.000+04:30سلام <br />اول اينكه : <a href="http://bisarzamin.persianblog.com/">حسن عليشيري</a> مهربان گفته كه چرا ترانه نمي نويسي . راستش اين روزها طوفان غزل مي وزد اما چشم ! در پست بعدي ان شاء الله . <br />دوم اينكه : هنوز به <a href="http://ghazalemoaser1.persianblog.com/">غزلهاي مسابقه</a> راي نداده ايد ؟!! اي بابا !!! <br />سوم اينكه : امروز هم مي خواهم يكي ديگر از شاعران جوان همشهري را معرفي كنم . آقاي خادملو ، جوان 18 ساله ايست كه اگرچه كم مي سرايد اما زيبا و قوي مي سرايد . شعر او از آن دسته است كه گروهي بر آن غزل فرم نام نهاده اند . شعري با ازتباط عمودي قوي و پيرنگي داستاني كه البته بيشتر به داستانهاي جريان سيال ذهن شبيه است .غزل او معمولا غزل عاشقانه نيست و بيشتر مضامين اجتماعي را در غزلهايش مطرح مي كند و به همين دليل من خوشتر دارم نام غزلواره بر كارهايش بگذارم. آنانكه با اين نحو سرايش آشنايند مي دانند كه نحوه خواندن اين شعرها شايد به اندازه سرودن آن فني ست ! بنابراين سعي كرده ام با سجاوندي مناسب خواندن را آسانتر كنم . بخوانيد و لذت ببريد . <br />« فروشي نيست ! » <br /> <br />از ابتداي غزل : انتها فروشي نيست ! <br />بخوان و گوش بكن ! منتها ، فروشي نيست ! <br /> <br />براي اين همه خفاش كور مادر زاد <br />چه فرق مي كند آئينه ها فروشي نيست <br /> <br />كه درد و عشق و شرف ، شعرمايه هاي منند <br />تو هر چه خرج كني اين سه تا فروشي نيست ! <br />× <br />كلاس درس ، رديف ششم … وَ حرف حساب : <br />كه عدل – حرف عليْ مرتضا – فروشي نيست … <br /> <br />غزل به بيت ششم كه رسيد شاعر … رفت <br />كسي نبود بگويد : خدا فروشي نيست !! <br />×× <br />… چه استكان قشنگي ! چقدر اين ، آقا ؟! <br /> عزيز ! دست نزن ! … هي شما !! فروشي نيست !! <br />××× <br />به جاي اسم خودش نقطه چين گذاشت ، سپس <br />نوشت پشت سرش : شعر ما فروشي نيست ! <br /> <br />تقديم به همه شما كه دلتان را به ثمن بخس نمي فروشيد ! شاد باشيد و مستدام و عاشق . <br />سيامك<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-94779333?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-946279502003-05-20T16:06:00.000+04:302003-05-23T15:00:44.000+04:30سلام <br />اول اينكه غزلهاي شركت كننده در مسابقه <a href="http://ghazalemoaser.persianblog.com/">وبلاگ غزل معاصر</a> در اين <a href="http://ghazalemoaser1.persianblog.com">آدرس</a> قرار داده شده اند . حتما سر بزنيد و به غزلهاي برگزيده تان راي بدهيد . <br />دوم اينكه : <a href="http://bisarzamin.persianblog.com">بي سرزمين تر از باد</a> را با ترانه هاي دلنشينش فراموش نكنيد كه خوب پيش مي رود : زلال و دلنشين مثل خود ترانه ! <br />سوم اينكه : امروز مي خواهم بحث كتاب و كتابخواني را با معرفي يك كتاب بسيار كوچك و كم حجم اما دلچسب ادامه بدهم . <br />گزيده شعر طنز <br />به كوشش اسماعيل اميني <br />انتشارات همراه <br />قيمت 2500 ريال <br />پيش از اين دوست عزيزم <a href="http://joonomi.persianblog.com/">جلال</a> اين كتاب را <a href="http://joonomi.persianblog.com/?date=13820222#443060">معرفي كرده</a> و چند شعر را از آن برايتان نوشته بود .امروز مي خواهم با نگاهي تحليلي بر اين كتاب در حد توانم به تعامل شعر و طنز بپردازم . <br />اسماعيل اميني در كتاب فوق در مقدمه اي بسيار زيبا و با لحني بسيار ساده و داستان پردازانه به تفاوتهاي طنز ،فكاهي ،هجو و هزل اشاره مي كند . او طنز را پدربزرگ كم گوي و گزيده گوي خانواده مي داند كه با دانشي ژرف روي نقاط حساس انگشت مي گذارد و البته به واسطه همين دانشمندي و ابهتش ، ادب را هرگز فرو نمي گذارد . <br />هجو نيز اين گونه معرفي مي شود كه در دانش دست كمي از طنز ندارد اما ستيزه جو و عصباني مزاج است و طرف مقابل را به اصطلاح خودماني با هاك يكسان مي كند !! <br />فكاهي اما شاد و بازيگوش و جوان است و به همين خاطر كم سواد اما با نمك ! مضمونهاي دم دستي و ساده و بدون پيچش و البته كمابيش مودب ! <br />هزل اما به قول اسماعيل اميني (…) است و هر جا اين سه نقطه را ديديد بدانيد كه با هزل طرف هستيد ! <br />به نظر خود من آنچه در بين اين چهار ماندگار تر است طنز و فكاهي ست . طنز به واسطه پشتوانه عميق انديشگي اش توسط اصحاب انديشه و فكاهي به واسطه سهل الوصول بودن و سادگي اش توسط عامه مردم به شكل ينه به سينه حفظ مي شود . <br />رويكرد كتاب مورد بحث نيز بيشتر به مقوله طنز است هرچند فكاهي ، هجو و البته اندكي هزل هم در آن ديده مي شود ! <br /><img src= "http://a564.g.akamaitech.net/7/564/34/8cc9fd9dfb43b1/school.discovery.com/clipart/images/comedy.gif"align= "left"width=200> <br />حال يك سوال مطرح است كه اصولا اشتراك شعر با طنز كجاست و اصولا چرا مفاهيم طنز آميز در شعر خوب صورت مي بندند و بالعكس چرا شاعران از طنز در آثار خود بهره بسيار مي برند ؟! <br />يكي از حربه هاي اصلي طنز و اصولا موقعيت كميك به طور كل تضاد است . يك تضاد عميق بين آن چه هست و آنچه بايد باشد . در حقيقت طنزپرداز با پررنگ كردن اين تضاد و ايجاد فضايي شوخ طبعانه ، ما را به خنده وا مي دارد . <br />خدايا هر كسي از وضع اين كشور خبر دارد <br />تو گويي پيش ما بيچارگان ارث پدر دارد <br />نمي دانم چرا اين نفت لاكردار بو گندو <br />براي ديگران زر ، بهر ايراني ضرر دارد !…(اسماعيل نواب صفوي – گزيده شعر طنز ص60 ) <br />يا اين يكي كه تضاد را با اغراق نيز همراه كرده است ! : <br /> كاشتي در باغ بادنجان ، خيار آمد برون <br />تخم زردآلو فرو كردي ، انار آمد برون ! <br />پرده را برداشتي تا دلبري آيد به در <br />نره غولي با قدي همچون چنار آمد برون !! …( ابوتراب جلي – همين ص 102 ) <br /> از سوي ديگر تداعي يكي ديگر از حربه هاي طنز است . طنز پرداز با تداعي يك جمله مشهور يا مثلا يك موقعيت تاريخي يا يك مثل عاميانه يا هر چيز ديگري و تعامل اين تداعي با موقعيت مورد بحث خود ، فضايي كميك مي سازد . <br />خدايا ! <br /> زين شگفتيها <br /> دلم خون شد ، دلم خون شد : <br />سياووشي در آتش <br /> رفت و <br /> زان سو <br /> خوك بيرون شد ! ( دكتر شفيعي كدكني – همان ص 74 ) <br />يا اين مثال كه يك نگاه تازه به ضرب المثلي مشهور است : <br />دستهاي ما <br /> كوتاه بود <br />و خرماها <br /> بر نخيل <br />ما دستهاي خود را بريديم <br /> و به سوي خرماها <br /> پر <br /> تا <br /> ب كرديم <br />خرما <br /> فراوان <br /> بر زمين ريخت <br />ولي ما ديگر <br /> دست <br /> نداشتيم ! ( كيومرث منشي زاده – همان ص 72 ) <br />و يا مثلا شعر بسيار زيباي ( پيقولاد ) از زرويي نصر آباد كه اشاره اي آشكار به شعر معروف حميد مصدق دارد. ( تو به من خنديدي …) <br />وارد باغ شديم <br />و نمي دانستيم <br />كه ز واروني بخت <br />باغبان كرده كمين پشت درخت …. <br />و باز حربه مورد استفاده ديگر بازيهاي زباني به معناي كلي آن است . استفاده از انواع جناسها و واژ آرايي ها و …نگاه كنيد : <br />شركت نفت انگليس امروز <br />( انگل ) اين ديار ويران است <br />ورنه عنوان تلگرافي آن <br />به چه منظور انگليران است ؟! ( ابولقاسم حالت – همان ص 66 ) <br />يا اين يكي : <br />گل آقايي و گل به پيش تو خوار <br />گل اين است پس واي بر خارها ! ( كيومرث صابري – ص80 ) <br />و البته شعر بسيار زيباي خود اسماعيل اميني در پايان كتاب كه سرشار از جناسهاي زيباست .چند بيتي من باب نمونه : <br />صبحدم آواز مي خواند سر كهسار ، سار <br />همنوايش مي نوازد در نوا كفتار ، تار … <br />ماهي آزاد رند و ماهي شيلات ، لات <br />گشته از كمبود طعمه ، مرغ ماهيخوار ، خوار … <br />زلف سنجاقك سياه و كاكل زنبور ، بور <br />هفت خط و زهر آگين مثل استعمار ، مار …( اسماعيل اميني – همان ص 110 ) <br />به تمام تكنيك هاي فوق اغراق ، مراعات نظير و خيلي چيزهاي ديگر را نيز مي توان اضافه كرد . <br />ناگفته پيداست كه تمام حربه هاي فوق الذكر در شعر نيز جزء ابزارهاي اصلي پيراستن هستند و در نتيجه سرنوشت طنز و شعر به زيبايي به هم گره مي خورد .به خصوص آنجا كه طنز از انديشگي ژرفي برخيزد و با طبعي شاعرانه در آميزد كه حاصل كار چون انتخابهاي زيباي اميني شيرين شكر مي شود . <br />در خاتمه به يك نكته هم فهرست وار اشاره مي كنم كه شاعران نيز به طنز حتي در شعرهاي جدي خود كشش بسيار دارند و اين به سبب ضربه ناگهاني ايست كه طنز ايجاد مي كند و خواننده را در يك شوك آني قرار مي دهد . انتقال معنا در اين شوك بسيار راحت تر است . از سوي ديگر طنز با تلطيف فضاي شعر از خمودي و تحليل رفتن خواننده در حين خواندن شعر به خصوص اشعار بلند مي كاهد و حضور شاداب او را در اثر حفظ مي كند . در آينده در مورد كاركردهاي طنز به خصوص در شعر امروز بيشتر خواهم نوشت . <br />× <br />لبان تان هماره سرشار از لبخند و گلوتان مالامال قهقاه باد !! <br />سيامك<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-94627950?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-944953652003-05-17T16:46:00.000+04:302003-05-17T17:05:29.000+04:30سلام <br />اول اينكه <a href="http://7sang.com">هفت سنگ جديد</a> منتشر شد با مطالبي به شدت خواندني !!! <a href="http://www.7sang.com/weekly/15/shahabsang/index.htm">مصاحبه با جمعي از صاحب نظران سياسي اجتماعي در مورد وبلاگها و سايتهاي اينترنتي</a> ، <a href="http://www.7sang.com/weekly/15/sanglakh/">گزارشي تصويري از نمايشگاه كتاب تهران</a> و مطالب بسيار ديدني وخواندني در ستونهاي موضوعي و ثابت ! <a href="http://www.7sang.com/weekly/15/sangrize/siamak/index.htm">بوسه بي فريادرس</a> من هم منتظر شماست ! <br />دوم اينكه : غزلهاي نغمه مستشار نظامي را احتمالا در وبلاگ غزل معاصر ديده ايد . غزلهاي روان ، ساده ، بدون پيچيدگي هاي آن چناني تصويري ،همراه بارعايت ارتباط عمودي و پيرنگي از روايت و تركيب بندي واژگاني مشابه گفتار روزمره و استفاده از اصطلاحات و تركيبات عاميانه و طنزي پنهان و البته احساسي ساري و جاري مجموعه اي شيرين و دلچسب را در غزل ايشان آفريده است . بديهي ست كه به اين گونه غزلها ، اتهام كم تصويري و پرداختهاي سهل گيرانه مي چسبد اما به سليقه من اين نوع غزل كه گروهي آن را غزل گفتار مي نامند ، زيبايي هاي بسيار و قدرت نفوذي بالا در مخاطب دارد . البته سرودن چنين غزلهايي كاري كاملا سهل و ممتنع است . اين ظاهر ساده به سادگي به دست نمي آيد و از آنجا كه عنصر قدرتمند و محوري اين نوع آثار عاطفه جاري در آنهاست ، هر گونه قطع ارتباط با آن منبع عاطفي الهامگر ، در هر مرحله از سرايش سبب مي شود كه شعر كوششي – نه جوششي – پديد آمده به سكه اي بدل تبديل شود ! خانم مستشار نظامي در بسياري از كارهاي خود از اين ورطه جهيده اند و اميد دارم كه اين روال شاعرانه مستدام باشد . غرض از اين همه روده درازي اينكه ايشان <a href="http://mostasharnezami.persianblog.com/">وبلاگي</a> را به راه انداخته اند با عنوان <a href="http://mostasharnezami.persianblog.com/">يك جرعه غزل</a>.بنوشيد ! <br /> ( قصد دارم از اين به بعد مانند همين مورد فوق ، هنگام معرفي هر وبلاگ به يك نگاه كلي نسبت به آن نيز اشاره كنم . تا خدا چه خواهد ....) <br />سوم اينكه : خانم<a href="http://mahebrahimi.persianblog.com"> محبوبه ابراهيمي</a> را نيز گمانم دوستان طرفدار شعر مي شناسند . شاعره افغان كه سادگي چهارپاره هايش شنيدني ست و خود من هنوز بعد از بارها خواندن ، از دوگانه بهاري ايشان لذت مي برم .ايشان هم وبلاگي راه اندازي كرده است به نام <a href="http://mahebrahimi.persianblog.com">رابعه</a> . <br />چهارم اينكه : <a href="http://themask.persianblog.com">خسن قريبي</a> عزيز در<a href="http://themask.persianblog.com"> وبلاگش</a> بحث خود را راجع به غزل معاصر پي گرفته است كه بي شك خواندني ست و نياز به همراهي شما دارد تا بحث داغتر و البته پربارتر گردد. همراهي اش كنيد . <br />پنجم اينكه : شعري كه در ذيل خواهيد خواند ترجمه شعري از <a href="http://www.lib.rochester.edu/camelot/auth/morris.htm">ويليام موريس</a> ( 1896- 1834 ) شاعر و هنرمند انگليسي ست . اين شعر را از انگليسي براي شما برگردان كرده ام . چيزي كه برايم جالب است ، تر و تازگي اين شعر از لحاظ مفهومي ست . شايد به اين خاطر كه حقايق هيچگاه فرسوده نمي شوند ! <br /><img src= "http://www.probertencyclopaedia.com/j/William%20Morris.jpg"align= "left"width=150> <br /> <br />عشق كافي ست <br />ويليام موريس ( William Morris ) <br /> <br />عشق كافي ست: <br />اگر چه جهان رنگ پريده باشد و <br />جنگل جز به شكايت دهان نگشايد ، <br /> <br />اگر چه آسمان تاريك تر از آن <br />كه ديدگان تار <br />گل انگشتانه و مرواريد را <br />در زير آن بيابند ، <br /> <br />اگر چه تپه ها در سيطره سايه هايند <br />و دريا در اسارت جادويي سياه ، <br /> <br />و روزگار <br />پرده فراموشي <br />بر هر چه رفته است مي افكند ، <br /> <br />اما <br />دستانمان نمي لرزد <br />پايمان نمي لغزد ! <br />كه پوچي نخواهد آزرد <br />و ترس دگرگون نخواهد كرد <br />لبان معشوق را ! <br />چشمان عاشق را !! <br /> <br />×××× <br />تا هماره و هماره و هماره ، عشق كفايتتان كند ! چنين باد ! <br />سيامك<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-94495365?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-943387642003-05-14T22:05:00.000+04:302003-05-16T15:32:19.000+04:30سلام <br />اول اينكه : <a href="http://joonomi.persianblog.com">جلال </a>مهربان <a href="http://joonomi.persianblog.com/?date=13820222#443060">مطلب قشنگي</a> راجع به گزيده شعر طنز فراهم آمده توسط اسماعيل اميني عزيز نوشته است . تنها اين را اضافه كنم كه در جمع آوري اين مجموعه كوچك علاوه بر غناي طنز ، بر شعر بودن انتخابها نيز نگاه ويژه اي شده است و تقريبا تمام شعر ها مملو از شاعرانگي و اختصاصات يك شعر خوب هستند . مقدمه آقاي اميني نيز كه جاي خود دارد و سرشار از زيبايي و ظرافت است . خواندن اين كتاب بي شك توصيه مي شود ! <br />دوم اينكه : آمدن شاعران و نويسندگان شناخته شده به عرصه وبلاگشهر علاوه بر افزودن بر اعتبار اين فضاي مجازي ، موجب مي شود عرصه آموختن قوت بگيرد و به ارتقاي كلي سطح ادبيات بيانجامد. بر همه اينها بيافزاييد لذتهاي حاصل از حواندن جديدترين آثار اين عزيزان را ! <br />هادي خوانساري را با مجموعه كلاوياي شكسته مي شناسيم . مجموعه اي زيبا در غزل معاصر با گرايش به غزل فرم .كه البته در بسياري از اشعار تنها به شكل ظاهري او فرم اكتفا نكرده است و شاعرانگي نيز عنصري قوي در شعر اوست . بعدا شايد بيشتر راجع به شعر آقاي خوانساري سخن گفتم اما فعلا <a href="http://cherick.persianblog.com">وبلاگ</a> تازه تاسيس او را بخوانيد تا فضاي روحي و شعري او را مروري دوباره كنيم . <br />و البته منيرو رواني پور در عرصه ادبيات و براي علاقه مندان به داستان و داستان نويسي نامي آشناست . بي هيچ سخني با <a href="http://moniro.persianblog.com">وبلاگ</a> تازه تاسيس او همراه شويد كه او خود حرف بسيار براي گفتن دارد . <br />سوم اينكه : و اما ادامه بحث عشق ! <br />در بررسي پديده <a href="http://www.shaeraneha.blogspot.com/2003_04_01_shaeraneha_archive.html#92978621">انحصار در عشق</a> ، به اينجا رسيديم كه عشق را به رابطه اي مهرمندانه تعبير مي كنيم ، عاشق تمامي كائنات و ابناء بشر را به واسطه قرائت عاشقانه اش از دنيا دوست خواهد داشت . اما گفتيم كه اين رابطه مهرمندانه ، عشق ، به معناي واقعي كلمه ، نيست . يعني آنگاه كه عشق را به معناي حقيقي اش يعني حسي به شدت مهرمندانه بين عاشق و معشوق كه رابطه اي دوسويه همراه با بالندگي ، شادي و … و البته سائقه هاي جنسي ست ، تعبير كنيم . حالا سوال اين است كه آيا در عشق انحصلر وجود دارد ؟! گفتيم كه براي پاسخ به اين سوال بايد به يك موضوع مهم اشاره كرد : آيا منظور از انحصار ، انحصاردر يك مقطع زماني ست يا در طول زمان (عمر) ! ديگر اينكه آيا معشوق به عنوان پاي دوم اين رابطه – كه اصولا رابطه اي دوسويه است – همراه است يا خير ؟! چه قاعدتا عدم همراهي معشوق ، اصولا رابطه را مخدوش مي كند و ماهيت عشق بودن احساس مربوطه را به طور كامل زير سوال مي برد ! <br />دو بخش اين سوال عملا به هم مربوط هستند ! در حقيقت ما با دو داستان متفاوت طرف هستيم ! بياييد گام به گام جلو برويم : <br />«داستان اول » <br />عاشقي كه ادعا مي كند بين دو معشوق گرفتار است و توان برگزيدن ندارد ! <br />چنين چيزي عملا ممكن نيست !!عشق توجه كامل است . عشق تمركز قطعيست .( چنانكه هر دوي اين صفات را فروم در كتاب خود براي عشق بر مي شمارد . ) لذا تمركز بر روي دو نقطه در آن واحد از لحاظ عقلي ممكن نيست چه برسد براي عواطف ! <br />با توجه به همين حقيقت است كه معتقدم رابطه عاشقانه را هيچ چيز پاسداري نخواهد كرد : نه يك پيمان سفت و سخت اجتماعي مثل ازدواج آن هم از نوع چارميخه اش !! نه رفتارهاي بيمارگونه حاسدانه ( Jealous husband syndrome ) !!نه روابط مادي مشترك مثل خانه و ماشين و … ! ونه روابط عاطفي مشتركي مثل فرزند ! عشق خودش پاسدار خودش است ! در حقيقت اگر عشق ، عشق باشد نه تنها نيازي به نگهبان ندارد كه خود نگهبان ماست ! و اگر قرار است كه عشق نباشد كه ديگر ارزشي ندارد كه بخواهيم پاسداري اش بكنيم يا نه !! حكايت اش مي شود مثل نگهباني كردن از خاكستري به جا مانده از آتش كه مسلما لحظه به لحظه ، ذره ذره بر باد خواهد رفت ! <br />و از همين منظر است كه در بحثهاي آغازين اين وبلاگ در رابطه با عشق گفتم كه در عشق حسادت وجود ندارد . چون فاكتوري بي ارزش ( و حتي ضد ارزش و بيمارگونه در مواردي ) و مخالف طبيعت يقين كامل عاشقانه است . <br />با توجه به همين مطالب مي توان داستان اول را با وارياسيون ديگري هم خواند : عاشقي كه در يك برهه زماني دل به معشوقي مي بندد و بعد از گذشت زماني كوتاه يا طولاني با شخص ثالثي مواجه مي شود و دل به او نيز مي بازد !! اينجا هم قضيه همان است . جكايت خاكستري كه بر باد ي رود ! حكايت آتشي كه در گيراندن و بر پا داشتنش نكوشيده ايم ! <br />اما «داستان دوم» <br />عاشقي دل به معشوقي مي بندد اما بعد از زماني كوتاه يا طولاني از كف اش مي دهد . حال به واسطه جدايي هاي ناگزير چون مرگ يا به واسطه جدايي هاي انساني مانند سفري براي هميشه و … ! <br />( توجه كنيد كه در اين داستان رفتني هميشگي مطرح است و اميد بازگشت نيست . چرا كه در صورت وجود اين اميد متهيت ماجرا به طور كلي تغيير مي كند . ) <br />چيزي كه در دوران فراق ، به خصوص اگر هميشگي باشد ، به طور برجسته اي رخ مي نمايد پديده ( بت سازي ) ست ! تخيلات عاشق به واسطه عشقي بي فريادرس قدرتي عظيم مي يابند و از معشوق ، خدايگونه اي سرشار از همه خوبيها و نيكيها مي سازند ! خدايگونه اي كه از هر چه ضعف و كاستي تهي ست . جالب اينجاست كه اين روند در بعضي از موارد حتي بدون فراق هم رخ مي دهد ! آن هم در مواردي كه عاشق ، داراي تجربه ارتباطات اجتماعي مناسب نيست يا به عبارت خودماني تر «نديدبديد» است !! در حقيقت در اين وضعيت نيز فراقي طولاني از مفهوم جنس مخالف ( منظور تنها ساختار جسمي جنس مخالف نيست بلكه در بسياري از موارد ساختار رواني ست كه ناشناخته است ) ايجاد شده است . <br />ساختن اين خداي جعلي چه عواقبي خواهد داشت ؟! <br />× <br />بحثمان به درازا كشيد . اين سوال را داشته باشيد تا بحث را اگر لطف كنيد با همراهي شما پي بگيريم . <br />و دو تا غزل كوچك به قول فري عزيز براي آنها كه تنها براي خواندن شعر در اين خانه را مي كوبند : <br />به حكم صريح دلم گوش كن <br />و تخفيف و بخشش فراموش كن ! <br />ز بوسه نهادي به رويم دو داغ ، <br />« زدي ضربتي ضربتي نوش كن »!! <br /><img src= "http://www.draculascastle.com/images/kiss.jpg"align= "center"width=250> <br />در چشم تو حيرانكده اي هست كه بايد <br />هم شعر شب و هم گل خورشيد بزايد ! <br />چشمان تو ديوانه ترينند ، عزيزم ! <br />« ديوانه چو ديوانه ببيند خوشش آيد !!» <br />× <br />شاد باشيد <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-94338764?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-941104062003-05-10T21:29:00.000+04:302003-05-11T16:23:17.000+04:30سلام <br />اول اينكه : پوزش مجدد به خاطر تاخير در به روز رساني ! <br />دوم اينكه : نمايشگاه بين المللي كتاب تهران ، امسال براي من حال و هواي ديگري داشت . ديدن دوستان مهربان ، از اين خاطره اي دلنشين ساخت . ممنون از همه به خاطر ميزباني مهربانانه شان . يك گزارش از حواشي اين سفر را <a href="http://roolami.persianblog.com/">حميد عزيز</a> نوشته است كه كليه موارد مندرج مورد تاييد است !!تازه بلكه هم كمي بيشتر !!: <br /><a href="http://roolami.persianblog.com/?date=13820220#437648">وقتي پا روي پا مي اندازي <br />نمي توانم <br />دست روي دست بگذارم !</a>سوم اينكه : در حاشيه غرفه شعر جوان، لطف و مهرباني دكتر قيصر امين پور سيرابمان كرد . گپ دوستانه اي كه دو ساعت به طول انجاميد به اندازه ده كلاس درس مي ارزيد . از غزل نعاصر گفتيم و ماهيت شعر و از ترانه و ترانه سرايي سر ير آورديم !بي شك در نقدها و نوشته هاي آتي ام در باب غزل و ترانه و اصولا شعر به آنها مراجعه خواهم كرد . <br />سوم اينكه : <a href="http://ghazalemoaser.persianblog.com/">فري عزيز</a> وبلاگي براي اطلاع رساني در مورد مسابقه خود ترتيب داده است . <a href="http://ghazalemoaser1.persianblog.com/">حتما ببينيد !</a> <br />چهارم اينكه : حسن عليشيري مهربان به پرشين بلاگ اسباب كشي كرد ! با «<a href="http://bisarzamin.persianblog.com/">بي سرزمين تر از باد</a>» در خانه جديدش همراه شويد كه هميشه سرشار از ترانه ست ، مثل همين حالا ! همين حالايي كه ترانه ننوشته است و در سوگ عزيزي نشسته است . اما باز هم ترانه باران است ، گيرم معموم . <br />پنجم اينكه : <a href="http://themask.persianblog.com">حسن قريبي</a> عزيز ، باني بحث زيبايي را در مورد غزل امروز شده است كه خواندنش براي طرفداران غزل از نان شب هم واجب تر است ! كاش اين بحث به مدد دوستان پا بگيرد . من به سهم خودم تلاشي ناچيز كرده ام . <br />ششم اينكه : ادامه «بحث عشق» حسابي وسوسه ام مي كند ! اما انصاف بدهيد كه بعد از يك سفر 48 ساعته ، آن هم از نوع دائما در حال پياده روي ! و بعد هم كشيك بيمارستان توان دقيق نوشتن نمي ماند ! نمي خواهم چيزي سرسري بنويسم و بگذرم . پس باشد براي نوبت بعد. اينبار هم يكي از غزلهايم را تحمل كنيد تا ديدار بعدي مان : <br /><img src= "http://www.shanevo-art.narod.ru/shanevo/lampa.jpg"align= "left"width=150> <br />(<a href="http://joonomi.persianblog.com/">جلال</a> از تجربه عاشقانه ام پرسيد . براي او ! ) <br />چراغهاي رابطه تاريكند …(فروغ) <br /> <br />«اختلال» <br /> <br />اگر چه قصر غزل واره ها مجلل بود <br />« چراغ رابطه » خاموش و « شعر » مختل بود ! <br /> <br />يك استكان شكسته … وَ چاي شب مانده ! <br />و شاعري كه برايش «شعار» معضل بود : <br /> <br />شعار : اينكه بگويد كه « زندگي زيباست !»، <br />«بهار …!» … واي خدايا ! …چقدر مهمل بود !! <br /> <br />هميشه آينه هايش شكست و كج خنديد <br />و بين هق هق و قه قه ، غزل معطل بود ! <br /> <br />از آن « هميشه » و تا اين « هنوز بي پايان » <br />زمانه با دل او سخت گرم «كَل كَل» بود !! <br /> <br />براي او كسي از ابرها غزل ننوشت <br />كه رعد و برق به تقدير او ، از اول بود ! <br /> <br />به جستجوي همان چشمهاي راز آلود <br />كه ساده ، گرم و صميمي شبيه مخمل بود – <br /> <br />- دلش رسيد به بن بست « بي خيالش شو ! » <br />و باز پاي رسيدن كه از ازل ، شل بود !! <br /> <br />و اين چقدر عجيب است ، شاعري محبوب <br />كه پاسخ غزلش آفرين و « ايول… » بود ! – <br /> <br />- ميان اين همه گرمي به لرز بنشيند !… <br /> و يك سوال : « مگر عشق وحي منزل بود – <br /> <br />كه من به هر چه كه او گفت دل سپردم ؟!…ها ؟!!» <br />… « چراغ رابطه » خاموش و « عشق » مختل بود !! <br /> <br />… و ناگزير غزل ، مرگ را تداعي كرد <br />و مرگ شاعر بي عشق هم مسجل بود …! <br /> <br />چراغهاي رابطه تان تا هميشه اي بي پايان ، پر فروغ باد ! <br />پ.ن:با تشكر از <a href="http://saade-del.blogspot.com">ساده دل</a> عزيز به خاطر تذكر به جايش . <br />سيامك <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-94110406?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-937514652003-05-04T21:35:00.000+04:302003-05-04T21:35:46.090+04:30سلام <br />اول اينكه : معذرت به خاطر تاخير در به روزرساني ! كمي گرفتارم . <br />دوم اينكه : <a href="http://www.7sang.com/">هفت سنگ چهاردهم</a> منتشر شد . نقدي بر شعر مرتضي قاسمي ( <a href="http://adamak.persianblog.com/">آدمك عزيز</a>) از آقاي اسماعيل اميني ، <a href="http://www.7sang.com/weekly/14/sangfarsh/3/index2.htm">ماجراي دروغ سيزده بر وبچه ها و هياهوي بعد از آن</a> ، <a href="http://www.7sang.com/weekly/14/sanglakh/kavir/index.htm">عكسهايي استثنايي از كوير مرنجاب</a> و مطالب بسيار خواندني ديگر دراين شماره عرضه شده است . <a href="http://www.7sang.com/weekly/14/sangrize/siamak/index.htm"> بوسه بي فريادرس</a> من هم منتظر نظرات روشنگر شماست . <br />سوم اينكه : مسابقه <a href="http://ghazalemoaser.persianblog.com/">غزل معاصر</a> هر روز بهتر از ديروز ! بشتابيد كه گويا فقط تا بيستم همين ماه فرصت داريد ! البته براي صندلي آخر – همان لژ منظور است !! - تلاش نكنيد كه از قبل توسط اينجانب رزرو شده است !! <br />چهارم اينكه : يك وبلاگ شاعرانه كشف كرده ام كه دلنشين مي سرايد . <a href="http://www.varan.persianblog.com">واران</a> همان باران است ! <br />پنجم اينكه : دوست تازه يافته ام سپيده در <a href="http://shookhi.persianblog.com">شوخي ايراني</a> قشنگ مي نويسد . داستان زيبايش را از كف ندهيد . <br />ششم اينكه : بحث عشق را ادامه مي دهم اما در راستاي مورد اول امروز مجالش نيست . براي امروز غزلي را انتخاب كرده ام از يكي از شاعران خوب همشهري كه چندي قبل شعر سپيدي با عنوان <a href="http://shaeraneha.blogspot.com/2002_07_01_shaeraneha_archive.html">يلدا</a> از ايشان خوانديد . حسين تقليلي عزيز با طنز گيرا و تصويرهاي بكرش با شما سخن مي گويد : <br /> <br />حتي اكر هزار هزار بار دگر بد بياورد <br />هرگز كسي به جز تو دلش را نمي برد <br /> <br />ديوانه ! زير قيمت تو قلب خويش را <br />حتي اكر كسي بفروشد ، نمي خرد ! <br /> <br />«شاعر شنيدني ست …» نه خانم ! پريدني ست !! <br />اما به روي شانه هر كس نمي پرد !! <br /> <br />اين گرگ با نژادترين گرگ گله است <br />آهوي هم قبيله خود را نمي درد <br /> <br />او پيش از اين كه گرگ شود ، بره بوده است <br />اصلا بعيد بوده كه دندان در آورد ! <br /> <br />با مهره هاي اسب اگر كيش مي شود <br />او مات چشم توست … و بي تو نمي برد <br /> <br />ديگر پياده شو … و رخت را نشان بده ! <br />بانو ! مخواه فيل تو از شاه بگذرد !! <br /> <br />بر صفحه شطرنج زندگي ، شاه دلتان هميشه پيروز باد ! <br />سيامك<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-93751465?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-934585282003-04-29T15:47:00.000+04:302003-04-29T17:30:14.000+04:30سلام <br />اول اينكه : مسابقه جذاب <a href="http://ghazalemoaser.persianblog.com/">غزل معاصر</a> را از دست ندهيد ! مسابقه اي كه روز به روز جذاب تر مي شود ! <br />دوم اينكه : اين غزل تقديم مي شود به <a href="http://www.jgelareh.blogspot.com/">گلاره عزيز</a> : <br /><img src= "http://www.lyonker.hu/kasso/mary/festmeny/pianist.JPG"align= "left"width=120> <br />« موسيقار » <br /> <br /> <br />وقتي كه دل براي تو تنگ است ، مي شود- <br />- بر يك خيال تبزده دل بست !… مي شود !! <br />… <br />تو پشت يك پيانوي چوبي نشسته اي <br />سازي كه با دو دست تو همدست مي شود ! <br /> <br />«درياچه » …« قو » …و قصه « زيباي خفته » و - <br />- اينجا : كه مسكو دهه 60 مي شود !! (2) <br /> <br />« فا » … « سُ » … كلاويه ، « سي » و « لا » … با نوازش – <br />- « دو » …«ر»… دو دست تو ، ز « مي » ات مست مي شود !! <br /> <br />« ديز » و « بمل » ، همان بم و زير نواي آه ، <br /> بر « حامل » گلوي تو چون هست ، مي شود – (3) <br /> <br />- در انحناي رود صدا ، گونه خيس كرد ! <br />در هرم داغ فاجعه ننشست ! مي شود – <br /> <br />-از كوچه ها گذشت ، ميان بر زد و گريخت ! <br />وقتي مسير عاطفه بن بست مي شود !! <br /> <br />يا نت به نت به سمفوني نور بوسه زد <br />دل را به جرم حادثه نشكست ! مي شود – <br /> <br />- با بال « خوالهاي طلايي » عروج كرد <br />در باغ « چارفصل» غزل جست !… مي شود !!…(4) <br />× <br />ساعت 12 ،…، و طلسمي كه دود شد ! <br />و ارتفاع وهم غزل ، پست مي شود ! <br /> <br />شعرم شبيه سيندرلا پا برهنه شد! <br />بايد كه دل به لطف شما بست ! …مي شود ؟!! <br /> <br />پي نوشتها : <br />(1) موسيقار نام پرنده اي اساطيري كه منقاري بلند و داراي چند سوراخ دارد و با نوايي بسيار خوش مي خواند .نمادي براي موسيقي <br />(2) درياچه قو و زيباي خفته نام دو اثر مشهور از چايكوفسكي آهنگساز روس است . <br />(3) ديز و بمل : علائمي كه در نت نويسي بر روي خط حامل قرار مي گيرد و نتها را نيم پرده زير و بم مي كنند. <br />(4) خوابهاي طلايي اثر استاد معروفي و چهارفصل اثر ويوالدي آهنگسار ايتاليايي مورد اشاره اند . <br />×× <br />موسيقي عاشقانه تان همواره سرشار از شادي و رقص و پاكوبي باد . <br />سيامك <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-93458528?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-932998182003-04-26T20:32:00.000+04:302003-04-26T20:49:43.000+04:30سلام <br />اول اينكه <a href="http://ghazalemoaser.persianblog.com/">آقاي شعردوست </a>بسيار عزيز مسابقه اي را ترتيب داده اندكه سابقه موارد مشابه آن در تاريخ ادبيات ما بسيار است . هرچند اين مسابقه بيشتر به كوشش شاعرانه باز مي گردد نه به جوشش صادقانه ، اما مسلما خالي از لطف نخواهد بود . براي دريافت اطلاعات بيشتر در مورد نحوه برگزاري و چگونگي مسابقه و البته جوايز و باقي مسائل مراجعه كنيد به <a href="http://ghazalemoaser.persianblog.com/">غزل معاصر</a> ! <br />دوم اينكه : بعضي وبلاگها خيلي دير به دير آپديت مي شوند اما همان دفعات معدود هم حسابي دلچسب مي نويسند ! مثل همين <a href="http://www.jgelareh.blogspot.com/">گلاره و نارنج طلا</a> !! ماهي يكبار آپديت مي كند اما به اين زيبايي !<a href="http://www.jgelareh.blogspot.com/">ببينيد</a> ! <br />سوم اينكه : امروز مي خواهم راجع به كتاب بنويسم و به طور مشخص راجع به « <a href="http://www.sokhan.com/reviews.asp?id=9990320001">مادموازل كتي</a> » نوشته ميترا الياتي . اين مجموعه داستان كوتاه ، كتابي كوچك با حدود 80 صفحه و متشكل از 7 داستان است . اين كتاب در سال 81 برنده جايزه بهترين مجموعه داستان اول از بنياد گلشيري و هم چنين جايزه كتاب سال خانه داستان شده است .قالب داستانهاي اين مجموعه بسيار كوتاهند و تنها داستان « مادموازل كتي » ست كه بيشتر حجم كتاب - حدود 30 صفحه – را در بر مي گيرد .مشخصه كلي همه اين داستانها سبك نگارش الياتي و نوع نگاهش به اشيا و استفاده نمادين ازآنهاست .در حيطه نگارش ، نويسنده از جملات صريح ، كوتاه و سرراست را براي پيشبرد و طرح داستان برگزيده است . اين نحوه نگارش ، خواندن متن را راحت كرده و خواننده را در چنبره واژگان پيچيده و مفاهيم پيچيده تر و جملات مطول اسير نمي كند . در نتيجه راحت تر به عمق مي رسد و جانمايه كلام را در مي يابد . از سوي ديگر الياتي نويسنده اي ست كه يادش نرفته است كه قصه گوست ! او تمام تمهيدات داستاني را به كار مي گيرد تا روايتش جذاب و تاثيرگذار باشد و ژستهاي سوپر آوانگاردنمايانه ! به خود نمي گيرد كه بي خيال خواننده !! <br />از سوي ديگر اين كشش ، سبب نشده است كه نويسنده عمق را از ياد ببرد و به پرداخت زيبايي هاي گاه حتي كاملا شاعرانه نپردازد .مثلا در داستان «يوسف پلنگ كش » شكارچي قهار به كشتن ماه مي رود نه پلنگ ! يا در داستان «شمعدانيها» نويسنده تنها با استفاده از نمادها به ما مي گويد كه زن وشوهر قصه بي فرزندند و دختر همسايه جديد نماد باروري !!نويسنده با زيركي از نمادها براي رساندن معنا استفاده مي كند :از كاج و شمعداني !: <br />زن به رديف كاجها نگاه كرد … و به رديف شمعداني هاي بي گل !… مرد دم پنجره ايستاد . خيره شد به بالكن رو به رو . شمعداني ها به صف روي نرده بود با غنچه هاي باز . دختري با سبد رخت روي بالكن آمد . مرد سيگار روشن كرد . …صداي زن گفت : «خيلي قشنگه » <br />مرد گفت : «واقعا » … <br />نكته جالب اينجاست كه اين جملات در متن پراكنده اند و هر يك دو سه خط يا يكي دو پاراگراف از هم فاصله دارند و به خاطر همين خيلي رو نيستند و زيباييشان هم در همين است . چون روال داستاني را به هم نمي ريزند. <br />سبك روايي داستانها جريان سيال ذهن است . زمان و مكان در داستانها شكسته مي شوند و معمولا يك راوي با به ياد آوري مداوم خاطرات داستان را پيش مي برد و چنان كه معمول ذهن آدمي ست اين انديشه پريشان هر دم از جايي و زماني سر بر مي كشد و با تداعي هاي پي در پي همراه مي شود و در پايان اين قطعات مثل پازلهايي جور مي شوند و تماميت داستان شكل مي گيرد . اين سبك نگارش علاوه بر حس تعليق زيبايي كه ايجاد مي كند ، حالتي شاعرانه به متن مي بخشد و علاوه بر آن همذا پنداري خواننده را نيز بر مي انگيزد نكته جالب اينجاست كه اين تداعي ها و تداخل ها تنها در حيطه زمان و مكان نيست ! در برخي داستانها مثل « مادموازل كتي » حصار ما بين واقعيت و خيال هم مي شكند و اين كار به سادگي تغيير دادن يك فعل از زمان ماضي به مضارع صورت مي گيرد ! : <br />…پلكهايم مدام مي افتد پايين . دهانم خشك است .كاش خانه مان بودم ، مادر مي بردم زير كرسي و جوشانده تلخ به خوردم مي داد . مي لرزم . لحاف را از رويم كنار مي زند . بغلم مي كند : « بميرم . چه تبي داره بچه ام .» … <br />و گاه رشته اين تداعي ها آنگونه است كه شما حس مي كنيد نويسنده نيز به طور ناخودآگاه اسير تداعي هايي شده است ! مثلا داستان« مي مانيم توي تاريكي » با وجود تمام زيبايي زاويه ديد ش ، به شدت ياد آور برشي از فيلم «روح » جري زوكر است ! <br /><img src= "http://www.seanet.com/users/mfost/van/frame124v.jpeg"align= "left"width=200> <br />بي شك زيبا ترين و محوري ترين داستان مجموعه داستان « مادموازل كتي » ست كه در آغاز مجموعه نيز قرار گرفته است . <br />داستان حكايت جواني غربت نشين است كه در شهري ساحلي زندگي مي كند و رابطه دوستانه اي با يك زن كافه دار به نام مادموازل كتي دارد . اين رابطه دوستانه با ناپديد شدن ناگهاني كتي پايان يافته است و پسر نشسته بر نيمكتي رو به روي كافه با به يادآوري او و درددلهايي كه برايش كرده است تمام زندگي اش را ديگر بار مرور مي كند . <br />اين داستان طراحي بسيار زيبايي دارد و با وجود كوچكي انبوهي ماجرا در خود دارد كه هر يك به زيبايي يك به يك بيان مي شوند . شكستهاي زماني و مكاني ، با ذهن بازي مي كنند و حتي گاه به ريشه يابي رفتارهاي انساني كمك مي كنند . <br />از لحاظ مفهوم ، داستان تحليلي روانشناختي بر آسيبهاي وارده بر مرد ، در جامعه مردسالار است . سه مرد در اين داستان حضور دارند كه هر يك نماينده يك گروهند . «پدر»يك پدر سالار سنتي ايراني ست ! با همان رفتارهاي غير منطقي و تصميمهاي خشك ! و البته نماينده رياكاري هاي مايوس كننده ! <br />پسر بزرگتر ، با پدر مي جنگد ، شراب مي نوشد ، مخالفت مي كند ، با يك زن بدنام مي گريزد و ازدواج مي كند ! او تنها نياز به استقلال دارد و زير سايه پدر تفس كشيدن برايش سخت است اما نه دانش دارد نه تجربه ! نه عقل دارد و نه گوش شنوا !او تنها مي خواهد ولي اسباب بزرگي فراهم نمي كند و جالب اينجاست كه پس از مرگ پدر خودش چيزي در همان مايه ها و حتي بدتر مي شود ! <br />پسر كوچكتر ، يك تباه شده كامل است !گم كرده راهي كه مي خواهد آباد باشد اما نمي داند چگونه ؟! مادر مي خواهد از او دختر بسازد ! چون دختر ندارد . پدر مقابله مي كند و حاصل اين كشمكش ، مردي ست كه اصلا اعتماد به نفس ندارد و خود را موجودي نه زن ، نه مرد مي بيند ! <br />برخورد اين سه با زن نيز جالب توجه است : «پدر» به دنبال «هوس» مي رود ! پسر بزرگتر تنها براي « عناد » ، ازدواج مي كند ! و تنها عشق پسر كوچكتر يك تخيل كامل است . دختري كه نامش ناهيد است ، زرينه مي نامد و از او چيزي مي سازد كه اساسا خلاف واقع است و همين به پاشيدن احساسش مي انجامد ! <br /> در حقيقت هر دو برادر علي رغم همه تنفرشان يا لااقل عدم علاقه شان نسبت به پدر خود دنباله روي اويند ! حتي پسر كوچكتر وقتي مي خواهد بگويد كه مرد شده است سر زرينه داد مي كشد ودستورات بي معنا مي دهد : <br />كوچه باغهاي تاريك را مي رفتيم . جلوتر مي رفت. دوباره بي اعتنا مي رفت . بايد بهش مي فهماندم از امروز مرد زندگي منم . صدايش زذم : «زرينه!» <br /> - با مني ؟ <br />- آره <br />- اسمم ناهيده ! <br /> - هر چي بوده باشه ، از امروز زرينه است . همه بايد بدونن . حتي گنجشكهاي روي درخت…آهاي زرينه صدام رو مي شنوي ؟! <br />- هيس …به خدا خلي ! <br />- قول مي دي موهات رو كوتاه نكني ؟ <br />- سرو صدا نكن . همسايه ها مي شنوند <br />- به درك . همين كه گفتم !…. <br />× <br /> «مادموازل كتي» داستاني استثنايي ست . به خاطر شاعرانگي اش ، به خاطر زيبايي پرداخت اش و به خاطر تحليل زيبايي كه از تاثير جامعه مرد سالار نه بر زن كه بر مرد ارائه مي دهد و اين نگاه را لااقل من تا كنون نديده بودم . اين نگاه ظريف هرچند توسط يك زن نگاشته شده است اما از هرگونه اغراق و درشت نمايي به دور است و تمام زيبايي كار هم در همين صداقت است . الياتي از ورطه فمينيسم زدگي هاي معمول جامعه مان رهيده است تا از واقعيتي سخن بگويد كه ساختار اين جامعه را در عصر ارتباطات رو به تلاشي مي برد . « مادموازل كتي » كتاب كوچكي ست كه حرفهاي زيبايي را به زيباترين صورت گفته است و مسلما ارزش بارها خواندن را دارد . <br />شادباشيد <br />سيامك<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-93299818?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-931041972003-04-23T15:02:00.000+04:302003-04-23T15:20:48.000+04:30سلام <br />اول اينكه : ديروز در حال چت كردن با حسن عليشيري عزيز بودم و به او گفتم از اينكه هي من به او لينك مي دهم و او به من مي ترسم كه گمان اغراق به ذهن خوانندگان هر دو وبلاگ متبادر شود ! وقرار بر اين گذاشتيم كه تا مدتي لينك ندهيم !! ولي راستش را بخواهيد همين الان وبلاگش را كه چك كردم ترانه اي عالي از يغما گلرويي ديدم كه به گمانم بي انصافي ست اگر لينك ندهم و شما را ار خواندنش محروم كنم ! با عرض معذرت از دوست خوبم به خاطر خلف وعده ! <a href="http://bisarzamin.blogsky.com/">ببينيد و بخوانيد و لذت ببريد</a> و خودتان حق بدهيد كه بيراه نمي گويم ! <br />دوم اينكه : <a href="http://ololon.persianblog.com/">محسن عزيز</a> سه غزل از خانم زهرا باقري شاد در وبلاگشان گذاشته اند كه بسيار زيبايند. اين غزلهاي ساده صميمي ، علاوه بر زيبايي هاي تكنيكي ، انديشه عاشقانه ظريفي در پس خود دارند كه به شدت مجذوبم كرد . فقط من نمي دانم خانم باقري چرا <a href="http://angle.persianblog.com/">وبلاگ خودشان</a> را با يك دوبيتي و يك سلام ول كرده اند به امان خدا !! نظر شما چيست ؟!(توجه توجه !! در آخرين لحظه به روز رساني مشاهده شد كه <a href="http://angle.persianblog.com/">وبلاگ مزبور</a> با دو غزل زيبا به روز شده است !! ) <br />سوم اينكه : نمي دانم تحليلي بر عشقنامه هلوئيز و آبلار از جلال ستاري را خوانده ايد يا نه . بسيار زيباست . ماهيت عشق خاكساري ، ماهيتي عجيب است كه هرچند ديگر اين خوانش <br /><img src= "http://www.english.cam.ac.uk/spenser/images/spenser.jpg"align= "left"width=200> <br />از عشق اصولا خوانشي صحيح نيست اما به هر حال جذابيتهايي نيز دارد . شعر زيز از <a href="http://www.english.cam.ac.uk/spenser/main.htm">ادموند اسپنسر</a> (1552 – 1599 Edmund Spenser ) محصول همان دورانهاست كه برايتان از انگليسي ترجمه كرده ام : <br />«سونات 30» <br /> <br />محبوبم به سان يخ است و <br />من به سان آتش ! <br />اين كدامين سرماي عظيم ست <br />كه در كوير تفتيده من <br />ذوب نمي شود ، كه هيچ ! <br />سخت تر و سخت تر قد مي كشد <br />آن گونه كه ناله اش در من !! <br /> <br />چگونه مي شود كه سرماي قلب منجمدش <br />به حرارت بي حدم <br />اجازه بروز نمي دهد ، <br />اما من <br />بيشتر و بيشتر <br />در شهدي جوشان گر مي گيرم <br />و حس مي كنم شراره هايم <br />افزوده مي شوند و بالا مي گيرند ؟! <br /> <br />جز معجزه چه مي توان گفت <br />بر آتشي كه همه چيز را مي گدازد و <br />يخ مي پرورد ! <br />و بر يخي كه با كرختي سرما منجمد مي شود <br />و به جادويي <br />آتش بر مي افروزد ؟! <br /> <br />جادوي عشق <br />با عقل سربه راه <br />آن مي كند كه <br />ماهيت عناصر ديگرگون مي شود ! <br />×× <br />عاشقانه هايتان سرشار از شور و گرما و روح تابستان باد ! <br />سيامك<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-93104197?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-929786212003-04-21T16:57:00.000+04:302003-04-21T17:24:23.000+04:30سلام <br />اول اينكه : <a href="http://meykade.persianblog.com">پير مغان</a> عزيز حسابي شرمنده كرده اند . ممنونم دوست من ! <br />دوم اينكه : حسن عليشيري عزيز وبلاگ زيبايش با دو ترانه دلنشين عاشقانه به روز كرده است كه مانند هميشه خواندني هستند .و آنها كه مرا مي شناسند مي دانند كه اين اظهار نظر ربطي به لطفهاي بسياري كه اين مهربان به من دارد ، ندارد. اگر باور نداريد ببينيد «<b><a href="http://bisarzamin.blogsky.com">بي سرزمين تر از باد</a></b>» را تا باورم كنيد ! <br />سوم اينكه : با تشكر از كليه دوستاني كه كلي نظر دادند درباره سوال مورد بحث ! بحث عشق را –با پررويي تمام!! - ادامه مي دهيم : <br />سوال يان بود كه انحصار در عشق چه مفهومي دارد و اصولا جايگاهي در عشق دارد يا نه ؟! اريك فروم در كتاب ماندگارش – هنر عشق ورزيدن – مي گويد : اگر انسان فقط يكي را دوست بدارد و نسبت به بقيه بي اعتنا باشد ، پيوند او عشق نيست ! بلكه يك نوع همبستگي تعاوني يا خودخواهي گسترش يافته است! <br />اين جمله يعني چه ؟1 يعني اگر احساسي در ما توان دوست داشتن آدمي به معناي مطلق كلمه را نيافريند ، عشق نخواهد بود . آن كه مي گويد من از تمام دنيا تنها تو را دوست دارم يا عاشق نيست يا دروغگويي بي شرم است !! ( البته شايد هم اصلا نمي فهمد چه دارد مي گويد ! كه اصلا بعيد نيست !!) بگذاريد يك تجربه شخصي بگويم : دوستي پس از اين اتفاق خجسته راه مي رفت و مي گفت : هوا خوب است ! آسمان هم خوب است ! مردم هم خوبند ! هيتلر هم خوب است ! موسوليني هم !! …اين اغراق نيست ! آنكه اين حرفها را هم مي زد قيس مجنون نبود !‌اإمي فرهيخته از همين حوالي بود !! به راستي چه روي داده بود ؟! <br />عاشق مثل انسان آستيگماتي ست كه براي اولين بار عينك به چشم مي زند ! آنها كه اين تجربه را داشته اند قطعا منظورم را در خواهند يافت ! همه چيز بهناگاه پررنگ و درخشان و زيبا مي شود ! انگار كه تنظيم رنگ تلوزيون را – كه تا كنون خارج از نرمال بوده – به وضعيت نرمال برگرداني ! عاشق در همه چيز زيبايي كشف مي كند حتي در زشت ترين چيزها ! متاسفانه اين خصلت با كج فهمي به كور بودن عشق ( عاشق ) تعبير مي شود ! در حاليكه اين نه كوري كه يك بينايي مضاعف است ! عاشق آن را مي بيند و مي شنود كه من نمي بينم و نمي شنوم ! آنگونه كه نرودا در شعر بانو مي گويد : …تنها تو و من / به اين صدا گوش فرا مي دهيم !/تنها تو و من ! <br />در حقيقت ماهيت اشياء و افراد تغيير نمي كند بلكه به واسطه عشق ، ديد عوض مي شود و لاجرم قرائت عاشق از دنيا و كائنات قرائتي عاشقانه خواهد بود . <br />هيچ تا به حال آسمان را پس از ريزش باران ديده ايد ؟! فيزيك اين آسمان همان آسمان قبل از باران است – لااقل تقريبا – اما رنگين كماني با همه درخشش و رنگ آميزي بديعش به مدد باران آفريده مي شود كه بين اين آسمان و آن آسمان تفاوتي مي آفريند از زمين تا آسمان ! و عشق باراني ست كه آسمان ما را مي شويد و قوس قزح مي بندد . <br />خوب ! همه اينها گفته شد براي اينكه بگويم عاشق ، قرائتي عاشقانه از دنيا دارد . به همه چيز و همه كس عشق مي ورزد و اين محبت ساري و جاري ، چون آفتاب به اطرافيان عاشق ،گرما و اميد مي بخشد و من به تاكيد معتقدم كه اگر عاشقي جز اين ديديد به عشقش شك كنيد ! كه : ( عشق شادي ست …!) <br />پس انحصار به آن معنا كه « من تنها تو را دوست دارم و لاغير» بي معناست ! حال بگذاريد مفهوم واژه ها را اندكي تغيير بدهيم ! چرا كه متاسفانه در جامعه ما ، علي رغم همه ادعاهايي كه در زمينه ادبيات داريم ، هزار هزار واژه به جاي هم به كار مي روند و آن قدر طبيعي مي شوند كه مفاهيم را عوض مي كنند ! يكي از همين مفاهيم دوست داشتن و عشق است ! رابطه انسان با ابنا، بشر به مفهوم مطلق و با محيط پيرامون رابطه اي مهرمندانه است ! ماهيت اين احساس با عشق – به همان مفهومي كه فروم از ان به عشق جنسي تعبير مي كند و به عبارت راحتتر عشق ميان عاق و معشوق – متفاوت است ! اتفاقا يكي از ايراداتي كه من نسبت به استفاده از واژگان در كتاب فروم دارم همين قضيه است ! فروم عشق ، مهر ، محبت ، تفاهم ، دوستي و … را گاه با بي تفاوتي به جاي هم به كار مي برد حال آنكه اين واژگان معناهايي بس بعيد دارند هرچند بسيار نزديك مي نمايند .رابطه مهرمندانه مي تواند رابطه اي كاملا يكسويه باشد اما عشق نه ! رابطه مهرمندانه بين دو همجنس در مي گيرد اما عشق نه ! و الي آخر ! ( در مورد اين تفاوتها پيشتر سخن گفته ام و بعدها باز هم خواهم گفت ). حال سوال اين است كه آيا عشق هم غير منحصر است ؟! <br />براي پاسخ به اين سوال بايد به يك موضوع مهم اشاره كرد : آيا منظور از انحصار ، انحصاردر يك مقطع زماني ست يا در طول زمان(عمر) ! ديگر اينكه آيا معشوق به عنوان پاي دوم اين رابطه – كه اصولا رابطه اي دوسويه است – همراه است يا خير ؟! چه قاعدتا عدم همراهي معشوق ، اصولا رابطه را مخدوش مي كند و ماهيت عشق بودن احساس مربوطه را به طور كامل زير سوال مي برد ! <br />× <br />خوب ! به اين سوالها و شرايط ممكن كمي فكر كنيد و اگر افتخار مي دهيد يك نظري هم لطف كنيد تا چند صباحي بعد – براي اينكه فضاي وبلاگ يكنواخت نشود – بحث را ادامه دهيم . <br />اين چند دوبيتي هم براي اينكه شرمنده مهرباناني كه براي خواندن شعر مي آيند ، نباشم ! هر چند به نظر من همين بحثهاست كه زمينه هاي انديشگي شعر را به صورت ناخودآگاه آماده كرده و مي پرورند . ولي به هر حال … بسيار نا قابل است : <br />نسيمي از سر شب بو گذر كرد <br />و گيسوي تو را آشفته تر كرد <br />به روي صورتت افتاد گيسوت <br />ببين ! يك تار مو « شق القمر » كرد !! <br /><img src= "http://members.iinet.net.au/~kdolphin/johns/wp/sunsetmountain3.jpg"align= "center"width=300> <br />من بودم و تو بودي و شب دلكده بود ! <br />خورشيد سحرگاه كه در آمده بود – <br />- برگشت به كوه !! … مهربانانه خودش – <br />- را باز به كوچه علي چپ زده بود !! <br />** <br />مرا به مجلس ترحيم برگ دعوت كن ! <br />به پاي كوبي زير تگرگ دعوت كن ! <br />نمي شود ؟! … به جهنم ! عزيز روياها ! <br />مرا به خواب هميشه ، به مرگ ، دعوت كن !! <br />** <br />عاشقانه هايتان پر شور ! <br />سيامك <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-92978621?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-928834062003-04-19T15:38:00.000+04:302003-04-19T16:20:17.000+04:30سلام <br />اول اينكه : <a href="http://www.7sang.com">هفت سنگ سيزدهم</a> و هزار مطلب خواندني !! <a href="http://www.7sang.com/weekly/13/shahabsang/index.htm">مصاحبه با دكتر يزدي</a> ،<a href="http://www.7sang.com/weekly/13/sangfarsh/7/index.htm"> داستاني</a> چون هميشه زيبا از اسماعيل اميني ، <a href="http://www.7sang.com/weekly/13/sanglakh/index.htm">عكسهايي از مراسم به خاكسپاري كاوه گلستان</a> ، <a href="http://www.7sang.com/weekly/13/sangfarsh/2/index.htm">نگاهي به وبلاگهاي ادبي</a> همراه با دو شعر از<a href="http://www.bitwise.persianblog.com"> مسيح</a> و <a href="http://adamak.persianblog.com/">آدمك</a> عزيز ! به همراه مطالب بسيار خواندني ديگر در ستونهاي موضوعي وثابت . دو مطلب من در اين شماره يعني <a href="http://www.7sang.com/weekly/13/sangrize/siamak/index.htm">بوسه بي فريادرس</a> و همچنين <a href="http://www.7sang.com/weekly/13/sangfarsh/2/index2.htm">خوانشي از شعر (قاف) از قيصر امين پور</a> منتظر نظرات و راهنمايي هاي شماست . متشكرم ! <br />دوم اينكه : «<a href="http://bisarzamin.blogsky.com/">بي سرزمين تر از باد</a>» را حتما بخوانيد ! با ترانه اي جديد از يغما گلرويي و ترانه اي از خود حسن عليشيري عزيزكه بسيار زيباست به روز شده است . ترانه صميمي ترين بخش ادبيات است ! باور كنيد . <br />سوم اينكه : هر انساني براي هر كاري هدفي را مورد نظر قرار مي دهد . اين اصل بديهي خيلي از وقتها به واسطه خيلي چيزها به فراموشي سپرده مي شود ! اما من دوست دارم كه هميشه يادم باشد چرا آمدم و چرا مانده ام . اين وبلاگ براي دو منظور نهايي ايجاد شده است : 1- سر و سامان دادن به نوشته هاي پراكنده ام . 2- سر و سامان دادن به افكار پراكنده ترم !! <br />و هدف حد واسط هم البته به چالش گذاشتن اين نوشته و انديشه ها به جهت بارآوري بيشتر و تعامل فكري با حضور مخاطبان بوده و هست . از آنجا كه مشغوليات ذهني من هميشه عشق و ادبيات بوده است اين دو موضوع زمينه هاي اصلي مورد نظرم در اكثر نوشته هاست . هر چند كه همراهي بسياري از دوستان خواننده به خصوص در بحثها - مگر در مواردي معدود و به شكل مقطعي - نديده ام اما بنا به همان دو هدف اوليه قصد ادامه روال هميشگي را دارم . بنابراين در راستاي تمام اين مطالب بخوانيد «چهارم» را !! <br />و چهارم اينكه : امروز مي خواهم به گوشه ديگري از بحث عشق بپردازم.بحثي كه تا كنون لااقل 25 مطلب براي آن نوشته ام ! و اين بار از زاويه اي ديگر : به نظر شما اين جمله چقدر درست است ؟! عشق اول هيچوقت فراموش نمي شود ! يا مثلا اين يكي : عشق احساسي ست كه تنها يكبار به سراغ آدم مي آيد ، و جملاتي از اين دست . <br />آيا عشق يك دابطه انحصاريست ؟! و اگر هست آيا اين انحصار در مقطع حضور معشوق به عنوان طرف عشق است يا به طور دائم حتي در صورت نبود او و حذف شدنش به هر دليلي – خروج از دايره عشق يا مثلا خداي ناكرده فوت شدن و …- اين انحصار ادامه دارد ؟! و اصولا اگر اين انحصار هست تكليف عاشق به دنبال ، از دست دادن كامل معشوق چيست ؟! و …! <br />دوست مهرباني هميشه همراه ، روزي به من گفت كه اين تحليلهاي منطقي را قبول ندارم چه عشق با خود مي برد و سوال نمي پرسد و عاشق مطيع عشق است ! دوستم راست مي گويد ، خيلي هم ! اما حكايت گفته هاي من چيز ديگريست . من فكر مي كنم كه هزار حس نزديك كننده بين زن و مرد وجود دارد كه در اين طيف هزار رنگ تنها يك رنگ ، عشق است ! اما متاسفانه به واسطه عدم شناخت و تجربه ، به خصوص در جامعه ما ، هر يك از اين رنگها با ديگري اشتباه مي شوند و در نتيجه خيلي از جاها سر عشق بريده مي شود ، بي گناه بي گناه !بي شك عشق محيط بر ماست و ما تحت نفوذ و سيطره اش ، و بي شك من به عنوان يك محاط قصد شناختن محيط را ندارم . اما گمان مي كنم آنسان كه براي خدا ، كه محيط ترين محيط هاست - صفات ثبوتيه و سلبيه مي شمريم ، براي عشق هم بايد چنين كرد تا جبرائيل و اسرافيل و عزرائيل و… ابليس را با خدا اشتباه نكنيم ! و مگر نه اينكه خدا چيزي جز عشق نيست و عشق خود خود خدا ست ؟! <br />پس اين سوالات براي به چالش كشيدن منطق عاشقانه مان است تا حس تشخيصش برتر از پيش منطق عاقلانه را در نوردد و خويش را در دامان عشق اندازد ، خود خود عشق !! <br />و از انجا كه من از اين همه كم محلي از رو نمي روم ! به سوالاتي كه در مورد انحصار گفتم فكر كنيد تا بحث را ادامه دهيم . <br />عاشقانگي تان مستدام . <br />سيامك <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-92883406?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-927102932003-04-16T16:38:00.000+04:302003-04-16T16:56:15.000+04:30سلام <br />اول اينكه : درآغاز راه اين وبلاگ ، بحثي را آغاز كردم با عنوان جستاري در ترانه . لينكهاي مطالب نوته شده را در ستون لينكهاي موضوعي مي توانيد بيابيد . اين نوشته ها به تاريخ ترانه نويسي نوين ايران و شخصيتهاي برجسته و تحليل سبكشان مي پرداخت . نوشتن اين مطالب به يافتن دوستي منجر شد كه ترانه سرايي موفق و دوست داشتني ست . حسن عليشيري ، ترانه سراي جوان ، با ترانه هاي دلنشينش ، گاه گاه سرافرازم مي كرد و يكي دوبار هم مقالاتش را برايم فرستاد كه در همين وبلاگ ديديد (لينك در جستاري در ترانه ) . بسيار از او خواستم كه وبلاگي براي خود طراحي كند تا بالاخره 2-3 روزيست كه <a href="http://bisarzamin.blogsky.com">اين اتفاق خجسته</a> رخ داده است . تا آنجا كه مي دانم ، اين نخستين وبلاگ تخصصي ترانه است كه قصد دارد به ترانه هاي زيبا و تحليل ماهيت ترانه از لحاظ تكنيك و سبك . جايگاه بپردازد . وبلاگ حسن عليشيري عزيز ، «<a href="http://bisarzamin.blogsky.com">بي سرزمين تر از باد</a>» است كه برگرفته از ترانه اي به همين نام اثر يغما گلرويي ست . ديدن اين وبلاگ را به همه دوستان طرفدار ادبيات ، شعر و به خصوص ترانه توصيه مي كنم . وبلاگي كه مسلما از آن بيشتر خواهيم شنيد . <br />دوم اينكه : ادبيات به يك قشر خاص تعلق ندارد . گاهي يك جمله از دهان فردي عامي شنيده مي شود كه بر هزار دفتر شعر پرمدعا مي ارزد ! در گستره دنياي مجازي گاه و بيگاه نوشته هايي به صورت اي-ميل بدون نام نويسنده به دستمان مي رسد كه بسيار زيبا و تاثيرگزار و سرشار از حقيقتي ناب به نظر مي رسند هرچند كه شايد از لحاظ تكنيك خيلي برجسته نبوده و بيشتر به متل و افسانه شبيه باشند . شايد دليل زياد شدن كتابهايي مانند « 17 داستان كوتاه از نويسندگان ناشناس » همين باشد . امروز داستاني را برايتان ترجمه كرده ام كه از همين راه به دستم رسيده است و بنابراين نويسنده اش همان « ناشناس » شاهكار نويس است !ظرافت و دقت اين داستان حيرت انگيز است به خصوص اگر پرسشگر و دقيق بخوانيد . <br />«يك داستان عاشقانه » <br />روزي روزگاري ، جزيره اي بود كه تمامي انگيزه ها در آن زندگي مي كردند : شادي ، غم ، دانايي و باقي انگيزه ها از جمله عشق ! <br />روزي به آنها خبر رسيد كه جزيره در آب فرو خواهد رفت . بنابراين قايقهايشان را آماده كردند تا آنجا را ترك كنند.عشق تنها كسي بود كه بر جاي مانده بود ! عشق مي خواست آن قدر بماند كه غرق شدن آغاز شود ! <br /><img src= "http://www.unbf.ca/education/ecc/gallery/images/boat.jpg"align= "left"width=200> <br />وقتي كه عشق تقريبا در حال غرق شدن بود ، تصميم گرفت كه كمك بخواهد . <br />ثروت با قايقي زيبا از برابر عشق مي گذشت . عشق گفت : «ثروت ! مي تواني مرا با خودت ببري ؟!» <br />ثروت پاسخ داد : «نه !نمي توانم !يك دنيا طلا و نقره توي قايق است . جايي براي تو ندارم !!» <br />عشق تصميم گرفت كه از غرور كمك بخواهد ! <br />« غرور ! خواهش مي كنم كمكم كن ! » <br />«نمي توانم ! تو سراپا خيس شده اي ! شايد قايقم را خراب كني !!» <br />غم همان دوروبرها بود كه عشق از او كمك خواست : « غم ! بگذار با تو بيايم !» <br />«آه ! عشق ! من آنقدر اندوهگينم كه ترجيح مي دهيم تنها باشم !!» <br />شادي نيز از برابر عشق مي گذشت اما سرخوشتر از آن بود كه فرياد عشق را بشنود !… <br />ناگهان ، صدايي برخاست : « بيا عشق ! من تو را خواهم برد !». پيرزني بود . <br />عشق شادمان شد ، آنقدر كه يادش رفت نام پيرزن را بپرسد . <br />وقتي به خشكي رسيدند ، پيرزن به راه خود رفت . عشق از دانايي ،كه او نيز كهنسال بود ، نام پيرزني را كه نجاتش داده بود پرسيد . <br />دانايي گفت : « او زمان بود !» <br />« زمان ؟! اما آخر زمان چرا بايد به من كمك كند ؟!» <br />«چون تنها زمان مي تواند دريابد كه عشق چقدر بزرگ است !!» <br />× <br />عاشقانه هاي زندگي تان جاودان باد. <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-92710293?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-925319822003-04-13T21:38:00.000+04:302003-04-14T00:05:10.000+04:30سلام <br />اين غزل تقديم شما : <br /><img src= "http://www.digitalgypsy.net/hejira/images/Matted/blue/moon%20at%20the%20window%20dk.JPG"align= "left"width=150> <br />« سنگ پراني » <br /> <br />براي پنجره هايي كه رو به مهتابند <br />هزار سنگ پرانديم و باز هم خوابند ! <br /> <br />هزار سنگ پرانديم و… لامپها خاموش ! <br />و سايه هاي سياهي هنوز بي تابند <br /> <br />كه سايه ، سايه همسايه نيست ، انگاري - <br />- هزار عكس پريشان ، اسير يك قابند !… <br /> <br />از اين جماعت بي خط و ربط مي ترسم <br />از ابن ملجمياني كه رو به محرابند ! <br /> <br />شبيه آرش بي تير ، رستم بي رخش ! <br />دواي درد ولي بعد مرگ سهرابند !! <br /> <br />به روي پرده كماكان ژوكوند مي خندد <br />ولي چه فايده دارد ؟! تمام دنيا بند – <br /> <br />- شده به شكلك لبخند ! بازي شادي !! <br />به سرخهاي فريبي كه سبز مي تابند !!… <br /> <br />كسي به فكر غزل نيست غير آنهايي <br />كه پشت پرده اي از اشك ، كشك مي سابند !! <br />× <br />پنجره دلهاتان هماره گشاده مهر و دوستي و عشق باد . <br />سيامك<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-92531982?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-923573212003-04-10T17:44:00.000+04:302003-04-10T18:08:04.000+04:30سلام <br />اول اينكه : <a href="http://iranianbookworm.persianblog.com">كرم كتاب</a> يكي از وبلاگهاي مفيدي ست كه علاقه مندان و به اصطلاح خوره هاي كتاب – مثل خود من !-از آن بهره بسيار خواهند برد . نكته جالب اينكه ، نويسنده اين وبلاگ تنها به يك شاخه خاص نمي پردازد و طيف كتابهاي مورد بررسي او نسبتا وسيع است . اگر شما هم كرم كتاب هستيد ، فصول مشترك بسياري با نويسنده <a href="http://iranianbookworm.persianblog.com">اين وبلاگ</a> خواهيد يافت . <br />دوم اينكه : <a href="http://zayandehrood.persianblog.com/">وبلاگ خانم چوقادي</a> ، وبلاگي زيبا براي علاقه مندان به شعر و ادبيات است .هرچند بسياري از شما با او آشناييد اما به هر حال فكر كردم شايد بعضي از دوستان ، مثل من ، تا به حال ميهمان خانه دل انگيز ايشان نشده اند . اگر اينگونه است : بسم الله ! <br />سوم اينكه : <a href="http://grandblue59.persianblog.com">امير مهراني</a> از دوستان قديمي انجمن ادبي <a href="http://pendar.net">پندار</a> است كه داستانهاي كوتاه زيبايي مي نويسد . چنديست كه وبلاگ او با نام به راه افتاده است كه مسلما توصيه مي شود ! <br />چهارم اينكه : سيد ضيا، قاسمي را گمانم كه همه مي شناسيد . شاعر خوب افغان كه غزلهاي شورانگيزي دارد . سيدضيا، عزيز به تازگي عرصه وبلاگشهر را با حضورش معتبر تر از پيش ساخته است . اشعار زيباي او را در <a href="http://yomgan.persianblog.com">يمگان </a>از دست ندهيد . <br />پنجم اينكه : برويم سراغ ادامه بحثمان ! <br />از دو ديدگاه به كتاب « اولين تپشهاي عاشقانه قلبم » نگاه كرديم . اما ديدگاه سوم : <br /> - تحليل رابطه عاشقانه: در آغاز بگويم كه نه تنها اين گفتار ، كه به اعتقاد من اصولا هيچ انديشه بشري قادر به قضاوت انسانها نيست . حتي مسائل مربوط به قوانين جزائي هم در بسياري از موارد نسبي هستند و با تغيير زمان تحول مي يابند ، چه برسد به مواردي كه مربوط به درون انسانها و رفلكسهاي آنها نسبت به استرسها مي باشد ! اصولا معيار ما براي قضاوت در اينگونه موارد ، درك كردن طرفين درگير است و آن طرف قضيه كه در ما حس همذات پنداري بيشتري بر مي انگيزد ، مبرا تر جلوه مي كند . پر واضح است كه اين ترازو ، بالكل ، ناكارا و غيرقابل اطمينان است چون تنها تقصير مقصر اين است كه با ما به عنوان قاضي ، نزديكي روحي ندارد !! بنا به تمام اينها معتقدم كه قضاوت كردن رفتارهاي انساني اصولا در حيطه توانايي هاي انسان نيست . <br />پس اكنون به چه خواهيم پرداخت ؟! به تحليل رابطه دو موجود انساني فارغ از « به دنبال مقصر گشتن » يا به قول معروف «مچ گيري »! و البته بررسي آثار اجتماع و در حقيقت ، عوامل بيروني در شكل گيري و اضمحلال رابطه . <br /><img src= "http://www.zan.org/forough1.jpeg"align= "left"width=200> <br />اول اينكه اصولا عشق فروغ و شاپور چگونه عشقيست ؟! يا به گفته بهتر چگونه رفتاري دارد؟ از آنجا كه تنها نامه هاي فروغ در اختيار ماست و در حقيقت ما به يك مونولوگ گوش فراداده ايم ، هرگونه نظري در باب شاپور بيشتر بر اساس حدس و گمان و با توجه به قرينه هاست . با توجه به اين مولفه ها مي توان گفت كه عشق شاپور ، عشقي آرام و عميق است : مثل دريا ! عشقي كه نياز به فرياد و گفتگو نمي بيند ، جنجال نمي خواهد ، آرامش مي خواهد و مي زايد !عشقي متمايل به نگاه و نوازش و لبخند . <br />اما عشق فروغ ، با توجه به اين نامه ها نمود واضحتري يافته است : عشقي طوفاني ! يك عشق به زبان آمده و بسيار آتشين كه فروغ را چنان در خود گرفته است كه حتي پس از جدايي و فرسنگها دور از معشوق ، توان بريدن و دل كندن ندارد . اتفاقا همين مولفه ، علاوه بر اينكه راوي نامه ها فروغ است، سبب مي شود كه حس همذات پنداري يا لااقل همدردي خواننده با فروغ بسيار تحرك شود و درنتيجه برخي از نامه هاي پاياني ، به خصوص با لحن ادبي ترشان ، حال و هواي آدم را باراني مي كنند !ا <br />در حقيقت عشق فروغ ، به خصوص هر چه كه پيش مي رود و غرور بچگانه را وا مي نهد ، به يك عشق خاكسار شباهت دارد! و اين نكته اي عجيب است !! فروغ به شهادت نامه هايش ، بارها و بارها خود را لايق عشق پرويز نمي داند ، او را بزرگوار و برتر از خود مي بيند و خود را بسيار ضعيف و كوچك ! در حقيقت عشق او اصولا عشقي برابر نيست و منطبق بر خصائص عشق خاكسارانه است ، شبيه آنچه كه در «تحليل عشق نامه هلوئيز و آبلار » به قلم جلال ستاري مي بينيم و وصفش را مي شنويم ! و اين با آنچه مدعيان فمينيسم داخلي ! مي خواهند از فروغ بسازند ، كيلومترها فاصله دارد . لازم به تذكر است كه اين ماهيت خاكسارانه اصلا ارتباطي به حادثه مبهم رخ داده ما بين آنها كه فروغ از آن با عنوان «خيانت» نام مي برد ندارد . چرا كه حتي پيش از جدايي و وقوع آن حادثه نيز ماهيت مذكور در نامه ها سيلان دارد . <br />غير از نقشي كه سن ( شاپور حدودا 30 ساله و فروغ حدودا 20 ساله ) در اين ميان دارد و قابل انكار نيست ، شخصيتهاي دوگانه اين دو نيز در اين مساله دخالتي آشكار دارند . <br />در بحث قبل گفتم كه پر واضح است كه فروغ و شاپور دو استراتژي مختلف و اصولا دو نگاه مختلف نسبت به زندگي ، چهان و عشق دارند. به قول عمران صلاحي – در مقدمه كتاب كه نامه اي خطاب به كاميار – است : « فروغ بيشتر تابع احساس بود و پرويز تابع انديشه . احساس به طرف شعر رفته است و انديشه به طرف طنز .» <br />اين حرف تا حد زيادي درست است . چنان كه پيش از اين نيز بارها گفته ام ، اين تفاوتهاست كه عشق را مي آفريند نه شباعتها ، اما به شرطي كه تفاوت ، تفاوت باشد و نه تضاد ! و متاسفانه فروغ و شاپور در بسياري از چالشها به تضاد دچار شده اند . اما اين چالشها كجاست ؟! <br />مهمترين چالش ، نوع نگاه آنها به زندگي و فعاليت اجتماعي ست . فروغ خواستار پرگشودن و تسخير افقهاي تازه است و اين براي يك زن ، آن هم بيش از 50 سال پيش ، معادل يا ايجاد معضلات متعدد اجتماعي و بدگويي هاي آنچناني ست كه البته روحيه مبارز فروغ ، اين تاوان را مي پذيرد هرچند كه زجر مي كشد . اما شاپور اينگونه نيست ، او طرفدار آرامش است ، خواهان درگيري نيست . و همين نقطه آغاز بسياري از درگيريها به خصوص پس از ازدواج است . <br /><img src= "http://www.sharemation.com/roolami/weblog/Shapoor.jpg"align= "right"width=200> <br />دومين چالش كه البته بيشتر در دوران پيش از ازدواج ديده مي شود ، همان قضيه معروف « مردان مريخي و زنان ونوسي » ست !! فروغ به خصوص زماني كه از شاپور دور است و تنها با او ارتباط نوشتاري دارد به شدت دچار سوء تفاهم و درك غلط گفته هاي شاپور مي شود و هميشه بعد از گفتگوي رودررو با او و يا گاه با نامه اي ، به راحتي قانع مي شود و از موضع خشماگين خود پا پس مي كشد . شكي نيست كه همين معضل براي شاپور هم وجود داشته است . هر چند كه ما نامه هاي او را در دست نداريم اما در جاهاي مختلفي مي بينيم كه فروغ به توضيح نامه هاي قبلي خود ناچار مي شود !اين تقصير فروغ نيست ، تقصير شاپور هم نيست ! تقصير محيط ارتباط است ! شناخت نا كافي يك مرد از زن به مفهوم عام آن و بالعكس موجب چنين معضلاتي ست كه البته با خواندن هيچ كتاب روانشناسي اي – حتي همين كتاب به اصطلاح سيستماتيك مردان مريخي و زنان ونوسي !!- نمي توان به آن دست يافت . تنها راه حل ، داشتن تجربه برخوردهاي اجتماعي متعدد است كه متاسفانه شاپور و به خصوص فروغ از آن عاري بودند . <br />از همين جا بخش پاياني نوشتارم را مي آغازم كه مهمترين چيزي كه خواندن اين كتاب به من آموخت اين بود كه رفتارهاي عاشقانه ما و از آن مهمتر چالشهايي كه جامعه براي عشق مي آفريند بعد از گذشت 50 سال بي تغيير مانده است !! <br />فروغ و شاپور در ابتداي راه عاشقانه شان تا مرز جدايي مي روند چون پدر فروغ مهريه اي سنگين طلب مي كند و شاپور به دلايلي كاملا منطقي – از نظر خود فروغ - سرباز مي زند . مادر فروغ ، يك تضمين چكي از شاپور مي خواهد !! مخارج مراسم از توان شاپور بيرون است ! و …! براي به گندكشيدن يك حس آسماني ، هيچ راهي بهتر از آلودن آن به اسكناس وجود ندارد و اين راهي ست كه جامعه ما سالهاي سال است كه مي رود و نه تنها خيال باز ايستادن ندارد كه دم به دم بر شتاب خويش مي افزايد ! و تنها شجاعت فروغ - به عنوان يك استثنا - و سرسختي اوست كه راه را بر اين زوج عاشق مي گشايد ، چيزي كه متاسفانه بايد بگويم كه امروز روز هم نادر است !! <br />مشكلات پس از ازدواج نيز ريشه در دو چيز دارند : عدم رعايت حريم مستقل خانواده از سوي جامعه و راه گشايي طرفين رابطه براي انجام اين دخالت ! <br />هر كس از راه مي رسد ، تهمتي به فروغ مي بندد و ريشخندي بر شاپور ! تهمتهايي كه در بسياري از موارد – اگر بر صداقت فروغ باور داشته باشيم كه به جان كامي قسم مي خورد و دليلي بر خلافش هم موجود نيست !- كاملا بي پايه اند . و راه نفوذي كه شاپور بر اين حرفها مي گشايد و موجبات رنجش بي حد فروغ را با زخم زبانها و محدوديتهايش فراهم مي اورد و اين « آش نخورده و دهن سوخته » امان فروغ را مي برد ، هرچند كه تا آخرين لحظات بنا به ماهيت عشق خاكسار خويش ، در را به روي خويش مي بندد و تمام دعوتهايش را موكول به حضور همسرش مي كند و …! و اگر از من بپرسيد مي گويم كه حتي اگر لفظ « خيانت» فروغ را به بدترين معنايش لحاظ كنيم – كه جاي شبهه دارد – رفتار شاپور در اين ميان بي تاثير نبوده است . <br /><img src= "http://www.iranian.com/PhotoDay/2002/October/Images/forough.jpg"align= "left"width=200> <br />در پايان به گمان من بزرگترين دستاورد كتاب اين است كه در يابيم كه در طي اين پنجاه سال ، در زمينه عشق هيچ پيشرفتي داشته ايم ! نه از لحاظ فردي و نه از لحاظ اجتماعي ! و اين براي جامعه اي كه ادعاي عشق و شعر و احساس دارد ، خجالت آور است !! شايد به قول نزار :«از عشق سخن گفتن در شرق يعني چيزي شبييه به خودكشي ! » و همه اينها يعني اينكه ما فقط خوب بلوف مي زنيم ، همين !! <br />× <br />عاشقانه هايتان مستدام . <br />سيامك<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-92357321?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-921431902003-04-07T16:23:00.000+04:302003-04-07T21:25:05.000+04:30سلام <br />پيش از اول ! اينكه : <a href="http://7sang.com">هفت سنگ دوازدهم</a> را بادتان نرود ! <a href="http://www.7sang.com/weekly/12/shahabsang/index.htm">مصاحبه با منوچهر احترامي </a>، <a href="http://www.7sang.com/weekly/12/sanglakh/index.htm">عكسهاي سيزده بدر</a> ، <a href="http://www.7sang.com/weekly/12/sangfarsh/2/index.htm">مقاله اي زيبا</a> از اسماعيل اميني و مثل هميشه<a href="http://www.7sang.com/weekly/12/sangfarsh/7/index.htm"> داستاني زيبا</a> از او به همراه مطالب خواندني ديگر در ستونهاي موضوعي و شخصي در اين شماره منتشر شده است .<a href="http://www.7sang.com/weekly/12/sangrize/siamak/index.htm">بوسه بي فريادرس </a>من هم منتظر نظرات شماست. <br />اول اينكه : چهارپاره زيباي <a href="http://www.jgelareh.blogspot.com/">گلاره عزيز</a> را بخوانيد و لذت ببريد . <br />دوم اينكه :<a href="http://kelash.persianblog.com/"> كلاشينكفي</a> كه به عرصه ديجيتال آمده است ، هرچند آدم نمي كشد اما كارايي هاي خاص خودش را دارد. به خصوص كه يك دوربين ديجيتال هم مزيد بر علت شود ! عكسهاي او تيزبينانه است هرچند ، لااقل از ديد من ، تحليلهايش هميشه نه ! مهم اين است كه او حرف خود باور دارد و آنكه عقيده اي دارد هميشه قابل اعتماد است . <br />سوم اينكه : <a href="http://khiyaal.persianblog.com/">وحيد اميري</a> را با آن دوبيتي هاي ناب از دست ندهيد ! چه مي كند روح باراني وحيد !! <br />چهارم اينكه : <a href="http://themask.persianblog.com/?date=13820115#359830">داستان بسيار عالي حسن قريبي و غزلش</a> را از كف ندهيد . من كه مي گويم آن كه اين داستان <a href="http://themask.persianblog.com/">چوپان</a> را نشنود، حتما چيزي از دست داده است ! <br /><img src= "http://www.forughfarrokhzad.org/picturealbum/forough.jpg"align= "left"width=200> <br />پنجمم اينكه : چند وقتي ست كه بحث روي كتاب « اولين عاشقانه هاي قلبم » داغ است . حتي پيش از انتشار اين كتاب با استقبال اقشار كتاب خوان و اهل شعر و ادب مواجه شد .چرا كه بسياري بر اين باور بودند كه اين كتاب ناگفته هاي بسياري را بيان خواهد كرد .انتظاري كه پربيراه نبود . بعد از انتشار هم آرا مختلفي در باب آن صادر شد . بحث هايي كه گاه بسيار با هم متناقض بودند ! در واقع هركس كتاب را به ميل خود تفسير كرد و اين بلاي هميشگي جماعت كتاب خوان ماست ! فمينيست هاي مقيم داخل ! – كه البته از لحاظ نگرش و اصول فلسفي هيچ ربطي به نمونه هاي اصلي اش ندارند !! – فرياد « وا فروغا ! وا زنا !! » يشان به آسمان رفت و آنتي فمينيست هاي حرفه اي – كه اين يكي هم ايضا قبلي ! – هم فرياد « وا زندگي مشتركا ! وا اخلاقياتا » يشان گوش فلك را كر كرد !! <br />در ميان اين دوطيف افراطي ، باز هم نگاهها متفاوت و متضاد مي نمود و نوع جهت گيري به اين ارتباط داشت كه نظر دهنده به كدام سر طيف متمايل تر باشد . نمونه اي از همين بحثها – البته به شكل دوستانه – در ميان رفقاي ما هم در گرفته است :<a href="http://www.siavashoon.blogspot.com/#91789996">1</a> و <a href="http://www.faeze.blogspot.com/2003_04_01_faeze_archive.html#91878620">2</a>و<a href="http://www.siavashoon.blogspot.com/#91950547"> 3 </a>! <br />من فكر مي كنم مي توانيم با ديدي سيستماتيك و با نگرشي جزء به چزء به نتيجه اي واقع بينانه تر برسيم . دوست دارم كه اين كتاب را مثل كتاب « دلبند عزيزترينم » با سه نگاه بررسي كنم : <br />- از لحاظ ادبي : وقتي يك سر نامه ها <a href=" http://www.forughfarrokhzad.org/">فروغ</a> ، بزرگترين شاعره ايران لااقل در عصر حاضر ، و سر ديگر آنها شاپور ، نويسنده اي كه ابتكار و خلاقيت اش زبانزد است و شاملو بر ابداعاتش نام كاريكلماتور مي گذارد ، باشد ، شايد تصور نامه هايي ادبي يا لااقل سرشار از شاعرانگي و تصوير ، چندان دور از ذهن نباشد . اگر با چنين تصوري به سراغ اين كتاب برويد مسلما سرخورده خواهيد شد ! نامه در اكثر موارد ، به خصوص نامه هاي قبل و در حين ازدواج ، به هيچ وجه ادبي نيستند . بيشتر گزارش گونه اند و فاقد تصوير سازي . دليل اين امر اين است كه هر دو نفر از اين نوع نامه نگاري لذت بيشتري مي بردند يا به گفته بهتر از شاعرانگي و شايد بتوان گفت سانتي مانتاليسم مي گريختند . شايد بيم اين دو در غلتيدن در حيطه هنر و شعر و از دست دادن حس جاري در سطور بوده است . البته به نظر مي رسد كه فروغ خيلي هم از اين وضع راضي نيست و در نامه هاي آغازين خود اشاره مي كند كه توقع مهرآميزي بيشتر واژگان را در نامه هاي شاپور – كه متاسفانه در دسترس نيست – دارد كه به نظر مي رسد شاپور به همان دليلي كه ذكر كردم مخالف است و فروغ هم به خواست او تن مي دهد <br />- از لحاظ تاريخي و زندگي نامه شناسي : بي شك واضحترين دستاورد اين كتاب همين است . خواننده در خلال نامه ها به سير ارتباط فروغ با شاپور ، همچنين نوع ارتباط فروغ با خانواده خودش و خانواده همسرش ، چگونگي چاپ كتاب اول فروغ ، چگونگي سفر او به خارج از كشور و اطلاعات ريز و درشت ديگري از عوالم دروني فروغ و وضعيت روحي اش دست مي يابد . به راختي مي توان دريافت كه فروغ ، علي رغم روحيه نوجو و استقلال طلب و جسور اش ، خانواده و به خصوص پدري به شدت واپس گرا داشته است . چنانكه فروغ مي گويد كه هنگامي كه در برنامه اي راديويي از كتاب او و شعرهايش تجليل مي شود ، پدر دندان مي سايد و به مادر سركوفت مي زند كه تو دخترمان را از راه به در كردي !! <br />از سوي ديگر ، زني كه اكنون جماعت اهل شعر ما به وجوداش افتخار مي كنند ، در آن خانه متشنج با بدترين الحان و الفاظ مورد حمله قرار مي گيرد چنانكه حضورش در آن خانه را معادل حضور در جهنم و ساكنين اش را « ساحبخانه ها » و « دشمنان» خود تلقي مي كند .از سوي ديگر در مي يابيم كه فروغ با وجود چالشهاي بسيار در روج اش و افسردگي مفرط و سردر گمي اش در اين دنياي ديوانه ديوانه ، «لاله وار» زخم پنهان مي كند به جاي انكه «شقايق وار» سينه سوخته اش را به ديد اين و آن بكشد !! فروغ چنان كه خود مي گويد تنها در اين نامه ها با شاپور كه او را تا به انتها عزيز خود مي داند – چنان كه شاپور هم ، به استناد سخن نزديكانش – عقده دل مي گشايد و از تنهايي و ياس اش سخن مي گويد و به اين نكته هم اشاره مي كند كه همگان او را زني شادمانه و خوشبخت تلقي مي كنند و البته اين خود سبب رنج مضاعف اوست !!در حقيقت فروغ در يك چرخه معيوب اسير است : از سويي درد مي پوشد و رخساره به سيلي سرخ مي كند و از سوي ديگر از نظر ديگران در باب خودش كه خوشبخت مي انگارندش ، به ورطه هاي افسردگي و تنهايي بيشتر فرو مي غلتد ! چنانكه در پايان تصميم به جلاي وطن مي گيرد . <br />ما ريشه اين ياس و غم و افسردگي كجاست ؟! آمريكايي ها ضرب المثلي دارند كه مي گويد : دانستن مردن است !آمار نشان مي دهد كه در صد بالايي از مبتلايان ناهنجاريهاي رواني به خصوص اسكيزوفرنيا و همچنين اختلالات خلقي – مانند افسردگي – داراي ضريب هاي هوشي بالا و تحصيلات عالي مي باشند .(اتفاقا همين مسئله سبب همان رفتارهاي «شقايق وار» است ! چنانكه يكي از مولفه هاي اصلي پز روشنفكري و اهل شعر و ادب بودن ، همين قيافه مغموم و اشك آويزان و آههاي جگرسوز و گريزان از شادي بودن است !!) <br /><img src= "http://hem.passagen.se/namdar/bilder/bocker/forough_farrokhzad_bok2.jpg"align= "right"width=200> <br />فروغ «لاله وار» زجر مي كشد چون درك بالاتري دارد . به قول خودش ، يك زندگي ساده و بي دغدغه و ماشين وار ، ارضاءاش نمي كند و اين اصلا هيچ ارتباطي به زن بودنش ندارد ! فروغ حتي اگر مرد بود كمتر از اين مايوس و درمانده نبود ! درست است كه حصارهاي سنتي براي زن به خصوص در زمان حيات فروغ عاملي تشديد كننده است اما زخم اصلي فروغ از يكنواختي ، بي انگيزگي و هدر رفتا انرژي بارآوريست كه در وجود او به وديعه گذاشته شده است . زني كه در طي حيات كوتاهش ، برگهايي زرين به تاريخ ادبيات يك كشور – آن هم كشوري سرشار از شعر وشاعر ! - مي افزايد و نام خود را به تاييد دوست و دشمن در خيطه شعر به ثبت مي رساند ، و علاوه بر اين فيلمي مي سازد كه سرشار از شاعرانگي ست و مورد تحسين بين المللي قرار مي گيرد ، بازيگري مي كند و خلاصه در دهها كار هنري و فرهنگي شركت فعال مي يابد ، بي شك انساني پر استعداد و پرانرژيست . و آنگاه كه يك سيل ،پشت هزارسد ستبر ، ذره ذره بپوسد ، درد و رنج و افسردن پي آمدهاي مسلم اين مرداب شدن است .سر به ديوار كوبيدن هميشه درد دارد و اين اصلا ربطي به جنسيت ندارد چه اين ديوارها در بسيار ياز اوقات با جنسيت رابطه اي ندارد . چنانكه شاپور هم اسير آنهاست اما او استراتژي متفاوتي با فروغ دارد ! فروغ گردن مي كشد و سر به ديوار مي كوبد و چون چكاوكي خونين بال از نفس مي افتد اما شاپور دور مي زند و انعطاف به خرج مي دهد و راه كج مي كند و به قولي كنار مي آيد . و هيچ قاضي منصفي بر اساس هيچ فلسفه و قانوني ، توان اين را ندارد كه يكي از اين دو را محكوم كند ! ساختار شخصيتي اين دو انسان متفاوت بود و هر يك به مسير خود رفتند و چه كسي مي تواند بگويد كه اين دو در پرورش و شكوفايي استعدادهايشان ناكام مانده اند و آيا همين پرورش استعدادها و به كمال رساندن شان ، معناي تكامل انساني نيست ؟! <br />× <br />بحثم خيلي طولاني شد . در بخشي ديگر در روزهاي آينده به نگاه سوم و نهايي كه تحليل رابطه فروغ و شاپور از خلال اين نامه هاست خواهم پرداخت . <br />همراهي تان با بحث موجب شكوفايي بيشتر آن است . <br />شاد باشيد <br />سيامك<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-92143190?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-919082812003-04-03T16:27:00.000+04:302003-04-03T17:01:31.000+04:30سلام <br />اول اينكه : خوشبختانه تعطيلات تمام شد و دنياي مجازي هم دارد آهسته آهسته سر از لاك خود بيرون مي آرد !شكر خدا ! <br />دوم اينكه : براي شروع به كار مجدد ، ترجمه نامه سرگشاده <a href="http://www.paulocoelho.com.br/">پائولو كوئيلو</a> به بوش را برايتان در نظر گرفته ام كه البته اين نامه را از انگليسي ترجمه كرده ام . نامه زيبايي ست . با حوصله بخوانيد : <br />×× <br /><img src= "http://www.paulocoelho.com.br/redesign/imagens/i160301.jpg"align= "left"width=200> <br />11/3/2003 <br />از : <a href="http://www.paulocoelho.com.br/">پائولو كوئيلو</a> (Paulo Coelho ) نويسنده امريكاي لاتين و خالق كيمياگر <br />به : رئيس جمهور بوش <br />موضوع : سپاسگزارم ، رئيس جمهور ! <br />رهبر بزرگ ، جرج دبليو . بوش (George W. Bush ) ! سپاسگزارم !! سپاسگزار از اينكه به همه نشان داديد كه صدام حسين چه موجود خطرناكي ست ! اگر نه بسياري از ما شايد فراموش مي كرديم كه او از بمبهاي شيميايي عليه ملت خودش استفاده كرده است ، عليه كردها و همچنين ايرانيان . صدام ديكتاتوري تشنه به خون است و يكي از نمايان ترين جلوه هاي شيطان در عصر حاضر . اما اين تمام حجت من براي امتنان از شما نيست ! طي دو ماهه اول سال 2003 ، شما بسياري چيزهاي مهم ديگر نيز به جهان نشان داديد كه مرا به حق شناسي وا مي دارد . آن سان كه شعري كودكانه را به ياد مي آورم ، مي خواهم سپاس تان بگويم . <br />سپاس شما را كه به همه نشان داديد كه مردمان تركيه و پارلمانشان قابل خريد نيستند ؛ نه حتي با 26 بيليون دلار ! <br />سپاس شما را كه به جهان ورطه ما بين آراي امرا و آمال مردم را نشان داديد ! <br />سپاس شما را كه نشان داديد كه نه ازنار (Aznar ) و نه بلر (Blair ) اندك وزن و كوچكترين احترامي براي آرايي كه كسب كرده اند قائل نيستند ! اينكه ازنار كاملا در ناديده انگاشتن اين حقيقت كه 90 درصد مردم اسپانيا مخالف جنگند ، تواناست و بلر نيز با بزرگترين تظاهرات عمومي 30 ساله اخير انگلستان محاصره شده است . <br />سپاس شما را كه ضرورت اين نكته را آشكار ساختيد كه بلر بايد مكتوبي جعلي از يك شاگرد مدرسه اي را به عنوان سند تهيه شده توسط سرويس مخفي انگلستان ارائه كند !! <br />سپاس شما را كه اجازه داديد كالين پاول ( Colin Powell ) با نشان دادن عكسهايي به شوراي امنيت سازمان ملل ، از خود يك ابله تمام عيار بسازد !! عكسهايي كه يك هفته بعد توسط هانس بليكس ( Hans Blix) ، سرپرست تيم بازرسان تسليحاتي از عراق ، مورد شبهه قرار گرفت . <br />سپاس شما را به خاطر اتخاذ سرايط جاري تان و تبيين آن كه سبب شد سخنراني ضد جنگ وزير امور خارجه فرانسه ، دومينيك دو ويلپين (Dominique de Villepin ) در مجمع عمومي با كف زدن خضار مورد تشويق قرار گيرد ! چيزي كه ، تا آنجايي كه مي دانم ، تنها يك بار پيش از اين در سازمان ملل رخ داده بود : سخنراني نلسون ماندلا !! <br />همچنين سپاس شما را بدين سبب كه پس از اقداماتتان در جهت تعجيل در جنگ ، ملل هميشه غير متفق عرب ، در آخرين اجلاس شان كه در آخرين هفته فوريه در قاهره (Cairo ) برگزار شد ، براي اولين بار ، در محكوميت هر نوع تجاوز متفق القول شدند !! <br />سپاس شما را به خاطر موضع چرب زبانانه تان كه به سازمان ملل اين فرصت را داد تا ساختار خود را تبيين كند ؛ ساختاري متشكل از كشورهايي سرسخت كه همگي مخالف هرگونه حمله به عراق بودند . <br />سپاس شما را براي سياست خارجي تان كه وزير امور خارجه انگلستان ، جك استراو ( Jack Straw ) ، را به اين اظهار نظر واداشت كه جنگ در قرن بيست و يكم مي تواند داراي مجوز اخلاقي باشد !! و برين گونه خود را يكسره بي اعتبار كرد !! <br />سپاس شما را به خاطر تلاشتان براي تجزيه اروپايي كه در تقلاي اتحاد است ؛ خطري كه در آينده به هيچ وجه بي اهميت نبود ! <br />سپاس شما را براي به دست آوردن چيزي كه تعداد بسيار اندكي از افراد اين قرن به آن دست يافته اند : فراهم آوردم ميليونها انسان از قاره هاي مختلف براي مبارزه در راه عقيده اي واحد ! هر چند اين عقيده ، خلاف عقيده شماست !! <br />سپاس شما را به خاطر احساسي كه در ما برانگيخته ايد . هرچند اين بار شايد واژگانمان شنيده نشوند اما لااقل گفته مي شوند و اين خود در آينده ما را قويتر خواهد ساخت . <br />سپاس شما را به خاطر ناديده گرفتن مان ! به خاطر گوشه نشين كردن همه آنهائيكه مخالف اراده شمايند ! چون آينده زمين از آن محرومان خواهد بود . <br />سپاس شما را ! چون بدون شما ، توان بسيج عمومي مان را در نمي يافتيم . بسيجي كه هرچند ممكن است امروز به بار ننشيند اما بي شك بعدها مفيد خواهد بود . <br />اكنون كه به نظر مي رسد راهي براي خاموش كردن طبل جنگ وجود ندارد ، بر آنم كه همچون آن شاه باستاني اروپايي به مهاجمان بگويم : « بگذار كه صبحدمتان زيبا باشد ! بگذار كه آفتاب بر زره سربازانتان بدرخشد ! چرا كه عصرگاهان ، شكستتان خواهم داد !!» <br /><img src= "http://www.marxist.com/images/london20020928/1.jpg"align= "right"width=200> <br />سپاس شما را كه اجازه داديد ارتشي از مردمان بي نام داشته باشيم كه خيابانها را به قصد متوقف ساختن جرياني كه اكنون جاريست ، مي انبارند تا حس ناتوانيشان را در يابند و راه مبارزه با آن و اصلاحش را بياموزند ! <br />پس از صبحدمتان و هر آنچه شكوه كه شايد ارزاني تان كند ، لذت ببريد !! <br />سپاس شما را به خاطر آنكه گوش به ما نسپرديد و چنان كه بايد اعتنامان نكرديد ! <br />اما بدانيد كه ما به شما گوش فرا مي دهيم و كلماتتان را فراموش نخواهيم كرد !! <br />سپاسگزارم ، رهبر بزرگ ، جرج دبليو . بوش ! <br />بسيار بسيار سپاسگزارم !! <br />پ . ك . <br />×× <br />( <a href="http://www.wagingpeace.org/articles/03.03/0311coelho_thankbush.htm">متن انگليسي</a> + <a href="http://www.quatrocantos.com/lendas/123_paulo_coelho.htm">متن اسپانيولي</a> ) <br />باشد كه بساط ظلم وجنگ و خون براي هميشه برچيده شود . <br />شاد باشيد . <br />سيامك <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-91908281?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-914805952003-03-27T18:57:00.000+04:302003-03-27T19:04:13.000+04:30سلام <br />قديمها ، همين چند سال پيش ، عيد و اصولا هر تعطيلي اي ، گيرم عزاي عمومي !! ، براي شادماني بي خيال كودكانه ام معناي شيرين ترين چيزها را داشت . سال پشت سال كه گذشت ، آهسته آهسته فهميدم كه خيلي چيزها تعطيل بردار نيست !! مثلا عشق ! به قول نزار قباني : <br />بسيار <br />دوستت دارم <br />و بيزارم <br />از تعطيل يكشنبه . <br />بيزارم <br />از تعطيل شدن عشق <br />براي يك ساعت <br />- حتي يك لحظه . <br />مرخصي از عشق <br />گماني بيش نيست <br />و تمام گردشها بيهوده اند. <br />… <br />…براي قلبم <br />چه طرحي بريزم <br />كه يكشنبه ها عاشقت نباشد ؟!!… ( برگرفته از شعر (عشق ، يكشنبه) به ترجمه موسي بيدج ) <br />و به همين ترتيب خيلي چيزهاي خوب ديگر مثل دوستي ، مهر ، رفاقت و … – كه بي شك مفاهيمي بسيار دور و بسيار نزديكند ! – تعطيل بردار نيستند .و درست به همين دليل روزهاي تعطيل ديگر خوشمزه نيستند ! لااقل هميشه نيستند !! راستي را هم مگر وقتي دانشگاه تعطيل مي شد ، عشق تعطيل مي شد ؟!! <br />تعطيلات عيدي كه بدون سفر باشد و سرشار از كشيك و بيمار و فيلمهاي بي مزه تلوزيون و اخبار جنگي كه هنري جز ويراني و مرگ ندارد و … خيلي دلتنگ كننده است . و وقتي اين تعطيلات كسل كننده به دنياي مجازي مورد علاقه ات هم تسري پيدا مي كند و وبلاگهاي نيمه تعطيل و مسنجر سوت و كور و …! اوضاع بدتر هم مي شود !! و به همه اينها بيافزاي ه.اي ابرآلود و باراني شمال را كه …! <br />باز خوب شد لذت ديدن رفيقي مهربان را در اين ايام از دست ندادم و گرنه ديگر حسابي دچار ياس فلسفي مي شدم !! <br />و الته خبرهاي خوب ديگري هم هست : <br />- <a href="http://roolami.persianblog.com/">حميد </a>عزيز با يك عيدي شاعرانه غافل گيرم كه هنوز نخوانده ، خواندنش را به همه شما توصيه مي كنم ! (اولين تپشهاي عاشقانه قلبم ) مجموعه نامه هاي فروغ به پرويز شاپور به تازگي منتشر شده است كه به حق خواندني ست . <a href="http://roolami.persianblog.com/">حميد عزيز</a> بي نهايت ممنونم . <br />پ.ن: راستي مي دانستيد كه حميد به همان زيبايي كه مي سرايد ،خطاطي هم مي كند . <a href="http://roolami.persianblog.com/">هنرش را از دست ندهيد !</a> ( اين پي نوشت هيچ ربطي به آن هديه ندارد !! اين را گفتم كه در كليك كردن شك نكنيد .) <br />- <a href="http://www.shabgaard.blogspot.com/">شبگرد عزيز</a> همچنان مي نويسد و علي رغم بسياري از وبلاگ نويسان تعطيلات را به هيچ مي گيرد . و بسيار خوب هم مي نويسد ، مثل هميشه . <br />- و يك دوست تازه يافته مهربان : <a href="http://saaraa.persianblog.com/">سارا حسيني</a> وبلاگي زيبا و شاعرانه دارد .اين فرصت را براي خواندن و ديدنش در يابيد . <br />- و البته امير مهراني عزيز كه از رفقاي قديم انجمن ادبي <a href="http://www.pendar.net/">پندار</a> است و داستانهاي كوتاه زيبايي دارد . <a href="http://grandblue59.persianblog.com/">آبي بزرگ</a> م،من اين داستانهاست . <br /> …و…! <br />راستش را بخواهيد حرف زياد دارم . هزار چالش راجع به عشق ، ترانه ، شعر و … . اما صبر مي كنم تا اين تعطيلات كسل كننده تمام شود تا ديالوگ به واقع ديالوگ باشد . يك گفتگوي دو جانبه جدي !! گويا ديالوگ هم در تعطيلات به تعطيلات مي رود !! <br />شاد باشيد <br />سيامك <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-91480595?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-911818722003-03-22T20:17:00.000+04:302003-03-22T20:17:32.996+04:30سلام <br />خبر ! خبر !!! <br /><a href="http://www.7sang.com">هفت سنگ يازدهم ويژه ايام نوروز</a> منتشر شد ! <a href="http://www.7sang.com/weekly/11/sangrize/ashkan/index.htm">نوشته زيباي اشكان</a> ، مطلب گردآوري شده توسط او در باب <a href="http://www.7sang.com/weekly/11/sanglakh/index2.htm">اسطوره شناسي عيد</a> ، <a href="http://www.7sang.com/weekly/11/sanglakh/index.htm">عكسهاي مراسم عيد</a> و <a href="http://www.7sang.com/weekly/11/sanglakh/index3.htm">چارشنبه سوري</a> در تهران و مطالب بسيار متنوع و زيباي گردآوري شده توسط ساير دوستان هفت سنگي را از دست ندهيد !<a href="http://www.7sang.com/weekly/11/sangrize/siamak/index.htm">بوسه بهاري</a> و همچنين <a href="http://www.7sang.com/weekly/11/sangfarsh/7/index.htm">قصه شهر بهار</a> من هم منتظر دظرات شماست !! تنهايمان نگذلريد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-91181872?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-911078212003-03-21T09:26:00.000+03:302003-03-21T09:26:06.810+03:30سلام <br />اول اينكه : <a href="http://7sang.com">هفت سنگ</a> يازدهم ....در نيومده !!!! نمي دونم چرا ! پس بعدا لينك مي دم به مطالب..... <br />دوم اينكه : وعده كرده بودم به بهاريه ! بهاريه امسال هم بهاريه گل و ابريشم و لبخند نيست ! چرا ؟! … <br />براي چه ؟! به خدا اين سوال بي معناست ! <br />ميان دوزخم ! اين اشتعال بي معناست ؟!!… <br />خدا كند كه بهاريه بعد شادمانه باشد چنان كه همين بهار ، براي شما ! <br /> <br />( هفت سين پوسيده ) <br /> <br />وقتي كه بهار در زمستان پوسيد <br />صد ابر غزل بدون باران پوسيد ! <br /> <br />( سيب ) و ( سمنو ) ، دو يادگار از حوا ! <br />در سفره نبود و ميل عصيان پوسيد ! <br /> <br />حوا كه نبود ، سيب مان حتي بر <br />كوتاه ترين شاخ درختان پوسيد ! <br /> <br />آدم كه به بي گندمي اش مي گنديد ، <br />صد وسوسه در خيال شيطان پوسيد ! <br /> <br />بيخود به دو تا ( جوانه ) دل خوش كردي ! <br />بي نان غزل ، سفره ايمان پوسيد ! <br /> <br />با كودك اين عشق ، خدايا ،چه كنم ؟! <br />نان هم كه نبود و هر چه دندان پوسيد !! <br /> <br />طفلك به ( يك اسكناس نو ) دلخوش بود <br />كو سد تومنيش ؟! لاي قرآن پوسيد ؟!! <br /> <br />عيدي كه بدون عيدي آمد ، چون قبل ! <br />آغاز چنين است كه پايان پوسيد ! <br /> <br />بيهوده ( سماق ) مي مكم تا شايد <br />در ( ساعت ) عيد ، قفل زندان پوسيد ! <br /> <br />كو عطر خوش (سنجدي ات ) بانو ؟! كو ؟! <br />(سير ) است و تعفن اش ! كه انسان پوسيد !! <br />× <br />شرمنده تو ، غزل ، تمام مردم ! <br />( عيد ) ست ولي …(مباركي ) مان پوسيد !! <br /> <br />اميد كه عيد شما تا هميشه و هماره سبز و شادمانه و عاشقانه ببالد . بپايد ! <br />سيامك<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-91107821?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-908817312003-03-18T02:16:00.000+03:302003-03-18T02:30:34.000+03:30سلام <br />اين چند روزه به شدت درگير بودم . ببخشيد! <br />مثنوي كوتاهي تقديمتان مي كنم تا مجالي وسيعتر براي بيشتر سخن گفتن : <br />«پينوكيو» <br />قلم به دست گرفتم … غزل نيامده رفت! <br />هزار جوي لبالب عسل ، نيامده رفت ! <br />قلم به دست …كه از تو غزل بگويم باز <br />تو اي فرشته تنها ! عزيز بي آواز ! <br />به من بگو كه چه شد واژه با دلم بد شد؟! <br />چرا مسيل غزلهاي كوچكم سد شد ؟! <br />من از تمامي دنيا چه داشتم جز شعر ؟! <br />و توي باغ چهان ، من چه كاشتم جز شعر ؟! <br />ببين كه شط غزل را به روي من بستند <br />و شمر و خولي و باقي تمامشان هستند ! <br />لبان تشنه من را كه آب خواهد داد ؟! <br />خدا ! ترانه من را كه آب خواهد داد ؟! … <br />× <br />به ناگهان همه جا غرق نور شد ، تابيد <br />صداي قدسي گرمي در آسمان پيچيد : <br />آهاي كودك واژه ! چقدر مي نالي ؟! <br />تو زخم تيغ هلالي ، ز بدر مي نالي ؟! <br />هميشه شعر به دنبال عشق مي آيد <br />شبيه چلچله با بال عشق مي آيد <br />بدون عشق ، قلم توي دست مي لرزد <br />دو روز عشق به صد سال عمر مي ارزد ! <br />و عشق معني يك روز خوب باراني ست <br />هزار حس عجيب و غريب انساني ست <br />من از تلاقي باران و رعد مي آيم <br />نه قبل حادثه ، از آن به بعد مي آيم ! <br />براي آن كه نشسته ؟! نه جان من ! هرگز ! <br />به دست پينه نبسته ؟! نه جان من ! هرگز ! <br />فرشته الكي چاره ساز خواهد شد ؟! <br />نگو دروغ ! دماغت دراز خواهد شد !! <br />من از تو رنج و «عرق ريز روح» مي خواهم <br />نه يك نسيم ! كه طوفان نوح مي خواهم ! <br />× <br />و ناگهان همه جا غرق سايه شد ، تاريك ! <br />من و سكوت و شكستن … و هق هقي نزديك ! <br />كه دود مي كنم آهسته زخمهايم را <br />درون خلوت سيگار و فندكي ، تنها ! <br />براي چه ؟! به خدا اين سوال بي معناست ! <br />ميان دوزخم ! اين اشتعال بي معناست ؟! <br />تمام ثانيه هايم به باد خواهد رفت <br />و شاعري – كه نبودم ! – ز ياد خواهد رفت <br />عروسكي كه منم ، بي فرشته خواهد مرد <br />و موريانه مرا ذره ذره خواهد خورد !… <br />…بدون عشق ، قلم توي دست مي لرزد <br />دو روز عشق …به …صد …س…ا…ل…! <br />× <br />شاد باشيد و مستدام . راستي منتظر بهاريه ام باشيد ! :-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-90881731?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-907032632003-03-14T14:49:00.000+03:302003-03-14T15:16:01.000+03:30سلام <br />… <br />مي خواستم غزلي بنويسم ، ديدم روزي كه روح غزال خون چكان است ، ياراي سخن گفتن از غزل نيست ! <br />مي خواستم از كتاب ها برايتان بگويم ديدم امروز كتابي گشوده است كه تا دنيا دنيا ست عاشقان جهان مي توانند سر در ان فرو برند و مجنون وار و حيران سر به در آرند ! <br />مي خواستم از عشق برايتان بنويسم ديدم امروز تماميت عشق را ، تشنه تشنه ، سر بريده اند ! <br />مجال سخن نيست ! باشد براي فردا ! فردايي كه خواهد آمد !! <br /><img src= "http://www.7sang.com/weekly/10/sangname/ashura2.jpg"align= "center"width=250> <br />ظهر عاشورا اثر استاد محمود فرشچيان برگرفته از <a href="http://www.7sang.com">هفت سنگ</a> <br />× <br />كار زيباي افشين يدالهي در ترانه بر كساني كه ترانه سرايي را جدي تعقيب مي كنند پوشيده نيست .سبك او به واسطه تصويرگرايي ها و زبان گاه فخيمش و نزديكي كار به شعر به سبك كار جنتي عطايي شبيه است كه پيش از اين در بحث ترانه و ترانه سرايي به آن اشاره كرده ام . علاقه مندان توسط لينكهاي كنار صفحه مي توانند آن بحث را پيگيري كنند . سال گذشته يدالهي با يكي از كارهايش هر شب در چنين اوقاتي ميهمان خانه دل بسياري از ما بود .: <br />مرز در عقل و جنون باريك است <br />كفر و ايمان چه به هم نزديك است ! <br />عشق هم در دل ما سردرگم <br />مثل حيراني و بهت مردم ! <br />گيسويت تعزيتي از رويا <br />شب طولاني غم تا فردا <br />خون چرا در رگ من زنجير است؟! <br />زخم من تشنه تر از شمشير است ! <br />مستم از جام تهي ... حيراني ! <br />باده نوشيده شدم پنهاني ! <br />عشق تو پشت جنون محو شده <br />هوشياريست ! نگو سهو شده ! <br />من ورسوايي اين بار گناه <br />نو تنهايي و چشم سياه <br />از من تازه مسلمان بگذر! <br />بگذر از سر پيمان! بگذر ! <br />ميل ديوانه به دين عشق تو شد <br />جاده شك به يقين عشق تو شد ! <br />مستم از جام تهي ! ...حيراني ! <br />باده نوشيده شدم ، پنهاني ! <br />... <br />اين كار زيبا كه تمام مولفه هاي اثري زيبا از يدالهي را دارد در سريال شب دهم ، شال گذشته بارها و بارها خوانده شد و هر بار و هنوز حلاوت خاصي دارد . در پس زمينه وبلاگ اين ترانه زيبا را مي شنويد كه از<a href="http://www.7sang.com"> هفت سنگ جديد</a> به امانت گرفته ام ! <br />× <br /><a href="http://www.7sang.com/">...و هفت سنگ دهم</a> منتشر شد ! در اين شماره : <a href="http://www.7sang.com/weekly/10/sanglakh/index.htm">ويژه نامه محرم</a> ، <a href="http://www.7sang.com/weekly/10/sangfarsh/7/index.htm">داستان دلنشين اسماعيل اميني</a> ، <a href="http://www.7sang.com/weekly/10/sangava/index.htm">يادنامه استاد جواد معروفي</a> ، <a href="http://www.7sang.com/weekly/10/sangfarsh/2/index.htm">غزلها و دكلمه سيدرضا محمدي </a>و مطالب خواندني بسيار ديگري در ستونهاي موضوعي و شخصي قابل دسترسي ست . <br /><a href="http://www.7sang.com/weekly/10/sangrize/siamak/index.htm">بوسه بي فريادرس</a> من هم ، بوسه اي ديگر گونه است ! از دريافت نظراتتان شاد خواهم شد . <br />× <br />و آخر اينكه : <br />در مسلخ غم ، عشق به دادم نرسيد ! <br />بيچاره شدم ، عشق به دادم نرسيد ! <br />تعداد جراحت ؟! … به خدا نشمردم !! <br />چون هيچ رقم عشق به دادم نرسيد !! <br />مستدام باشيد و برقرار . <br />سيامك<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-90703263?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-905159652003-03-11T15:00:00.000+03:302003-03-11T15:00:34.296+03:30سلام <br />اول اينكه كه علاقه مندان غزل ، <a href="http://themask.persianblog.com">وبلاگ چوپان</a> را از دست ندهيد ! حسن قريبي دركي صحيح از غزل امروز دارد و شاعرانگي در آثارش موج مي زند . <br />دوم اينكه امروز مي خواهم شاعري جوان و هم ديار را به شما معرفي كنم . خانم منصوره لمسو شاعر 18 ساله همشهري ام ، هم غزلهايي زيبا دارد و هم سپيدهايي دلنشين. شعر او به شدت تصويرگرا ست و اين تصوير ها تقريبا هميشه بكر هستند . در غزل مي توان غزل او را ادامه جريان غزل امروز و در سپيد بيشتر تالي شعر گفتار دانست . در ادامه غزلي از او را خواهيم خواند كه در حقيقت جديدترين غزل اوست و به نظر من يكي از زيباترين كارهايش : <br /> <br />بي تو اكسيژن دردم … و نفس مي خوردم ! <br />سيب خواهش شده ام ، كرم هوس مي خوردم ! <br /> <br />پشت اين ساعت بي عقربه ، اين ساعت شن <br />بي تو هر ثانيه طوفان طبس مي خوردم !! <br /> <br />گفته بودم كه قناري نشوم حس بديست ! <br />گفته بودم كه بمان ، بعد قفس مي خوردم ! <br /> <br />يك نفر جاي من اما علفي هرز كشيد – <br />پشت پرچين حسد – تيغ هرس مي خوردم !! <br /> <br />بين چشمان تو تا چشم خودم پل زده ام <br />جاي خالي دو خرمايي گس مي خوردم ! <br /> <br />كاروان ! بار من افتاد !! خدا را مددي ! <br />خوب من ! زود بيا ! بانگ جرس مي خوردم ! <br /> <br />زندگي تان غزل باران باد . <br />سيامك<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-90515965?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-903700832003-03-09T00:58:00.000+03:302003-03-09T01:53:50.000+03:30سلام <br />دوست جديدم <a href="http://bitwise.persianblog.com/">مسيح عزيز</a> در مورد غزل و اصولا شعر كلاسيك در مقايسه با شعر نو نظراتي دارد كه ادامه همان دعواهاي هميشگي ست ! به شخصه معتقدم كه شاعرانگي عنصر اصلي شعر است و تكنيك و قالب و باقي مسائل پيرايه هاي اين اصل هستند . آن چنان كه فروغ عزيز در مصاحبه اش مجله فردوسي مي گويد كه شعر كهنه و نو ندارد ! شعر بايد شعر باشد !! <br />گاهي مضموني آن قدر در قالب نو به شاعرانگي مي رسد كه هيچ غزلي را تاب آن نيست و گاهي غزل به مرتبه اي مي رسد كه شعر نو را توان سبقت گرفتن نيست . اما بحث در اين است كه گاه ، شوق ساختار – و گاه ساختار شكني كه خود نوعي ساختار شده است ! - آن قدر بر شاعر مستولي مي شود كه شعر را از ياد مي برد . اين پديده در شعر امروز و به خصوص در شاعران نو گو بسيار مشاهده مي شود و همه ما آثار بسياري را به صورت كتاب يا چاپ شده در نشريات متفاوت ديده ايم كه به عنوان شعر پيشرو و آوانگارد و مدرن و پست مدرن و موجهايي كه ديگر به عدد N رسيده اند ! به خورد مخاطب داده مي شوند و مخاطبان آنتلكتوئل نما هم بي آنكه اصولا چيزي فهميده باشند – چه ادعاي برخي از دوستان اصولا فرار از معناست و اين خود حكايتي ست كه به قول كيومرث منشي زاده غريب و ناممكن مي نمايد ! – فرياد به به و چه چه شان بلند مي شود كه : عجب شعري !! متسفانه علت اين امر شايد اين باشد كه درك صحيحي از مقوله شعر نو به واسطه رها بودن كاملش از قيدها – كه به خودي خود نه تنها بد نيست كه زيباست – و اصولا درك مناسبي از شعر به عنوان هنري متعالي وجود ندارد . <br />در اين آشفته بازار گهگاه آثاري در خور به چاپ مي رسد كه به دلايل متعدد مورد توجه قرار نمي گيرند چرا كه يا متعلق به شاعري جوانند يا اينكه به قواعد روشنفكر نمايانه و به اصطلاح پيشروي حضرات تن نداده اند و يا اينكه بيهوده خود را در گرداب مبهم گويي و هذيان گم نكرده اند . <br />چندي پيش مجموعه اي زيبا از شاعر جوان هم ديارم كيوان ملكي سوادكوهي به چاپ رسيده است كه در زمره آثار فوق قرار مي گيرد . مجموعه ( تخت چوبي خواب درخت مي بيند ) در بر گيرنده شعرهاي سپيد اين شاعر 33 ساله اند . <br />ملكي زباني شاعرانه ، تصوير گرا ، كاشف و جستجوگر و در عين حال ساده دارد . اين سادگي گاه آن قدر زياد است كه خواننده را به تعجب وا مي دارد كه چرا خودش به كشف آنها نائل نشده است : <br />انارها چه دل خوني <br />از رسيدن دارند ! <br />يا اين نمونه : <br />… راستي باران را <br />چه پيش آمده ؟! <br />شايد او هم مثل من ، مثل تو <br />از آدمهايي مي ترسد <br />كه چترهاي سياهشان را آماده استقبالش مي كنند … <br />طنز ، همچون نمونه هاي بسياري از شعر امروز ، از مولفه هاي اصلي شعر ملكي ست. اين طنز گاه طنز حاصل از موقعيت است مانند : <br />مادرم <br />شيرش را حرامم مي كند <br />و من با ته مانده ام <br />در رختخواب <br />خواب بچه هايي را مي بينم <br />كه شير خشك مي خورند ! <br />و گاه طنز طنزي كلامي ست ناشي از يك تداعي يا يك بازي واژگاني و يا يك ضرب المثل : <br />تا فتح همه جاده ها <br />تا فتح هر چه فاصله <br />تا صبح روز قيامت <br />من پام ! <br />تو چي ؟! <br />اتفاقا استفاده از امثال و تداعي هاي ديگر در شعر ملكي نمود برجسته اي دارد . اين مشخصه به شعر بعدي مضاعف مي بخشد و تصوير را در عين سادگي ، عميق مي كند و حالتي از كشف و شهود براي خواننده مي آفريند . مثلا : <br />… خنده هايم را جدي نمي گيري <br />تا فراموش كنم <br />هزار و يك درد پنهانش … <br />به روشني اشاره به جمله مشهوري دارد كه مي گويد آنكه مي گريد يك درد دارد و آن كه مي خندد هزار و يك درد ! <br />يا مثلا استفاده از تركيبي عاميانه با تعريف و عمقي جديد : <br />شايد امشب <br />از خوابهاي رنگي ام <br />عكسي برداشتم <br />تا مگر <br />روي ديوار را كم كنم ! <br />يا استفاده از مثلها : <br />…لابد ما عقلمان قد نداد <br />تا بفهميم خورشيد <br />براي طلوعش <br />نه محتاج من است <br />نه تو . <br />اما تا آبها از آسياب افتاد <br />به يادمان آمد <br />از ياد اهالي كوچه رفته ايم ! <br />و همچنين اشاره اي ظريف به شعري مشهور : <br />… بيا بي خيال روزهاي رفته <br />بوسه هامان را <br />به يكي از همين موجها گره بزنيم <br />خدا را چه ديدي <br />شايد آن ( پري كوچك غمگين ) <br />خبرهاي خوشي آورد . <br />مي بينيد كه اين تداعي ها چگونه شعر را در قلمروي ذهنيت خواننده عمق مي بخشند تا تاثيرگذاري اثر بيش از پيش گردد . <br />از نكات قوت كار ملكي همچنين رعايت اصل گسترش و ساختار صحيح ارائه تصوير است . تصويرهاي ملكي برخلاف بسياري از هم نسلانش تصويرهايي انتزاعي و ذهني و پيچيده نيستند . او براي همه تصاوير خود زمينه چيني مي كند و روال منطقي اثر را حفظ مي كند و در روندي كاملا استنتاجي خواننده را به سوي تصوير نهايي كه معمولا حالتي محكم و غافلگير كننده دارد رهنمون مي سازد . اين شعر زيبا نمونه برجسته اي بر اين مدعاست : <br />تمامي پيراهن هايم <br />از تولد تا كنون <br />هر يك به رنگي <br />در كنارم پا برهنه <br />يكي – يكي به يادم مي آورند <br />روزي كه شير بالا آوردم <br />گل شدم <br />گريه كردم <br />به مدرسه <br />يا مجلس ختم عزيزي…، <br />راستش هر ادمي سرزميني ست <br />و پرچم اش پيراهنش ، <br />شايد نامه اي به سازمان ملل نوشتم <br />تا جاي اين همه قيل و قال <br />تمامي بند رختهاي زمين را به هم <br />گره بزند . <br />مي بينيد كه شاعر در ميان پيراهن هايش تمامي خاطراتش را از نوزادي تا بزرگسالي مرور مي كند و هر يك را نمادي از يك مرحله مي بيند . سپس با تعميم اين قضيه به تمامي انسانها ، پيراهتنها را به مثابه پرچم مي بيند و آن گاه به تصوير نهايي اش مي رسد كه بند رختها را به هم گره مي زند ! اين روال منطقي تصوير نهايي را با همه اعجاب آور بودنش ، باور پذير و منطقي مي نماياند . <br />ملكي از تكنيكهاي ساختار شكنانه هم ابا ندارد و هرجا كه با سادگي و شاعرانگي اثرش جور باشد ، نشانه هاي اين جسارت را مي بينيم : <br />… و من بي حضورت <br />نامه اي مي نويسم <br />به تمام كفشهايي كه نپوشيده اي <br />نمي دانم امروز <br />كدام كفش آن پاها را به تن مي كنند … <br />چنان كه مي بينيد جاي ظرف و مظروف عوض مي شود تا در ادامه شعر كفشها نماد پاهايي باشند كه ترنم آمدن يار را مي سرايند. <br />سرايش به اين گونه كاري سهل و ممتنع است . ظاهري ساده كه سرودن شاعرانه اش دشواري بسيار دارد و البته اين حركت حركتي بر لبه تيغ است و اتفاقا تنها نقطه ضعف اين مجموعه در دو هنگام است : <br />1- آن گاه كه در برخي از شعرها شاعر از لحن گفتاري و ساده خود براي حفظ برخي تكنيكها فاصله مي گيرد . مثلا حذف حروف اضافه براي حفظ ايجاز و به عنوان يك تكنيك در شعر سپيد – آن گونه كه شاملو مي گويد – و هم چنين حذف فعل در اين مثال و يكي دو مورد مشابه : <br />… تو تجلي ابر و باد و باراني <br />با چشمهايي <br />وقتي مي بندي درها به روي اش … <br />مي بينيد كه حذف ( كه ) در سطر دوم و فعل ( بسته مي شود ) در سطر سوم از رواني اثر كاسته است . <br />2- و آن گاه كه بالعكس در چنبره ساده گويي به زياده گويي مي افتد و از ايجاز فاصله مي گيرد : <br />اولين پل جهان را چه كسي ساخت ؟ <br />مانند من <br />شايد جدايي را تجربه كرده بود <br />كه دوستان زيادي دارم <br />و از هر چه جدايي متنفرم <br />اما <br />چه بسيار به تاچار <br />با آن روبه رو شده ام … <br />بديهي ست كه سه سطر آخر اضافه است چرا كه قبلا شاعر در بند سوم اشاره به تجربه خود كرده است و اين تكرار كاركردي در شعر ندارد و ايجاز را از كار مي گيرد . <br />البته تعداد اين سطور در اين مجموعه آن قدر كم است كه كاملا قابل چشم پوشي ست و تنها اين حسرت مي ماند كه همين اندك انگشت شمار مي توانست نباشد تا كار بي نقص تر باشد . <br />شعر ملكي از لحاظ مضمون نيز گستردگي خوبي دارد . هم عاشقانه دارد ، هم شعر اجتماعي و جالب اينجاست كه شعرهاي اجتماعي اش مثل همين شعر بالا كمتر به شعارزدگي دچار مي شوند . <br />در پايان از اين مجموعه بي شك خواندني و جذاب و شاعرانه عاشقانه اي را انتخاب كرده ام كه خواهيد خواند : <br /><img src= "http://www.ans.com.au/~davemay/im/China-wall.jpg"align= "left"width=200> <br />پيش از آغاز طوفان نوح <br />دوستت داشتم <br />و در همه خرابه ها <br />پي ات گشتم <br />نه در اهرام ثلاثه ديدم ات <br />نه در تخت جمشيد <br />نمي دانم <br />كدام از خدا بي خبر <br />بين ما ديوار بزرگ چين را كشيد ! <br />× <br />شاد باشيد . <br />سيامك <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-90370083?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-901225492003-03-04T21:19:00.000+03:302003-03-04T22:22:40.000+03:30سلام <br />اول اينكه : كما في السابق خدا لعنت كند هر چه ISP در پيت را !! كه آدم را مجبور مي كنند محض ادامه نيافتن شرمندگي لااقل همين تعداد اندك دوستان بازديد كننده برود بنشيند توي يك كافي نت و ادامه ماجرا !!! <br />دوم اينكه : سعيد اميري را از انجمن ادبي<a href="http://www.pendar.net"> پندار</a> مي شناسم با شعرهاي سپيدي بسيار زيبا كه مولفه اصليشان طنز تلخ و گيرا ، سادگي و صميميت و البته صداقت است . نه تنها طرفداران شعر سپيد كه همه علاقه مندان شعر را به ديدن باغ شاعرانه سعيد عزيز توصيه مي كنم . باغي كه درست<a href="http://center.persianblog.com/"> مركز جهان است ، باور نداري برو متر كن !!</a> <br /><img src= "http://catdaddies.com/neruda.jpg"align= "left"width=200> <br />سوم اينكه : نرودا مجموعه اي زيبا دارد با عنوان چكامه ها . اين مجموعه در حقيقت ابتدا به صورت كتابي با عنوان چكامه هاي بنيادين ( 1954) و سپس چكامه هاي نو ( 1956) و در نهايت دفتر سوم چكامه ها ( 1957) به طبع رسيده است و پس از آن اين سه مجموعه بارها به شكل واحد به زبانهاي مختلف منتشر شده است .اين چكامه ها در اصل براي ستون روزنامه و با همان طول و عرض طراحي شده است و مصراعهايي بريده و كوتاه و تلگراف وار دارد . در حقيقت نرودا سبكي جديد را پايه گذاري مي كند كه بسيار زيباست . اين چكامه ها موضوعاتي بكر هم دارند . از اتم گرفته تا كت و شلوار ! از خوراك مارماهي تا ذرت و شراب !! و نام آنها هم به همين شكل است : چكامه اي براي نمك ، چكامه اي براي گوجه فرنگي و …!در حقيقت نرودا اوج قدرت شاعرانه خود را در بعضي از اين چكامه ها به رخ مي كشد . آن گاه كه براي يك شي به ظاهر پيش پا افتاده و شايد از نگاه ما غير شاعرانه چكامه اي درخشان مي سرايد . اين چكامه ها گاه ماهيتي صرفا توصيفي و تصوير پردازنده دارند مثل چكامه اي براي ليمو ، و گاه شاعر در ميان تصاوير ساده خود به عمقي حيرت انگيز مي رسد . مثلا چكامه اي براي ذرت ، تاريخ آمريكاي جنوبي را مرور مي كند ، تاريخ رنجهاي زنان و مردانش را ! <br />منتخبي از چكامه هاي نرودا با عنوان ( چكامه ها ) توسط نازنين مير صادقي با ترجمه اي شاعرانه و روان – چنانكه در ساير ترجمه هاي ميرصادقي ديده مي شود – به فارسي منتشر شده است كه خواندنش مسلما دلپذير خواهد بود . <br />در ادامه ( چكامه اي براي شراب ) را خواهيد خواند كه در ميان آثار ترجمه شده نيست ( به گمانم به خاطر برخي تصاويرش ) و البته بسيار زيباست . لازم به ذكر است كه اين شعر را از انگليسي به فارسي ترجمه كرده ام . <br />× <br />چكامه اي براي شراب ( Ode to Wine) <br />پابلو نرودا (Pablo Neruda ) <br />برگردان سيامك بهرام پرور <br /> <br />شرابي به رنگ روز ، <br />شرابي به رنگ شب ، <br />شرابي به رنگ ارغوان ، <br />يا شرابي به رنگ ياقوت زرد . <br />شراب <br />صاف چون شمشير طلايي <br />نرم <br />همچون مخملي شهوت انگيز ! <br />شراب <br />صدفي مارپيچ <br />سرشار از شگفتي عاشقانه دريايي ! <br /><img src= "http://www.outofthefryingpan.com/wine/top5/images/red.wine.150.gif"align= "left"width=200> <br /> <br />هرگز گيلاسي از تو <br />به يك ترانه <br />به يك انسان <br />تعلق نداشته است <br />دست كم ، تو <br /> مانند سرودي دسته جمعي <br />بايد عادلانه تقسيم شوي ! <br /> <br />با خاطرات مرگبار <br />مي نوشندت ، <br />امواج تو ما را <br />از گوري به گور ديگر مي برد . <br />سنگتراش مقبره هاي منجمد <br />و ما <br />با اشكهايي گذرا <br />مي گرييم !… <br />اما لباس بهاريت چيز ديگريست ! <br />خون در رگ جوانه ها مي دود ، <br />باد روز را بر مي انگيزد ، <br />و چيزي در سكون نمي ماند ، <br />با روح تغيير ناپذير تو ! <br /> <br />شراب <br />بر مي افروزد بهار را ، <br />و شادماني بر زمين <br />مانند گياهي منتشر مي شود ! <br /> <br />فرو مي ريزند ديوارها و <br />صخره هاي رو به دريا ، <br />رخنه ها مسدود مي شوند : <br />آن سان كه ترانه اي زاده مي شود ! <br /># <br />يك كوزه شراب و ( تو )، <br />در كنار من ! <br />در دشتهاي باير <br />شاعري باستاني ترانه مي خواند : <br />( بگذار سبوي شراب <br />بر بوسه عشق <br />خويشتن خويش را بيافزايد ! ) <br /><img src= "http://www.portfoliowines.com.au/images/red-wine-glass.jpg"align= "left"width=200> <br /> <br />عزيز من ! <br />ناگهان خطوط رانهايت <br />به انحناي برآمده گيلاس شراب بدل مي شود ، <br />سينه هايت به خوشه هاي انگور ، <br />نوك پستانهايت <br />به حبه هاي انگور ! <br />هاله تقدس بر گيسوانت پرتو مي افكند <br />و نافت <br />مهر عفافيست بر رگان شكمت ! <br /> <br />عشق تو <br />آبشار پايان ناپذير شراب است ، <br />نوري كه حس مرا چراغاني مي كند ، <br />درخشش خاكي حيات !… <br /> <br />اما تو فراتر از عشقي و بوسه آتشين ، <br />حرارت شعله ! <br />فراتر از شراب حيات ! <br />تو <br />تمامي جمعيت بشر ، <br />نيم شفاف و نيم كدر ، <br />همخواني نظم <br />و وفور گلهايي ! <br /> <br />وقتي با هم سخن مي گوييم <br />بر روي ميز <br />تلالو بطري شراب هوشيار را <br />دوست دارم . <br />بنوش ! <br />و در هر قطره طلا <br />هر جام ياقوت زرد <br />هر پيمانه ارغوان <br />به ياد داشته باش : <br />پاييز <br />براي انباشتن رگها با شراب <br />رنج برده است ! <br />و بگذار <br />در مراسم آييني اتاق كارش <br />مرد عامي <br />به خاك و به وظيفه اش بيانديشد <br />براي انتشار سرودواره شراب ! <br />× <br />مستي عاشقانه تان هماره پايدار باد ! <br />سيامك<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-90122549?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-899607332003-03-01T21:30:00.000+03:302003-03-01T21:47:34.000+03:30سلام <br />قاعدتا امروز بايد برايتان ترجمه شعر مي گذاشتم اما متاسفانه اين يكي دو روزه خيلي سرم شلوغ بوده . پس در جهت اينكه خيلي دست خالي برنگرديد اين لينكها را ببينيد : <br /><a href="http://www.7sang.com">هفت سنگ نهم</a> را نديديد ؟!! اين كه ديگر خيلي بد شد !! كار جديد <a href="http://www.7sang.com">هفت سنگ</a> را با گفتگوهاي خواندني اش – با <a href="http://www.7sang.com/weekly/9/sanglakh/index.htm">عمران صلاحي در مورد پرويز شاپور</a> و همچنين با<a href="http://www.7sang.com/weekly/9/shahabsang/index.htm"> پوپه مهدوي نادر</a> اولين زن ايراني كه با دوچرخه به سفر دور دنيا مي رود و … - و همچنين ساير ستونهاي شخصي و موضوعي اش از دست ندهيد ! در ضمن اگر هم به <a href="http://www.7sang.com/weekly/9/sangrize/siamak/index.htm">بوسه بي فريادرس</a> من هم گوش سپرديد و پاسخي داديد ، جاي دوري نمي رود !هر چند اين دفعه بوسه كشداريست !!(<a href="http://www.7sang.com/weekly/9/sangrize/siamak/index.htm"> آخر 500000 سال هم چيز كمي نيست !!</a>) <br />- پيش از اين هم از غزل معاصر افغانستان گفته بودم و از بالندگي و اعجازش . اگر يادتان باشد پيش از اين، از سيد رضا محمدي غزلي زيبا را با اين مطلع برايتان نوشته بودم : صدا ز كالبد تن به در كشيد مرا … <br />سيد رضا محمدي عزيز اخيرا وبلاگي را راه انداخته به نام <a href="http://farkhar.persianblog.com">فرخار</a> كه سرشار از تغزلي استثنايي ست . نفسي بكشيد در <a href="http://farkhar.persianblog.com">هواي پاك شعرهاي او</a> ! <br />- <a href="http://www.shabgaard.blogspot.com">شبگرد</a> اخيرا به شدت كولاك مي كند !نمي دانم اين همسايه با دلش چه مي كند اما دلنوشته هايش خواندنيست ! <br />- و با راهنمايي <a href="http://www.shabgaard.blogspot.com">شبگرد عزيز </a>خانه شاعري را يافته ام كه يكي از غزلهايش از مدتها پيش به شدت هوايي ام كرده بود ! هومن عزيزي و مريم هوله وبلاگي مشترك را به راه انداخته اند به نام <a href="http://maniha.persianblog.com/">آوانگارد </a>. من از ادعاهايي كه<a href="http://www.shabgaard.blogspot.com/2003_02_16_shabgaard_archive.html#89565306"> شبگرد مي گويد </a>چيزي نمي دانم اما لااقل مي دانم <a href="http://maniha.persianblog.com/?date=13811126#270793">غزل فانتزي</a> عزيزي به نظرم كاري زيبا و دلنشين و البته تكنيكي در غزل معاصر است . در ضمن هومن عزيزي يكي از شعرهاي نزار قباني را در وبلاگش<a href="http://maniha.persianblog.com/?date=13811127#272441"> بازسرايي</a> كرده كه خواندنش بي شك لذت بخش است . <br />و در آخر سخن هم به قول <a href="http://ghazalemoaser.persianblog.com">آقاي شعردوست عزيز</a> ، دو غزل كوچك !: <br />پشتم به شب است و ياد ماه افتادم <br />اي عشق ! بيا ، ببين كه راه افتادم ! <br />( يوسف شده اي ! ) عشق به من گفت ، اي واي ! <br />از چاله در آمدم به چاه افتادم !! <br />× <br />شبي حوا شدي ، سويم دويدي <br />و گفتي سيب را از شاخه چيدي ! <br />دو دستم ، ملتمس ، قد مي كشيدند : <br />خداوندا ! شتر ديدي ، نديدي !! <br /> شاد باشيد <br />سيامك <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-89960733?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-898442052003-02-27T19:45:00.000+03:302003-02-27T20:46:58.000+03:30سلام <br />اول اينكه : ممنون از لطف همه دوستان و مهرباني دريايي شان ! <br />دوم اينكه : امروز مي خواهم راجع به يك كتاب صحبت كنم . <br />از ولاديمير ناباكوف (Vladimir Nabokov ) پيش از اين ( اختراع والس ) را برايتان معرفي كردم . اما هر چه پيش مي رود و هر چه از او بيشتر مي خوانم بيشتر جذبش مي شوم . ( ماري ) را ديگربار گير آورده ام و مفصلا در مطلبي ديگر راجع به آن خواهم نوشت كه عاشقانه اي استثنايي ست . لوليتا كه كوبريك فيلمي مشهور بر اساس آن به همين <br /><img src= "http://www.math.uni-bonn.de/people/eiserman/zembla.jpg"align= "left"width=200> <br />نام ساخته است كه ديگر نيازي به تعريف ندارد .اخيرا كتابي ديگر از اين نويسنده روس كه در فرانسه زيست ، خوانده ام كه به نظرم برگي درخشان از ادبيات معاصر است . و البته هنوز متعجبم كه نويسنده اي چون او چرا اين قدر در ميان كتابخوانان ما غريبه است و نهايتا شايد طرفداران سينما ، فيلم لوليتا را ديده باشند و تازه آنها هم نمي دانند كه خالق داستان آن ، نابوكوف است !! <br /><img src= "http://www.walshbrothers.co.uk/Images/clocks/IMP90Ss.jpg"align= "right"width=150> <br />(<a href="http://www.libraries.psu.edu/iasweb/nabokov/wreal.htm"> زندگي واقعي سباستين نايت</a> ) اثريست كه يك اثر نابوكوفي به تمام معناست . در اين اثر شما تقريبا تمام خصوصيات نابوكوف را به روشني مي بينيد .شايد اولين نكته طرح روي جلد باشد !! اسب شطرنجي كه رويش پروانه اي نشسته است !! (البته اين طرح گويا كار يك طراح داخلي به نام ژيلا اسماعيليان است كه بسيار هوشمندانه است ) <br />داستان طرحي بديع دارد . برادر ناتني نويسنده اي مشهور به نام سباستين نايت ( Knight شواليه ، مهره اسب شطرنج !) ، كه به سبب بيماري جوانمرگ شده است و آثارش ساختارهايي نوجو و تحسين شده دارند ، شروع مي كند به نوشتن بيوگرافي برادر مشهور و نويسنده اش . او كه خود را در طول (و) ناميده مي شود به اين منظور در يك كلاس نويسندگي ثبت نام مي كند و اصول را مي آموزد و سپس با كشف و شهود هاي مادي و معنوي به شناختن جنبه هاي پنهان زندگي سباستين را نائل مي آيد . انگيزه او علاوه بر اينكه به عنوان يك برادر دور مانده از شخصيت برادر ديگر به نوعي كنجكاوي ست ، پاسخ دادن به زندگي نامه اي نوشته وكيل برادرش در كارهاي انتشاراتي ست كه به نظر او سرشار از دروغ و بيراهه رفتن و تخيل است . <br />مي بينيد كه اين طرح كلي به خودي خود ساختاري نو دارد . لااقل من در بين رمانهايي كه خوانده ام به اين گونه طرحي بر نخورده ام . نويسنده چنان شما را در گير مي كند كه احساس مي كنيد سباستين نايت واقعا وجود داشته است ! ساختار نوشته دقيقا يك زندگي نامه است با اين تفاوت كه نويسنده ( و ) روند كشف و شهود خود را نيز بيان مي كند. جالب <br /><img src= "http://www.libraries.psu.edu/iasweb/nabokov/coreal.gif"align= "right"width=150> <br />اينجاست كه (و) ، سباستين را از خلال آثارش ، رد يابي مي كند و تلاش دارد وضعيتهاي روحي او را و همچنين سير ادبي و شخصيتي او را در سطح زيرين رمانهايش پي گيرد . و در به اين سبب در طي اين رمان ما با چند رمان ديگر هم به شكل فشرده آشنا مي شويم كه عملا وجود خارجي ندارند ولي انصافا هر يك مي توانند شاهكاري باشند !! طرح تمامي اين قصه ها به شدت نوجو ، تكان دهنده و زيباست و گاهي فكر مي كنم اگر خود نابوكوف اينها را هم مي نوشت چه مي شد !! <br />جالب اينجاست كه نابوكوف در مقدمه كتاب اختراع والس مي گويد كه از اين كار ، يعني تحليل شخصيت نويسنده در اثرش ، خوشش نمي آيد و آن را كاري عبث و خنده دار و بي ارزش مي داند ! اما ( و) گويا با ( ولاديمير ) خيلي همعقيده نيست !! <br />غير از اين طرح جسورانه ، طنز ديوانه وار نابوكوف ، چاشني هميشگي آثارش ، در اين اثر نيز نمود دارد كه البته هم طنزي نتيجه جناس سازيهاي مورد علاقه نابوكوف است – كه البته در ترجمه شايد كمرنگ شود – و هم طنزهاي موقعيت است . <br />يكي از خصوصيات منحصر اين اثر ، لااقل در بين 4 اثري كه از نابوكوف خوانده ام ، لحن اديبانه تر اين رمان است . درست است كه ( ماري ) شايد شاعرانه ترين اثر نابوكوف باشد ، اما از لحاظ بياني ساده و روان است ، حال آنكه كتاب مورد بحث ، شايد به دليل اينكه مي خواهد فضاسازي از اثر نويسنده اي ناشي داشته باشد ، گاهي بسيار فخيم مي شود ! نويسنده اي كه در واقع نويسنده نبوده و يك رسالت خودخواسته او را به اين كار واداشته است و اين دقت نظر نابوكوف را در ريز تزين مسائل نشان مي دهد . <br />مولفه ديگر كه در تمام آثار نابوكوف وجود دارد اين است كه هرچند نوشته هاي كاملا جذاب و سرگرم كننده است ، مشخصا تنها براي سرگرمي نمي نويسد . به عبارت ديگر داستانهاي او كاملا چند لايه است . به عبارت ديگر او به هر خواننده اي چيزي عرضه مي كند ! مثلا نياز به دقت زيادي ندارد تا جملاتي چنين بديع را در اين كتاب بيابيد كه فارغ از داستان ، به تنهايي دنيايي معنا و زيبايي دارند : جايي كه ( و) در مورد برادرش و دنياي عاشقانه اش مي گويد كه : <br />… او بدش نمي آمد كه به سيب گناه گازي بزند ، چون سواي لغزشهاي اجتماعي و رفتاري ، قضيه گناه برايش بي اهميت بود . اما از ژله سيبي كه برايش تبليغ كنند . جار بزنند هم بيزار بود ! <br />و مثال هاي بسياري از اين دست . <br />اما جذابترين نكته آثار نابوكوف كه علي الخصوص در اين اثر حضوري محوري دارد ، چفت بودن كامل همه اجزاست . هيچ چيز در داستان نابوكوف ، رها و به خود نيست ، كوچكترين حادثه اي ، جمله اي يا حركتي معنايي تعيين كننده در فصئل بعدي مي يابد . به بارت ديگر بايد هنگام خواندن كاملا حواستان جمع باشد ! و اگر حواستان خوب جمع نبود – <br /><img src= "http://images.barnesandnoble.com/images/630000/634049.gif"align= "left"width=200> <br /> البته بعضي نكات را با حواس جمع نمي توانيد پيدا كنيد !! چون علاقه بسيار نابوكوف به بازيهاي زباني و آشنايي اش با زبانهاي روسي و فرانسه و انگليسي و اميختن هر سه اينها ! سبب مي شود كه به هر حال برخي از آنها را پيدا نكنيد - مي توانيد به نقد تحليلي كتاب كه در انتهاي كتاب درج شده است مراجعه كنيد ! نقدي كه بسيار زيبا نوشته شده است و البته من سعي كردم در اين مكتوب كمترين نقل قول از ان را داشته باشم و اصولا از جنبه هايي ديگر به كتاب بنگرم تا حلاوت آن متن زائل نشود . <br />تنها يك نكته را بگويم كه بعد از خواندن تحليل انتهايي و دريافت نصفه نيمه خودم از داستان به شباهتي عجيب بين اين كتاب و بوف كور – البته با خوانش استاد شميسا – رسيدم ! شباهتي كه در ساختار و سبك نگارش نيست ، بلكه در يگانگي كليه شخصيتهاي داستان – طبق نظر استاد شميسا – يا لااقل هم پوشاني بسيار آنها و محو بودن مرز بين آنها و آميختگي شان مي باشد . <br />و در پايان چيزي ندارم جز اينكه اين كتاب را اصلا از دست ندهيد ! به خاطر تمام جذابيتها و زيباييهاي آشكار و پنهانش . چه نويسنده اي كه منتقدين بسياري در اروپا براي تحليل آثارش كتاب نوشته اند و اثري كه منحصرا <a href="http://www.libraries.psu.edu/iasweb/nabokov/bibrlsk.htm">چندين نفر</a> به طور مجزا خوانشهاي خود را از آن به شكل كتاب ارائه كرده اند !! مسلما ارزش خواندن دارند . <br />شاد باشيد و مستدام <br />سيامك <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-89844205?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-896375042003-02-24T15:36:00.000+03:302003-02-24T16:05:29.000+03:30سلام <br />امروز قاعدتا بايد راجع به كتاب صحبت مي كردم ، اما مي خواهم غزلي بنويسم ! چرايش را با خواندن غزل در خواهيد يافت !! <br />و اين غزل را هم تقديم شما … نمي كنم !! چرايش را باز هم درخواهيد يافت !! <br /> <br />تكراري <br /> <br />درست زير همين ماهتاب تكراري ، <br />و وقت خفتن يك بخت ، خواب تكراري ! – <br /> <br />- درست پنجم اسفند اتفاق افتاد ، <br />كه آمد او به جهان خرابه ، تكراري !! <br /> <br />دوباره خوشه گندم بليط يكسره بود <br />بليط جبري اين ( انتخاب ) تكراري ! <br /> <br />قطار ، كوپه اول ، هبوط يك آدم <br />در ايستگاه پر از اضطراب تكراري ! <br /> <br />صداي سوت ترن ، مرد گريه را سر داد <br />صداي مادر و ( لا لا بخواب ) تكراري !! <br /> <br />همان سروش محبت ، همان صداي نجيب <br />همان كه گرم ، همان آفتاب تكراري <br /> <br />و قد كشيد نهالش ، ستبر شد ، باليد <br />شكوفه كرد در آن خاك و آب تكراري <br /> <br />و ديد جاي بدي نيست ! زندگي زيباست !!… <br />كلاه رفت سرش با سراب تكراري !! <br /> <br />و منتسب غزل شد ، رسيد كم كم به <br />مقام عشق و عطش : انتصاب تكراري !! <br /> <br />و بعد يك نفر از شرق شرق پيدا شد ! <br />زني شبيه ( غزل ) : ديرياب تكراري !! <br /> <br />دو دست مرد دو شاخه پر از شكوفه عشق <br />دو دست زن … هيجان … التهاب تكراري ! <br /> <br />و ( قاب ) مهر شدند آن دو تا همان لحظه <br />دو مست دست به دست از شراب تكراري ! <br /> <br />ولي درست همين لحظه يك تبر آمد – <br />- به روي شاخه ! … شكستن ! … عذاب تكراري !!… <br /> <br />زن از غروب غمين كوچ كرد و راحت شد <br />و مرد ماند در آن ( قاب ) ، قاب تكراري !! <br /> <br />درون غصه قدم زد ، شكست را فهميد <br />و داد زد كه : ( تو معناي ناب تكراري ! <br /> <br />شبيه بازي تلخيست ، زندگي ! هي ! مرد !! <br />شبيه سرسره بازي ، نه ! تاب تكراري !! ) … <br /> <br />و بي خيال جهان شد ، به انتظار نشست <br />در آخرين ورق از اين كتاب تكراري – <br /> <br />براي سوت قطاري دگر كه مي بردش <br />به ايستگاه ( سوال و جواب ) تكراري !!… <br /> <br />زندگي تان سرشار از اتفاق و دور از تكرار باد ! <br /><i>سيامك</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-89637504?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-895525402003-02-22T18:58:00.000+03:302003-02-22T19:20:09.000+03:30سلام <br />اول اينكه خدا لعنت كند ، كماكان!! ، اين ISP هاي لعنتي را !! <br />دوم اينكه هر چند در آپديت نشدن وبلاگ در اين يك دوروزه بي تقصيرم ولي معذرت مي خواهم از دوستان همراه كه آمدند و به مطلب جديدي بر نخوردند . <br />سوم اينكه دوست مهربان وفاضلي از دوستان قديمي <a href="http://pendar.net">پندار</a> را دوباره در پهنه وبلاگشهر يافته ام . <a href="http://amiralavi.persianblog.com">آقاي مير افضلي</a> زيبا شعر مي گويد و زيبا مي نويسد . به علاقه مندان ادبيات توصيه مي كنم كه <a href="http://amiralavi.persianblog.com">اين وبلاگ</a> را از كف ندهند . <br />چهارم اينكه چه كرده است <a href="http://roolami.persianblog.com">حميد عزيز</a> ! بخوانيد و حظ ببريد . <br />پنجم اينكه : برگرديم به بحث عشق و ادامه موضوع سهم زن و مرد در رابطه عاشقانه . <br /><a href="http://www.shaeraneha.blogspot.com/2003_02_01_shaeraneha_archive.html#88791995">گفتم</a> كه از دو روال جاري و تفكر نهادينه جامعه ، هيچ يك را واجد خصوصيات عاشقانه نمي دانم و البته دلايلم را <a href="http://www.shaeraneha.blogspot.com/2003_02_01_shaeraneha_archive.html#88791995">شرح دادم</a> . <br />اما پس جواب سوال چيست ؟ <br />من فكر مي كنم كه مسير زندگي و به طور اخص در يك رابطه عاشقانه سرشار از سنگهاييست كه براي حركت نياز به جا به جا كردن آنها داريم . در حقيقت براي اينكه ، عشق پويايي ، شادي آفريني و لذت بي بديل خود را عرضه كند ، ناچار از حركتيم و سنگهاي ريز و درشت مخل اين حركت و گاه سد كننده آن هستند . به عبارت ديگر بحث بر سر اين نيست كه چه كسي اين سنگها را بردارد بلكه بحث در اين است كه اصولا برداشته شوند ! هر كدام از طرفين بايد تمام تلاش خود را براي حركت رو به جلو صرف كند ، كه چنانكه گفتيم عشق رابطه اي فعال و پوينده است نه غير فعال و آرام طلب ، و در نتيجه منطقيست كه سنگها را نيز از پيش رو بر دارد . حال ممكن است من به علت تمام ضعفها و كاستي هايم يا به خاطر سرعت كندترم ، سنگهاي كمتري را بردارم ، اما اين دليل نمي شود كه طرف مقابل نيز با صرف نيرويي درست به همان اندازه ، سنگها را روي جاده به امان خدا رها كند و حركت را متوقف !! <br />تفاوت عمده اين نگاه ، با نگاه منطقي تقسيم 50 –50 ، در هدفگيري ست ! در حقيقت در آن گونه نگاه ، هدف نباختن و دريافت به ما به ازاي پرداخت – آن هم در ظاهري ترين شكل – مي باشد . اما در اين نگاه ، هدف عشق و پويايي و در نهايت تعالي دو جانبه است . بنابراين همه سنگها را بايد برداشت و ( ما ) اين كار را مي كند نه ( من ) يا ( تو ) . به عبارت ديگر ( من ) بي آنكه ( تو ) وجود داشته باشد ، سنگي را بر نخواهد داشت و حالا گيرم كه ( من ) آستين بالا مي زند اما تمامي نيرو و اصولا انگيزه اش ( ما ) يي ست كه به بركت ( تو ) پديد آمده و بنابراين منتي نيست براين فعاليت ظاهري ( من ) ! <br />اصولا در اين نوع نگاه ، محاسبه و چرتكه انداختن و چوب خط كشيدن وجود ندارد چون ( ما ) اين كارها را كرده ايم ! اما تلقي ديگر ، به نوعي انتظار كاسب كارانه منطقي مي انجامد ! شايد به نظر برسد كه اينجا بحث ، بحثي بدون كارايي و صرفا لغويست . اما كمي نازك بيني بيشتر به ما نشان خواهد داد كه اين تفاوت چقدر نمود عيني دارد . <br />آدمي در كشاكش زندگي ، بارها و بارها ، به جايي مي رسد كه تمام توان خود را از دست رفته مي بيند ، خويش را بي پناه و نيازمند احساس مي كند و به اصطلاح ( مي برد ) ! در اين لحظات نيروي مادي و معنوي انسان آن قدر تحليل رفته است كه به حمايت و كمك نياز دارد . حال در نظر بگيريد در چنين وضعيتي به تلقي مآل انديشانه منطقي زندگي 50-50 عمل كنيم . بي شك كوهي از سنگ در پيش رو باقي خواهد ماند و رابطه مختل خواهد شد . <br />البته نبايد از ياد برد كه برخي تصميم ها و فعاليتها ، حيطه شخصي افراد را تشكيل مي دهند و دخالت يكسويه در اين تصميم گيريها ، در حقيقت بر هم زدن محدوده استقلال فردي ست . در تمام اين گفتار بحث بر سر جاده ايست كه هر دو نفر با آگاهي و البته نيروي خود پاي در آن نهاده اند و راه مي پويند . <br />و آخر اينكه انگيزه انديشيدن به اين سوال ديدن هزار باره زوجهايي ست كه به ركود در رابطه عاشقانه شان رسيده اند و طلبكارانه فرياد سر مي دهند كه : ( من به سهم خودم همه كار كردم …!) ، (هميشه من كوتاه آمدم يك بار تو كوتاه بيا !!) و … هزاران فرياد از اين دست كه مي دانم بسيار شنيده ايد . به نظر من اين فرياد ها ، تنها ، نشانه هاي مرگ يك رابطه است . رابطه اي كه از قله هاي احساس و عاشقانگي فرود آمده و به لعاب منطق مآل انديش آلوده شده است . و همه مي دانند كه بيماري كه دچار ( ايست قلبي ) ست ، نياز به ( شوك ) دارد . شوكي كه قلب را ديگر باره به حركت در آورد اگرنه ، ( مرگ ) فرا خواهد رسيد… ! <br />قلب تپنده عشق تان ، هماره جوان باد ! <br /><i>سيامك</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-89552540?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-892972032003-02-18T13:37:00.000+03:302003-02-18T15:13:15.000+03:30سلام <br />اول اينكه <a href="http://adamak.persianblog.com">وبلاگ مرتضي قاسمي</a> را طرفداران غزل معاصر حتما ببينند . <br />دوم اينكه اگر طرفدار شعر ترجمه هستيد و به طريق اولي شعر معاصر تركيه را مي پسنديد، <a href="http://arkadash.persianblog.com/">وبلاگ آقاي خسروشاهي</a> را از دست ندهيد . <br />دوم اينكه امروز ترجمه شعر ديگري از نزار قباني را تقديمتان مي كنم كه مطابق معمول از انگليسي ترجمه كرده ام . <br /> <br />نامه كوتاه عاشقانه <br />نزار قباني <br /><img src= "http://www.cyberkisses.com/platinum/images/love-mail2t.jpg"align= "left"width=200> <br /> <br />نازنين من ! <br />حرفهاي زيادي دارم براي گفتن <br />اما <br />كجاست گرانبهاترينش <br />تا با آن بياغازم ؟! <br />تمام آنها با تو قيمتي مي شوند <br />تويي كه از واژگانم پيله هاي ابريشم مي سازي ! <br />آنك ! اين منم و ترانه هايم ! <br />و اين كتاب كوچك شامل ( ما )ست ! <br /> <br />فردا وقتي به صفحاتش باز گردم <br />چراغي سوگواري خواهد كرد <br />تختخوابي آواز خواهد خواند <br />نامه هايي از اشتياق سبز خواهند شد <br />و ( ويوگول ) هايش هوس پرواز خواهند كرد ! <br /> <br />نگو : <br />( چرا اين جوان از من <br />با جاده هاي بادخيز و طوفان <br />با درخت بادام و لاله <br />سخن گفت ، <br />آن گونه كه جهان اسكورتم مي كند <br />هر جا كه مي روم ؟! <br />چرا اين ترانه ها را خواند ، <br />بي درخششي از من <br />بي آنكه عطري از رايحه من در خويش داشته باشد ؟! <br />فردا <br />مردم مرا در شعر او خواهند ديد ، اين گونه : <br />دهاني به طعم شراب ! <br />موهاي كوتاه ظريف… !! ) <br /> <br />گفته هاي مردم را فراموش كن ! <br />تو <br />تنها در عشق بزرگ من <br />بزرگ خواهي بود ! <br />بودن دنيا چه اهميتي دارد <br />وقتي ما نباشيم <br />و اگر چشمان تو نباشد ؟!… <br /> <br />فرستنده <br />يك دوست <br />به اميد آن كه لايق باشد ! <br /> <br />عاشقانه هاي زندگي تان لبريز از شادي و شور و زيبايي ! <br /><i>سيامك</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-89297203?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-891432232003-02-15T18:07:00.000+03:302003-02-15T18:13:14.000+03:30سلام <br />اولا <a href="http://www.7sang.com/">هفت سنگ هشتم</a> را از دست ندهید. و البته به <a href="http://www.7sang.com/weekly/8/sangrize/siamak/index.htm">بوسه بی فریادرس</a> من هم نگاهی بیاندازید. والبته <a href="http://www.7sang.com/weekly/8/sangfarsh/2/index.htm">نقد تحلیلی</a> غزل <a href="http://mojganbanoo.persianblog.com/">مژگان بانو</a>ی عزیز. <br />دوم اینکه این غزل تفدیم شما: <br />معابد چشم تو <br /> <br />از زخم مي رسم به مسيحاي چشم تو <br />درمان دردهاست تماشاي چشم تو <br /> <br />انگار مرگ فاجعه را جار مي زند <br />ناقوس نقره اي كليساي چشم تو ! <br /> <br />( قد ) مي كشي و ( قامت ) شب خرد مي شود <br />در پرتو اذان مصلاي چشم تو ! <br /> <br />آتش به پا شدست در اين روح منجمد <br />زرتشت من ! چه داشت اوستاي چشم تو ؟! <br /> <br />سيذارتاي قلب مرا درس مي دهد <br />آواي آن جهاني بوداي چشم تو ! (1) <br /> <br />( غم مكر سامريست ! ) : تو مي گويي و سپس <br />گوساله غم و يد بيضاي چشم تو !! <br /> <br />اينجا كه دوزخ است ! اگر هم بهشت ، باز <br />من مرد سيب خورده حواي چشم تو !! <br /> <br />من لال مي شدم كه دعايش جواب داد ، <br />( بر او غزل ببار ، خدايا ! ) ي چشم تو !! <br /> <br />( بربط ) به دست مي رسد آواي صد غزل <br />چون ( پرده ) را دريد ( نكيسا )ي چشم تو !! (2) <br /> <br />(1) اشاره به رمان سيذارتا اثر هرمان هسه <br />(2) داستان خسرو و شيرين اثر نظامي <br /> <br />شاد باشید <br />سیامک<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-89143223?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-890218702003-02-13T11:33:00.000+03:302003-02-13T11:46:36.000+03:30سلام <br />در ادمه بحثهاي كتاب و كتاب خواني بپردازيم به رمان ( <a href="http://www.rezaghassemi.org/livre5.htm">همنوايي شبانه اركستر چوبها</a> ) از <a href="http://www.rezaghassemi.org">رضا قاسمي</a> . <br /><img src= "http://www.rezaghassemi.org/images/aks_501.jpg"align= "left"width=200> <br />رضا قاسمي در دنياي وبلاگ ها ديرآشناتر است . پيش از آن كه كتاب او در ايران به اين همه شهرت برسد و جوايز بنياد گلشيري و منتقدين و نويسندگان مطبوعات و تحسين مهرگان ادب را يكي پس از ديگري نصيب خود كند ، وبلاگشهر يها او را با روز نوشته هايش مي شناختند . هر چند آنها كه با هنر . به خصوص تئاتر و موسيقي ، آميختگي بيشتري دارند از تئاتر ( معماي ماهيار كوشيار ) كه در سال 1365 در تئاتر شهر بر صحنه رفت و همچنين از نوار ( گل صد برگ ) كه آهنگسازي آن را قاسمي انجام داده است به عنوان كارهايي زيبا ياد مي كنند . اتفاقا ، آشنايي قاسمي با تئاتر در صحنه پردازي هايش كه به طراحي هاي تئاتري مي ماند ( به ياد بياوريد صحنه سخنراني پروفت را يا پرداخت سينمايي سحنه هاي پس از مرگ راوي و ملاقات نكير و منكر را ) و موسيقي ( چه در نام كتاب و چه در توصيفات و فضاسازيهايش مثلا با موسيقيهاي نواخته شده توسط برخي از شخصيتها ) تاثيرات جالب توجهي در نگارش اولين رمانش دارد . <br /><img src= "http://www.rezaghassemi.org/images/hamnavaei.Iran.jpg"align= "right"width=200> <br />دورترين تعبير و البته غير منصفانه ترين خوانش از كتاب ( همنوايي …) ، اين است كه بگوييم داستان براي رنجهاي قشر دور از وطن نگاشته شده است و يك جور غم ناله نوستالژيك است ! بي شك اين سطحي ترين نگاه ممكن است . درست است كه داستان در فضاي غم آلوده ساختماني كه مهاجرين ايراني را در خود جاي مي دهد مي گذرد اما قرائن بسياري حكايت از اين دارد كه حرف نويسنده چيزي بسيار فراتر از اينهاست و در واقع نگاهي جهان شمول دارد . يكي از مهمترين مولفه هاي كتاب قاسمي ، در آميختگي زماني ، مكاني و فرهنگيست . زمان رمان مرتبا تقطيع مي شود و بين گذشته و حال و آينده به نوسان در مي آيد . از سوي ديگر مكان آشكار و نا آشكار در حال تغيير است : آشكار با برشهايي كه يادآور تدوين موازي در سينماست و نا آشكار با درك اين واقعيت كه فضاي طبقه چهارم ساختمان ، به قول راوي ( مانند يك جزيره ) است و اين جزيره در بسياري از اوقات كاملا ايرانيست ( نه از لحاظ محتويات كه از لحاظ فضا و حس ) و در نتيجه مالك ساختمان و زنش كاملا خارجي محسوب مي شوند !! و تداخل فرهنگي كه از سر و روي اثر مي بارد : كنار هم قرار گرفتن سرخپوست فيلم ديوانه از قفس پريد با فاوست مورنائه در نقش نكير و منكر بارز ترين مثال براي اين مدعاست . به همه شواهد بالا بيافزاييد افراد طبقه چهارم ساختمان را كه هر يك چندين نام دارند و هيچ فرقي نمي كند كه به كدامين نام بخواني شان ! <br /><img src= "http://www.rezaghassemi.org/images/hamnavaei.jpg"align= "left"width=200> <br />همه اينها نشان مي دهد كه نويسنده سعي دارد فشايي لازمان لا مكان بيافريند تا خوانننده را از چنبره واقعيت به گستره حقيقت پرتاب كند و در اين كار تا حد زيادي موفق است . <br />از خصيصه هاي ديگر كتاب كه البته بسيار كارا نيز هست ، طنز تلخ و دامنگيرش است . اين طنز گاه بسيار آشكار است ( مثل رفتار حماقت بار بسياري از ساكنين طبقه كه گاهي آدم خيال مي كند طبقه چهارم چيزي در مايه هاي يك تيمارستان تمام عيار است ! ) و گاه به شكل يك تداعي كوتاه و ضربه زننده خودش را نشان مي دهد ( مانند صفحه اول كتاب و اشاره به داستان كنيزك در مثنوي مولانا ) . <br />مشخصه ديگر كه نمود زيادي هم دارد ، نگاه روانكاوانه نويسنده است . او تلاش مي كند تك تك افراد را زير ذره بين قرار دهد و كنش ها و واكنش هايشان را از زبان راوي تحليل نمايد . نكته جالب تر اين كه كاراكترهاي داستان همگي به تيپهاي مختلف ناهنجاري هاي رواني دچارند ! از پارانوياي پروفت ( كه البته همين نام هم قابل توجه است . متاسفانه چون كتاب زير نويس انگليسي ندارد اظهار نظر دقيق نمي توانم بكنم ولي اين نام لااقل ظاهرا شباهت زيادي به prophet به معناي پيامبر دارد كه با شخصيت كاراكتر مورد بحث و رابطه مرادي مريدي او با علي و … بسيار هماهنگ است و در اين صورت مي توان با در نظر گرفتن جميع علائم مارك اسكيزوفرنياي پارانوئيد را به او زد !! ) و علي كه شخصيتي وابسته دارد و هميشه نيازمند مراد است و و شخصيت هيستريونيك سيد كه ظاهري شاداب و نقاب گونه دارد كه نويسنده با چين زير پلكش او را لو مي دهد و … تا خود <br /><img src= "http://www.rezaghassemi.org/images/livre_r.jpg"align= "right"width=200> <br />راوي كه سه بيماري براي خود بر مي شمرد : خودويرانگري ، وقفه هاي زماني و بيماري ناشناخته اي به نام آينه !! <br />البته خارج از كاركرد روانكاوانه اين سه بيماري به نظر مي رسد كه قاسمي ، در لايه هاي زيرين تر قصد نگاهي نمادين را دارد . در حقيقت آينه گم كردگي قشر انتلكتوئل و روي آوردنش به خود ويرانگي و از ياد بردن موقعيت زماني و مكاني شايد خلاصه نا كاملي ست از آنچه قاسمي قصد بيانش را دارد . <br />چيزي كه در كتاب به وضوح ديده مي شود ، تسلط نويسنده بر ادبيات به معناي عام آن است . اشاره هاي ظريف او به ادبيات كهن ايران ( مثل همان ماجراي كنيزك ) يا مثلا نگاه به فلسفه تناسخ در پايان بندي بسيار زيبا و غير منتظره داستان و موارد بسياري از اين دست گواه اين مدعاست . <br />جالب است كه در نقدي ( حيات نو 29/8/81 ) خواندم كه تنبيه راوي را به سبب خودويرانگري اش ، بازگشت او به كشورش تلقي كرده اند !! به اتكاي اين جمله او كه : ( برم كه نمي گردانند به آن جهنم دره !! ) و جهنم دره به عنوان وطن تحليل شده است !! نمي دانم اين چگونه به ذهن منتقد عزيز رسيده است ! چون پر واضح است كه منظور از جهنم دره ، خراب آباددنياست به معناي عامش ! و درست همين بلا به سر راوي مي آيد و به دنيا باز مي گردد ، دوباره و البته در هياتي حيواني ! و البته در همان ساختمان 4 طبقه در پاريس!! شايد نگاه غير جهان شمول به داستان ، آن چنان كه در آغاز اشاره كردم ، سبب اين اشتباه باشد . <br />در حقيقت رمان قاسمي ، حكايت همه آدمهاي عصر مدرنيته در گوشه گوشه دنياست . آدمهايي از خود بيگانه ، كه هيچ آينه اي تصويرشان را باز نمي تاباند ، كه بي نور و بي انعكاس مانده اند . آدمهايي كه در جزيره هايي جدا از هم كلوني وار زندگي مي كنند ، اما توان برقراري ارتباط مناسب با هم كلوني خود را هم ندارند و تنها حلقه ارتباطيشان با هم و به عبارتي تنها هم نواييشان ، صداهاي آزاردهنده ايست كه از درز ديوارهاي نازك دنياي شخصيشان مي گذرد و سمفوني اركستر چوبها را مي سازد ! آوايي كه تنها نشانه وجود كسي در اطراف ماست !! <br />پي نوشت: در نگارش اين مطلب از نقدهاي جمع آوري شده از نشريات توسط<a href="http://groups.yahoo.com/group/iranianbibliophile">http://groups.yahoo.com/group/iranianbibliophile</a> و به خصوص owner گروه استفاده فراوان شده است و در حقيقت خواندن اين كتاب مديون برنامه كتابخواني اين گروه پوياست . <br />شاد باشيد و مستدام. <br />سيامك <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-89021870?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-889324402003-02-12T00:52:00.000+03:302003-02-12T00:52:57.773+03:30سلام <br />اين يکی دوروزه تعطيلی ، بدبختی شيفتهای پشت سر منه ! ببخشيد که تا ۵شنبه قادر به نوشتن نيستم . انشاء الله روز ۵شنبه با نگاهی به کتاب ( همنوایی شبانه ارکستر چوبها ) اثر رضا قاسمی و برنده جايزه بنياد گلشيری ، بحث معرفی کتاب را پی می گيرم . <br />همراهيم کنيد . <br />سيامک<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-88932440?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-887919952003-02-09T12:16:00.000+03:302003-02-09T12:16:00.503+03:30سلام <br />اول اينكه <a href="http://mojganbanoo.persianblog.com">وبلاگ</a> همكار هم مسلك من را ببينيد ! <a href="http://mojganbanoo.persianblog.com">مژگان بانو</a> غزلهاي زيبايي دارد و داستانهاي زيباتري . با تشكر از <a href="http://roolami.persianblog.com">حميد عزيز</a> به خاطر معرفي اين وبلاگ . <br />دوم اينكه : چه مي كند اين <a href="http://goleyas2.persianblog.com">خواهرك من</a> ! وقتي مي خواني نوشته هايش را ، عطر ياس خانه را پر مي كند . <br />سوم اينكه : اين دو شعر <a href="http://center.persianblog.com">سعيد اميري</a> ( <a href="http://hosting.morva.net/~pendar/forum/read.php?f=1&i=6070&t=6070">1</a> , <a href="http://hosting.morva.net/~pendar/forum/read.php?f=1&i=6066&t=6066">2</a> ) را بخوانيد . طبق معمول ، عالي و سرشار از اشارات ظريف و طنز عميق و پايان بندي كوبنده .از دستشان ندهيد . <br />چهارم اينكه : <a href="http://joonomi.persianblog.com">اين نوشته جلال</a> را هم فراموش نكنيد ! عالي ست !! <br />پنجم اينكه :…. <br />و ادامه بحث عشق ! <br />با تشكر از كليه دوستاني كه در بحث شركت نكردند ! مجبورم كماكان به تنهايي ادامه بدهم . <br />صحبتمان به آنجا رسيد كه <a href="http://www.shaeraneha.blogspot.com/2003_01_01_shaeraneha_archive.html#87726960">گفتيم</a> در مورد سهم زن و مرد در حفظ انسجام رابطه و تعالي عشق و اصولا زندگي مشترك عاشقانه ، دو نگرش عام در جامعه ما وجود دارد : تساوي و به عبارتي زندگي 50 –50 ، عدم تساوي با تكيه بر يكي از دو طرف به عنوان عنصر غالب . و گفتيم كه هر يك مضرات و مزايايي دارند و آزمايشات خوب و بدي را پشت سر گذاشته اند . سوال اين بود كداميك عاشقانه است ، راه اول يا دوم ؟! و يا اينكه اصولا راه سومي وجود دارد ؟! <br />به نظر من راه دوم راه عاشقانه اي نيست ! چون عشق رابطه دو موجود همراه است . دو انساني كه دوشادوش هم حركت مي كنند نه يكي روي دوش ديگري ! در بحث استقلال فردي در عشق گفتيم كه يكي از جوانب عشق اين است كه دو طرف از يكديگر مستقل هستند و شخصيت شان به هم وابسته نيست و اين چنين رابطه ايست كه به رشد دوطرفه مي انجامد . راه دوم اصل استقلال را نفي مي كند و از طرف مغلوب قابليت رشد را سلب كرده و از سوي ديگر طرف غالب را هم از تعالي باز مي دارد . علاوه بر اينها ، انداختن بار مشكلات و مصائب بر دوش يك نفر حتي اگر به سقوط نيانجامد ، بي انصافي ست ! جالب اينجاست كه در ميان آنهايي كه سنگ فمينيسم را به سينه مي زنند ، اين قضيه با بزك دوزكهاي مودبانه تري نمود مي يابد !! بهانه هايي از قبيل حفظ حرمت خانمها ، احترام به آنها ، روحيه ظريف و از اين گونه مسائل كه بسيار شنيده ايم و شنيده ايد ! <br />من فكر مي كنم كه همه ما انسانها در جزيره اي زندگي مي كنيم كه روزي عاقبت از اين جزيره پاي به اقيانوس عشق خواهيم نهاد . هر كدام قايقي داريم كه آن را با تخته پاره هاي تجربه اي كه در طي ساليان اندوخته ايم ، ساخته و با دستان احساس و انديشه مان پرداخته ايم . همه ما مي دانيم كه سبزي جزيره اتوپيايي ما فريبي بيش نيست و بايد دل به دريا زد ! اما عشق اين نيست كه يكي را توي قايق خودت سوار كني و با خودت ببري !! عشق يك همسفري و همراهي ست ، اما به اختيار و به نيروي فكر ، احساس و اراده خود . هر كسي در قايقي كه خود ساخته است ، با پاروي خود ، با نيروي خود ! آن گاه كه دو قايق مستقل ، همسو شدند مي توان به اين همسويي اطمينان كرد و از همسفري لذت برد و به آن دل بست . اگر نه كسي كه در قايق ديگري نشسته است – حال به طمع زيبايي ظاهر قايق ، و يا شايد عجيب و غريب بودن نماي آن و شايد هم جذابيت كنجكاوي كردن در قايق ديگري و … ! – بسيار محتمل است كه روزي مسير و سرعت حركت و اصولا ريخت قايق را نپسندد و از ادامه حركت سرباز زند ! <br />… من در قايق خودم تو ، در قايق خودت ، من با پاروي غزل ، تو با هر چه كه خواهي ، هم مسير شده ايم و مي رويم . و اين معناي ناب همسفريست ! <br />× <br />و اما گزينه اول هم به نظر من گزينه عاشقانه اي نيست ! گزينه اول گزينه اي كاملا منطقيست ، متكي بر عقل محاسبه گر كه گمان مي برد عدالت در تساوي عدديست ! و همه مي دانند كه عدالت بشري چقدر ناقص است ! اما عشق ، چنانكه بارها در قسمتهاي قبلي بحث عشق اشاره كردم با مال انديشي و محاسبه گري و منطق عاقلانه ارتباطي ندارد . عشق با منطق عاشقانه اش پيش مي آيد و اين نگاه ، اصولا يك نگاه رياضي نيست . به سود و ضرر نمي انديشد . اشكال اين گرينه اين است كه فرد در ازاي هر حركت عاشقانه ، منتظر پاسخ از طرف مقابل است ، متوقع است كه جواب را دريافت كند و خدا نكند به هر علتي ، اين مهم به تعويق بيافتد يا اصولا فراموش شود ! گمانم قيامت هماندم رخ خواهد داد !! در حقيقت در چنين نگرشي ، زندگي به عرصه يك شطرنج ملال آور كشدار تبديل مي شود كه هر حركتي پاسخي دارد و براي حركت جديد بايد به انتظار پاسخ طرف مقابل نشست ! تازه بايد بازي خواني هم كرد ، براي حركت جديد خيلي عاقلانه برنامه ريزي كرد و…! همه چيز خيلي سيستماتيك ، خشك و روي نظم و قاعده و مورد انتظار ! چنين سيستمي اصولا با روح عشق سازگار نيست ! <br />بارها – با دخل و تصرف در جمله قباني در باب شعر – گفته ام كه : عشق انتظار چيزيست كه انتظار نمي رود ! راز شادابي هميشه عشق همين است و نوزايي و پويايي اش . با مكانيسم ذكر شده در بالا هيچ نوزايي وجود ندارد و زندگي به يكي كار اداري بوروكراتيك خشك تبديل مي شود ! يك عادت ملال آور تباه كننده كه نشاني از رشد ندارد ! <br />× <br />نا گفته پيداست كه من به گزينه سوم مي انديشم ! چه گزينه اي ؟!…. <br />چون بحث به درازا كشيد ، باشد براي مطلب بعد ! به اين اميد اندك كه شايد شما به همسفري در اين درياي مواج انديشيدن پاي گذاريد و قايق اين تبادل نظر به سر منزل حقيقت برسد . <br />شاد باشيد . <br />سيامك <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-88791995?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-886376892003-02-06T11:24:00.000+03:302003-02-06T11:24:23.640+03:30سلام <br />ترجمه شعري از پابلو نرودا تقديم به شما با اين توضيح كه شعر را از انگليسي برگردان كرده ام. <br /> <br />من آرزومند دهانت هستم ، صدايت ، مويت <br /> <br />دور نشو <br />حتي براي يك روز <br />زيرا كه … <br />زيرا كه … <br />- چگونه بگويم – <br />يك روز زماني طولاني ست <br />براي انتظار من <br />چونان انتظار در ايستگاهي خالي <br />در حالي كه قطارها در جايي ديگر به خواب رفته اند ! <br /> <br />تركم نكن <br />حتي براي يك ساعت <br />چرا كه قطره هاي كوچك دلتنگي <br />به سوي هم خواهند دويد <br />و دود <br />به جستجوي آشيانه اي <br />در اندرون من انباشته مي شود <br />تا نفس بر قلب شكست خورده ام ببندد ! <br /> <br />آه ! <br />خدا نكند كه رد پايت بر ساحل محو شود <br />و پلكانت در خلا پرپر زنند ! <br /> <br />حتي ثانيه اي تركم نكن ، دلبندترين ! <br />چرا كه همان دم <br />آنقدر دور مي شوي <br />كه آواره جهان شوم ، سرگشته <br />تا بپرسم كه باز خواهي آمد <br />يا اينكه رهايم مي كني <br />تا بميرم ! <br /> <br />فاصله ها از عاشقانگي تان دور باد ! <br /><i>سيامك</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-88637689?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-884688752003-02-03T16:09:00.000+03:302003-02-03T16:09:38.070+03:30سلام <br />اول اينكه <a href="http://www.7sang.com">هفت سنگ جديد</a> يادتان نرود ! و البته <a href="http://www.7sang.com/weekly/7/sangrize/siamak/index.htm">بوسه بي فريادرس</a> من كه در انتظار نظر شماست !! <br />دوم اينكه غزلي كه مي خوانيد پيشكش ناقابلي ست به <a href="http://khiyaal.persianblog.com/">وحيد اميري</a> عزيز ، شاعري با روح باراني . <br /> <br /><a href="http://khiyaal.persianblog.com/">الفباي باران </a> <br /> <br />بركرسي خطابه حضرت باران نشسته است <br />در محضرش هزار بيد پريشان نشسته است <br /> <br />هي قطره قطره درس مي دهد و حرفهاي او <br />بر برگ برگ جزوه هاي درختان نشسته است ! <br /> <br />: ( آ مثل آب ، آفتاب ! ب مثل …؟! شبيه چي ؟! ) <br />اما فقط سكوت توي دبستان نشسته است ! … <br /> <br />تو غايبي … و ( من ) كه بي تو حضورش حضور نيست <br />در چارراه عشق و غم ، شك و ايمان نشسته است <br /> <br />من فكر مي كند به اين كه اگر رد پاي تو <br />بر روي سنگفرش خيس خيابان نشسته است - <br /> <br /> - پس صورت سياه جاده چرا خيس گريه است ؟! <br />اين گونه سرد و تلخ و سر به گريبان نشسته است ؟! <br /> <br />آخر خودش ، فقط نه بي تو ، كه بي هيچ يادگار <br />قنديل وار توي فصل زمستان نشسته است ! <br /> <br />يا اينكه فكر مي كند كه اگر … ( هاي ! با توام !! ) <br />فرياد رعد جاي لهجه باران نشسته است ! <br /> <br />( ب مثل چي ؟! پسر ! كجاست حواست ؟! چه مي كني ؟! <br />شاگرد تنبلي كه گوشه ايوان نشسته است !! ) <br /> <br />( من ) بغض مي كند … و من من اش آغاز مي شود <br />در لكنتش هزار گريه پنهان نشسته است : <br /> <br />( ب … مثل … مثل بي تو بودن من ! مثل بي كسي ! <br />ب مثل بوسه … بوسه اي كه به سيمان نشسته است !! <br /> <br />ب مثل بخت نامراد ! ب مانند باختن ! <br />ب مثل ( بايد )ي كه در گل ( امكان ) نشسته است ! <br /> <br />ب مثل بي نصيب ماندنم از سيبهاي تو <br />وقتي كه پشت طرح فاجعه شيطان نشسته است !…) <br /> <br />شب ، شوكه ، مكث مي كند …و درختان ، ستاره ، سنگ <br />انگار خاك ، خاك مرگ ، بر آنان نشسته است <br /> <br />حالا به جز سكوت ، بغض خداوند خانه است <br />( من ) هم كه بي تو زير شرشر باران نشسته است …! <br /> <br />باران عطوفت عشق بر سرتان مستدام . <br />سيامك <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-88468875?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-883730422003-02-01T14:34:00.000+03:302003-02-01T15:28:25.000+03:30سلام <br />اول آنكه خدا لعنت كند اين ISP هاي هندلي را !! <br />دوم اينكه بحث كتاب را ادامه بدهيم : <br /><a href="http://www.shaeraneha.blogspot.com/2003_01_01_shaeraneha_archive.html#88209169">داشتم مي گفتم</a> كه كتاب ( چه كسي پنير مرا برداشت ) كتابي نمادين است و سوالاتي را طرح كردم . اين كه چرا دو موش ، دو انسان ؟!و آن هم با اين خصوصيات . <br /><a href="http://www.jgelareh.blogspot.com/">گلاره عزيز</a> در كامنت مطلب گذشته به نكته جالبي اشاره كرده است . من هم تقريبا با نظرش موافقم با كمي تفاوت . <br />موشها ، دو خصوصيت داشتند : تشخيص سريع ( اسنيف ) ، عكس العمل سريع ( اسكري ) . اينها در حقيقت ، نماد نيروي هدايت گر دروني ما يا به عبارتي غريزه حيات هستند . نيرويي كه سبب مي شود ما تغييرات و استرسها را با حسي الهام گونه دريابيم ( چيزي مثل حس ششم ) و سپس با سرعت به آن پاسخ دهيم . اين فرايند خيلي عاقلانه نيست اما معمولا موثر است ! <br />در عشق نيز همين مكانيسم كارايي اصلي را دارد . عشق ، مجال چند و چون عاقلانه نيست ! همه چيز بر مبناي درك دروني و احساس رضايت استوار است و رفتارها هم به قول شاعر ( نه به خود ) است . <br />اما ببينيم انسانها چه خصوصياتي دارند : ترس از تغييرات و تمايل به ثبات و ياس در نتيجه تغيير ( هم ) ، رفتار پر تامل و باطمانينه و پس از سبك سنگين كردن ( هاو ) <br />كاملا واضح است كه رفتارهاي فوق الذكر رفتارهايي عاقلانه اند ، يعني از تفكر و تعقل نشات مي گيرند . منتها در مورد ( هم ) تفكري بيمار و ناكارا كه توان هضم تغغيرات را ندارد و زمين و آسمان را متهم رديف اول در همه ناكامي ها مي داند و خود را نقطه پرگار عالم وجود و البته قرباني ! مشابه اين نگاه را در بسياري از متفكرين غربي و شرقي مي توانيد پيدا كنيد كه ياس آلودگي شان تبديل به ژست هاي روشنفكري شده است ! <br />اما ( هاو ) تفكري كاراست . او در طي مراحلي ( تجربه ) به دانسته ها و دريافتهايش مي افزايد و آنها را به كار مي بندد . <br />در حقيقت ( هم ) نمادي از تعقل درونگرا و ( هاو ) نمادي از تفكر برون گراست . ( هم ) گرداب گونه در خويش فرو مي رود و ( هاو ) فواره سان سر بر مي دارد . به همين دليل مي بينيم كه تمام ديوار نوشته ها از ( هاو ) است ، او به فكر رفيقش هم هست و …. <br />نكته جالب اينجاست كه ( هاو ) در ابتدا تحت تاثير ( هم ) و تفكر مايوس و طلب كارانه اش قرار مي گيرد . از اين نكته مي توان دريافت كه عقل در ابتداي كنكاش خويش و با برخورد با موانع و مشكلات ، پتانسيل رها شدن در ياس را دارد اما نگاه به نيروي حياتي دروني – چنان كه هاو به موشها و موفقيتشان مي انديشد – مي تواند تفكر مرگ انديش را به تفكر سرشار از حيات بدل كند . <br />شما مي توانيد برداشت خود را از اين داستان بكنيد اما من حص مي كنم زندگي بر اساس آنچه موشها به ان عمل مي كنند بسيار شيرين تر و سرشار تر است ! همه كوچه پس كوچه ها را طي كردن و گوش دادن به نداي دروني و پيروي از آن – يكي مي گفت نشانه هاي زندگي ! – براي من دلچسب تر است و مي بينيد كه موشها چقدر زودتر به پنير رسيدند ! شما مي توانيد هاو را انتخاب كنيد ! <br />اما چگونه اين داستان در زندگي عاشقانه قابل تاويل است ؟! <br />از دو ديدگاه مي توان به داستان نگاه كرد . اول : با در نظر گرفتن ميز ( maze ) به عنوان يك رابطه عاشقانه و دوم : با قلمداد كردن آن به عنوان تماميت زندگي عاشقانه . <br />چه در نگاه اول و چه در نگاه دوم ، جمله كليدي اين است كه : ( با پنير حركت كن ! ) <br />در يك رابطه ، معناي اين جمله اشاره به ضرورت كشفهاي جديد و تغييرات مداوم و پرهيز از عادت كردن به زندگيست .در حقيقت پنير اينجا نماد لذت وشادي در رابطه عاشقانه مي شود .بايد اين را درك كرد كه ( پنير جا به جا مي شود و تغيير مي كند ) و همچنين ( گاه به گاه پنير را بو كرد و از كهنه شدن آن با خبر شد ) ! يادم مي آيد يكي مي گفت : من دوست دارم در ميان راه بايستم و به پشت سرم نگاه كنم و ببينم تا كنون چگونه آمدم ! و من به او گقتم : من هم دوست دارم ببينم كه اكنون در كجا ايستاده ام و به كجا مي خواهم بروم !! <br />با جميع اين شرايط خواهد بود كه مي شود ( به طعمهاي تازه پنير دست يافت و از ان لذت برد ! ). نبايد يادتان برود كه ( جستجو ، اطمينان بخش تر و صحيح تر و ايمن تر از ماندن در ايستگاه بي پنير است ! ) . <br />مي بينيد كه چگونه در كنار هم چيدن جمله ها به راحتي تطابق اين داستان كوتاه و ساده را با عشق نشان مي دهد و به گمانم نيازي به توضيح بيشتر ندارد . <br />اما در نگاه دوم : <br />خيلي وقتها به هزار و يك دليل كه مي تواند به خاطر اشتباه شما يا ديگري و يا هيچ يك باشد ، شما كليت رابطه را از دست مي دهيد . در اين نگاه به داستان ، پنير ، نمادي از خود رابطه عاشقانه است . با اين تاويل همه جملات را ديگر بار مي توان خواند ! <br />اين كه يادمان نرود كه ( پنير جا به جا مي شود …)و الي آخر . يا جمله هايي مثل اينها : ( حركت در مسير جديد به شما در يافتن پنير جديد كمك مي كند ) ، ( باورهاي قديمي هرگز تو را به يافتن پنير تازه رهنمون نخواهد بود ) و …! <br />من فكر مي كنم درخشانترين جمله كتاب در اين نگاه اين است : ( هر چه زودتر از شر پنير قديمي راحت شوي زودتر به پنير تازه دست خواهي يافت ! ). <br />در حقيقت حرف اصلي اين خوانش از كتاب ، تن ندادن به ياس و شكست در اثر فقدان يك رابطه و كشف روابط جديد و دل سپردن به مفهوم واقعي و عام عشق نه به معشوق خاص – كه ديگر واقعا ( معشوق ) نيست كه تنها خاطره اي از لذتي دور است - مي باشد . <br />× <br />در مجموع به گمانم خواندن اين كتاب ، حال با هر خوانش و نگاهي ، خالي از لطف نيست و درسهايي – لااقل براي مرور كردن دانسته هايتان – خواهد داشت . <br />شاد باشيد و پنيرهايتان هماره تازه ! <br />سيامك <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-88373042?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-882091692003-01-29T19:25:00.000+03:302003-01-29T20:00:20.000+03:30سلام <br />عرض شود كه معذرت خواهي بسيلر بابت آپديت نشدن وبلاگ در اين چند روزه . راستش تهران بودم ! در كنار دوستان مهربان هفت سنگ و حومه ! <a href="http://roolami.persianblog.com/">حميد</a> ، <a href="http://joonomi.persianblog.com/">جلال</a> ، <a href="http://siavashoon.blogspot.com/">سياوش</a> ، <a href="http://asir.blogspot.com/">رضا</a> ، <a href="http://booghbooghak.blogspot.com/">مهدي</a> ،<a href="http://faeze.blogspot.com/"> فائزه </a>، <a href="http://cherk.blogspot.com/">علي رضا </a>، اسماعيل اميني ،<a href="http://sogoli.persianblog.com/"> هديه</a> و<a href="http://shakibar.persianblog.com/">شكيبا</a> و…. <br />يك سفر دلچسب بعد از مدتها با ساعاتي به ياد ماندني كه شايد گل سرسبدش ديدار با كيومرث منشي زاده باشد . منتظر يك مصاحبه جانانه باشيد كه به زودي از شبكه هفت سنگ پخش خواهد شد ! <br />خلاصه ببخشيد كه 4-5 روزي نبودم ! ان شا، الله بر مي گرديم به روال سابق . <br />ديگر اينكه : … دنيا در سكوتي محض فرو رفته است و هيچ كس را با هيچكس سر سخن گفتن نيست ! … <br />دچار ياس فلسفي نشدم !! اينها از اثرات اين است كه صندوق نظر سنجي <a href="http://www.shaeraneha.blogspot.com/2003_01_01_shaeraneha_archive.html#87726960">بحث عشق</a> كماكان از اظهار نظر خاليست !! والبته ، نه از اظهار لطف ، كه مهرباني دوستان هميشه شامل حالم بوده است . <br />لذا در راستاي اينكه ببينيم خدا چه مي خواهد ، امروز مي پردازم به معرفي كتاب ! فقط يك نكته آن هم اين كه براي جلوگبري از اطاله بيش از حد كلام ، امروز افتتاحيه بحث را مي نويسم و ادامه باشد براي پس فردا : <br />× <br />داستانهاي نمادين هميشه برايم جذاب بوده اند . يك داستان و اصولا يك اثر نمادين به تو اجازه مي دهد كه با چالش ذهني خود به تصاوير متعدد و متنوعي برسي . در حقيقت اين گونه آثار مانند آينه اند و بيشتر تصويري از خواننده را باز مي تابانند ! و اتفاقا زيبايي بي كران اينگونه آثار به خاطر همين تاويل پذير بودن و سياليت آنهاست كه جلوي كهنگي را مي گيرد . برجسته ترين نمونه از اين دست داستانها اثر بي بديل و معجزه گون آنتوان سنت اگزوپري ست . شازده كوچولو كتابي كه بعد از انجيل پر فروش ترين كتاب دنياست ، در هر سطحي از دانش و آگاهي ، با هر سن و جنسي و در هر گونه ذهنيتي ، به شكلي باز مي تابد و بعد از هر بار خواندن چيزي تازه را به تو عرضه مي دارد . <br />از اين دست آثار در تاريخ ادبيات كم نيستند و اكثرا هم به دليل سادگي ظاهريشان ، در آغاز با بي مهري قشر انتلكتوئل روبه رو مي شوند ! يكي از نمونه هاي اخير اين آثار كه <br /><img src= "http://www.littleprofessor.com/hcata/movedmycheese.jpg"align= "left"width=200> <br />خوشبختانه با استقبال مناسبي رو به رو شده است داستان كوتاه ( چه كسي پنير مرا برداشت ؟ ) نوشته دكتر اسپنسر جانسون است . <br />شكي نيست كه داستان از لحاظ ادبي و همچنين غناي تصاوير و گستردگي معنا با اثري همچون شازده كوچولو قابل مقايسه نيست اما در هر حال كتابي كاملا قابل اعتناست . در حقيقت كتاب تنها يك تصوير را دنبال مي كند و همان را گسترش مي دهد و علت اين امر شايد استفاده عامي بوده است كه نويسنده قصد آن را داشته است . در حقيقت داستان با تصاوير متعدد و فضاسازيهاي پيچيده و انگيزشهاي آنچناني غامض طرف نيست . و به همين خاطر داستان اثري سريع ، عام و دلنشين دارد و آن چنان كه در معرفي كتاب آمده است به همين دليل دهها كارخانه بزرگ از جنرال موتورز و زيراكس تا كداك از ان به عنوان كتابي موثر در روحيه كاركنان سود جسته اند ! <br />دكتر جانسون نويسنده معروف كتابهاي مدير يك دقيقه اي ، اين بار نيز به مديريت پرداخته است اما اين بار مديريت در سطحي عامتر : مديريت تغييرات ! و اين تغييرات مي تواند از تغييرات در محيط كار شما ، در خانه ، در زندگي زناشويي ، عشق ، دوستي و … را شامل شود . به همين دليل تحليلهاي فراواني از اين كتاب ارائه شده است . مثلا در يكي از روزنامه ها و در يك مقاله از اين داستان برداشت سياسي شده بود و … . <br />با توجه به تحليلهاي گونه گون كه شايد شما هم خوانده باشيد ، من دوست دارم كتاب را از زاويه ديد خودم نگاه و مورد بررسي قرار بدهم . من كتاب را با ديدي عاشقانه و با نگاه به عشق و تغييرات در عرصه آن تحليل خواهم كرد . براي شروع خلاصه اي از داستان : <br />در لابيرنتي پيچاپيچ به نام ميز (Maze ) دو موش و دو انسان كوچك زندگي مي كنند . موشهايي به نامهاي اسنيف ( Sniff به معناي كسي كه به كشف سريع دست مي زند ) ، اسكري ( Scurry يعني كسي كه سريع دست به عمل مي زند ) و ادم كوچولوهايي به نامهاي هم ( Hem يعني كسي كه درها را به روي خود مي بندد و مايل به آشنايي با چيز جديد نيست ) و هاو ( Haw يعني كسي كه با درنگ و طمانينه عمل مي كند ) <br />آنها در ميز به دنبال پنير مي گردند تا از لذتش بهره ببرند و خود را سير كنند . در جستجوهاي خود ، ايستگاهي از پنير مي يابند و در خوشي غرق مي شوند . اما ذخيره پنير تمام مي شود . موشها بلافاصله براي يافتن پنير مجددا به راه مي افتند اما وضعيت آدمها چيز ديگري ست ! هاو به زمين و زمان فحش مي دهد كه كسي پنير ما را برداشته است ! او باور ندارد كه پنير تمام شده و احساس مي كند كه مورد ظلم قرار گرفته است ! زانوي غم در بغل مي گيرد و بر جاي مي نشيند تا پنيرش را پس دهند ! هم ، نيز تحت تاثير او دچار ترس از ناشناخته هاي ميز ، مي نشيند و به اميد واهي هاو دل مي بندد . موشها به ذخيره جديدي مي رسند و هم نيز در مي يابد كه نشستن دردي را دوا نمي كند . بر يم خيزد و هاو را وانهاده و به دالانهاي پيچ در پيچ ميز وارد مي شود و در اين كشاكش به كشفهايي مي رسد كه به شكل جمله هايي بر ديوار حك مي كند تا چراغ راه هاو باشد و او نيز سرانجام به پنير مي رسد و بر سرسراي ايستگاه تازه يافته به انتظار دوستش مي نشيند كه آيا روزي بر خواهد خواست يا نه . <br />… <br />خوب ! مي بينيد كه طرح داستان چقدر ساده و در عين حال شاعرانه است . نخستين سوالي كه به ذهن مي رسد اين است كه چرا اين شخصيتها ؟! و ديگر اينكه چرا دو انسان و دو حيوان ؟! <br />و البته تحليل با نگاه عاشقانه …! <br /> اگر كتاب را خوانده ايد ، يكبار ديگر يه اين نكات فكر كنيد تا پس فردا بحث را ادامه دهيم . <br />شاد باشيد . <br /><i>سيامك</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-88209169?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-878324462003-01-22T13:00:00.000+03:302003-01-22T13:33:09.000+03:30سلام <br />اول اينكه : عرض شود كه خيلي ممنون از اينكه در نظر سنجي <a href="http://www.shaeraneha.blogspot.com/2003_01_01_shaeraneha_archive.html#87726960">بحث عشق</a> با اين همه شور و اشتياق حضور داشتيد !!! <br />با اين همه ( ! ) استقبال و اظهار نظر به نظر مي رسد اگر دوستان هم بحث قديمي پا پيش نگذارند اين بحث كماكان بايد به شكل مونولوگ ادامه يابد و لا غير !! <br />دوم اينكه : براي كمي تنوع و همچنين لذت بردن از دست نوشته ساير دوستان ، امروز مي خواهم چند تا وبلاگ زيباي ادبي معرفي كنم كه اخيرا در وبگرديهاي من يافت شده اند ! <br />× وبلاگ<a href="http://ghazalenow.persianblog.com/"> محمد شريف سعيدي</a> را از طريق غزل امروز افغانستان پيدا كردم . قبلا هم گفته ام كه غزل سرايان كنوني افغانستان حرفهاي زياد و البته زيبايي براي گفتن دارند . محمد شريف سعيدي هم زيبا غزل مي گويد و گاه ابياتي از غزلهايش به سختي تكان دهنده و غافلگير كننده اند . شعرهاي او را به خاطر همين لحظات ناب توصيه مي كنم چه عاشقانه هايي كه براي مريم سروده است و چه شعرهاي اجتماعي اش كه به نام وطن . <br />نگاه كرد دل كافرم شبانه به ماه <br />وگفت : اشهد ان لا اله الا الله ! <br />بلند گفت كه يا ماه لا شريك لكي ! <br />بلند گفت كه اي كهكشان تو باش گواه ! <br />نبود حاجت شق القمر كه مريم من <br />دو تا هلال فرا هشته بود بر يك ماه !<a href="http://ghazalenow.persianblog.com/?date=13810921#158021"> …</a> <br />و يا : <br />سپيد وسياه <br /> <br />تب كرد خاك و تيره انسان تباه شد <br />شرمنده باز چهره خورشيد وماه شد <br />انسان نماند و در وزش تند گورها <br />پيشاني سپيد زمين راه راه شد <br />مارا به غير ديدن گور وكفن نبود <br />روز و شبي كه رفت سپيد وسياه شد <br />از دور هر دهل كه صدا كرد دل ربود <br />نزديك شد دهل دهن باز چاه شد ! <br />رخسارماه را شب ما لكه لكه كرد <br />آن دختر نجيب چنين روسياه شد ! <br />شستيم رخت طالع خود را در آبها <br />از ديگران سپيد شد از ما سياه شد ! <br />× <a href="http://nirvana.persianblog.com/">فاطمه حق ورديان</a> وبلاگ زيبايي دارد كه در آن ادبيات حرف اول را مي زند : شعر ( هم سپيد و هم غزل ) و داستان كوتاه عمده مطالب وبلاگ او را تشكيل مي دهند . خواندن اين وبلاگ به واسطه زيبايي شعر ها و داستانهاي شاعرانه اش به شدت توصيه مي شود ! <br /> دست مرا بگير و برقصان در اين غزل <br />دور مدار خويش بچرخان در اين غزل <br />ابري مدام، دور دلم را گرفته است <br />حال مرا، بگير و بباران در اين غزل <br />اما تو را قسم به خدا از« ژوزف » نگو <br />از آن مسير « رشت به تهران » در اين غزل <br />مي خواهم از خودم بنويسم نه از ... نگو! <br />از « داشت در رگم جر...يا...ان ...» در اين غزل ! <br />بگذار تا دوباره خودم را بنا كنم <br />از لحظه ي شروع نترسان ... در اين غزل <br />از جاده هاي خيس شمالي نپرس! از : <br />«يك قصه ي رسيده به پايان » در اين غزل!! <br />البته لازم بخ ذكر است كه اين وبلاگ را در <a href="http://jaarchi3.blogspot.com">صفحه ادبي جارچي</a> كه تازه تاسيس است پيدا كردم كه البته خواندن همين صفحه نيز كه مجموعه اي از نوشته هاي ادبي وبلاگشهر است ، بي شك توصيه مي شود ! <br />× واما وبلاگ<a href="http://ghazalemoaser.persianblog.com/"> غزل معاصر</a> هم وبلاگي زيباست براي طرفداران غزل امروز مثل خود من ! البته در حال حاضر تنها از 3-4 شاعر در اين وبلاگ غزل ديده مي شود كه شايد به خاطر دسترسي نويسنده باشد .اما به هر حال خواندن اين كارهاي زيبا مسلما توصيه مي شود به خصوص كه يكي از اين غزلسرايان ، اكبر ياغي تبار است و مازندراني و اهل بابلسر و خلاصه به نوعي هم ولايتي ! مي توان گفت كه بابلسر و فريدونكنار در حال حاضر جريان قدرتمندي از غزل را در خود مي پرورند كه شايد محمد علي رضازاده پرچمدار آن باشد اما طيف وسيعي از جوانان شايد گمنام تر نيز چه در آنجا و چه در نقاط ديگر استان مشغول به كارند كه آثارشان در زيبايي و تكنيك بسيار قابل تاملند . يكي از غزلهاي زيباي آقاي ياغي تبار را بخوانيد : <br /> جنگل ثمر نداشت ، تبر اختراع شد <br />شيطان خبر نداشت،بشر اختراع شد ! <br />«هابيل» ها مزاحم« قابيل» مي شدند <br />افسانه ء « حقوق بشر» اختراع شد ! <br />مـردم خيال فخر فروشي نداشتند <br />شيـئي شبـيه سكهء زر اختراع شد <br />فكر جنايت از سر آدم نمي گذشت <br />تا اينكه تيغ وتير وسپر اختراع شد <br />با خواهش جماعـت علاف اهل دل <br />چيزي به نام شعر و هنر اختراع شد ! <br />اينگونه شدكه مخترع ازخير ما گذشت <br />اينگونه شدكه حضرت«شر» اختراع شد ! <br />دنيابه كام بود و … حقيقت؟! مورخان ! <br />ما را خبر كنيد؛ اگر اختراع شد !! <br />و البته باز هم با تشكر از<a href="http://jaarchi3.blogspot.com"> صفحه شعر و ادب جارچي</a> . <br />دنيا به كام دلتان و لحظه لحظه عمرتان غزل باران باد ! <br /><i>سيامك</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-87832446?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-877269602003-01-20T17:22:00.000+03:302003-01-22T13:11:56.000+03:30سلام <br />اول اينكه : <a href="www.7sang.net">هفت سنگ جديد</a> منتشر شد كه البته در يكي دو روز اول به علت اشكال سرور استثنائا روي آدرس <a href="http://www.7sang.net">www.7sang.net</a> قابل دسترسي ست تا ان شاء الله با رفع اشكالات به زودي به همان دات كام برگردد. علي الحساب ببينيد و لذت ببريد و نظر بدهيد ! ( و البته ستون <a href="http://www.7sang.net/weekly/6/sangrize/siamak/index.htm">بوسه بي فريادرس</a> من هم يادتون نره !! ) <br />دوم اينكه :<a href="http://roolami.persianblog.com/?date=13811026#218859"> اين مثنوي</a> بسيار زيبا را مي توانيد در <a href="http://roolami.persianblog.com">وبلاگ</a> حميد عزيز ، دوست خوب شاعرم ، بخوانيد . به هيچ وجه از دستش ندهيد ! <br />سوم اينكه : بپردازيم به بحث عشق با سر فصلي جديد ! <br />گمان مي كنم كه اين سوال زياد به گوشتان خورده باشد : سهم زن و مرد ، در زندگي مشترك چقدر است ؟! و احتمالا جوابهايي متنوع كه البته نشانگر نوع نگاه افراد به اين رابطه است . من اين سوال را تغيير كوچكي مي دهم : سهم زن و مرد در رابطه عاشقانه چقدر است ؟! <br />با نوع نگرش فرهنگي جامعه ما كه اصولا ازدواج را نتيجه عشق يا لااقل در مسير عشق ( براي رسيدن به عشق پس از ازدواج ) مي داند ، به گمانم اين دو سوال و در نتيجه پاسخهاي مربوط به آنها تفاوت چنداني نخواهند كرد . پس كماكان ما دو دسته جواب داريم : <br />- سهم دو طرف در رابطه مساويست : يعني 50 -50 ! چه در غم چه در شادي چه در تلاش چه در انعطاف و …! در همه مسائل زندگي تساوي حكم فرماست و زن ومرد بايد سهمي برابر را بر دوش بكشند . <br />- در اين ديدگاه سهم بيشتري به يكي از دو طرف داده مي شود كه البته با وجود مردسالار بودن نسبي جامعه ما ، معمولا طرفي كه سهم بيشتر دارد مرد است . البته اين سهم بيشتر شامل سهمي افزون تر از كار ، درگيري با استرسها و … نيز هست نه فقط مزاياي رياست ! <br />شايد اين مطلب به ذهن برسد كه ما زندگي هاي ناهنجاري داريم كه شبيه مورد دوم هستند ولي طرف غالب فقط در مزايا غالب است نه در زحمات ! به گمان من ، اين دسته در موضوع بحث ما نمي گنجند . موضوع ما اين بود : سهم افراد در رابطه عاشقانه ! چنان رابطه اي آشكارا رابطه اي عاشقانه نيست ! و به گمانم بحث در بديهيات ، اگر نه بي معن ، لااقل بي فايده ست ! <br />اما از دو دسته اي كه ذكر كردم ، دسته اول در يك مطالعه آماري مثلا گزارش گونه ، بي شك بيشترين سهم را به خود اختصاص خواهد داد ! فرض كنيد كه دوربين را برداشته ايد و به وسط مردم دفته ايد و اين سوال را مي پرسيد ! مسلما تصديق خواهيد كرد كه اكثريت پاسخها مربوط به دسته اول است .معتقدين به اين روش بر آنند كه تقسيم وظايف و نيانداختن بخش اعظم زحمات و استرسهاي جسمي و روحي بر دوش يك فرد و در حقيقت استفاده از نيروي مضاعف دو نفر به جاي يك نفر مي تواند به سرعت افزونتري در پيشرفت و حفظ بهتر بنيان خانواده و نزديكي دوجانبه بيشتر بيانجامد و البته بحثي نيست كه اين روش براي زندگي ، به يك زندگي مسالمت آميز مي انجامد و آنوقت اين سوال بسيار جالب و متاسفانه بسيار اسف بار پيش مي آيد كه پس چرا آمار طلاق رو به رشد است ؟! آن هم در جامعه اي كه فرهنگش طلاق را امري مقبول نمي داند و در حقيقت زوجين به راحتي تن به جدايي نمي دهند ودر حقيقت درصد شكستهاي ازدواج در جامعه بسيار بيشتر از آمار طلاق است ! <br />پاسخ به اين سوال خوب ، زياد سخت نيست به شرطي كه منصف باشيم . ما همه مي دانيم كه دروغ گفتن بد است ولي همه دروغ مي گوييم !! اين همان بحث آگاهي و دانايي ست كه پيش از اين بارها مطرح كرده ام . همه ما اين دانايي را داريم كه اين روش لااقل زندگي مسالمت آميزي را مي سازد اما بسياري از ما به اين مساله آگاه نيستيم . يعني اين دانش در ما نهادينه نيست ، چيزي شبيه درسهاي دوره مدرسه كه از آنها هيچ استفاده عملي نمي كنيم و مجموعه معمولا بي مصرفي از دانسته هاي پراكنده است ! <br />اما دسته دوم كمي اميدبخش ترند ! به نظر من دسته دوم لااقل دارند با جريان دانستگي رايج جامعه مخالفت مي كنند ، پس لاجرم اين امر به تفكري وابسته است ! مخالف جريان شنا كردن ، همواره نياز به انرژي و انگيزه است و اين انرژي و انگيزه نيازمند يك هدف و هدف تعيين شده توسط يك تفكر است . حال البته مي شود بحث كرد كه اين انگيزه ، هدف و اصولا مسير تفكر درست است يا نه ! <br />دلايل اين گروه ، كه البته در جامعه ما چنانكه گفتم غالبا با نگاه به مرد بيان مي شود ، جالب توجه است : مرد توان بيشتري براي تحمل فشار روحي و جسمي دارد ، لذا بايد بار بيشتري را بر دوش كشد و از قدرت خود در جهت حفظ بنيان خانواده استفاده كند . واگذاري سهم برابري از مشكلات به زن ، سبب مي شود كه زن از لحاظ جسمي و روحي آزرده شود كه اين خود آزردگي مرد را هم در پي دارد و علاوه بر اين بار هم روي زمين مي ماند . <br />نگاهي به زندگي افرادي كه از اين روش سود مي برند خيلي نااميد كننده نيست ! لااقل تجربيات پيرامون من نشان مي دهد اگر زن همراه با اين مرد ، از اين لحاظ با مرد خود هماهنگ باشد ، به خصوص زناني كه شاغل نيستند و توان ساختن خانه اي آرام براي مرد را دارند ، در كنار اين مردان زندگي شيرين و آسوده اي را مي گذرانند و البته مرد نيز رضايت كاملي از زندگي دارد چه هم حس رياست او اقناع مي شود و هم چون آثار زحمات خود را مي بيند ، خستگيهايش طعم شيريني مي يابند ! <br />اين روش به خصوص در خانواده هايي كه نگرشي كاملا سنتي دارند ، بسيار كارا ست . به شرطي كه معتقد باشيم كه كارا بودن در چنين امري به معناي رضايت از زندگي و احساس سعادت است ، كه البته خود من ، دقيقا معتقدم كه سعادت و خوشبختي امري نسبي ست كه توسط خود افراد تعريف مي شود و توسط خود آنها نيز قابل سنجش است . لذا احساس رضايت از زندگي معناي ناب خوشبختيست . <br />× <br />خوب تا اينجا بحث را باز كرده ام و نگاههاي رايج جامعه را بر شمرده ام . به نظر مي رسد هر گروه دلايلي دارد كه پر بيراه نيست و هر يك نيز آزمونهايي را دال بر پيروزي و شكست از سر گذرانده اند . شما چه فكر مي كنيد ؟! به نظر شما كدام راه ( عاشقانه تر ) است ؟! و يا شايد شما راه سومي داريد ؟! <br />به اين مسائل اندكي بيانديشيد و حالا كه نظر سنجي وبلاگ هم راه افتاده ، با بحث همراه شويد تا بار آوري بحث بيشتر و گفتگو كاملتر شود .منتظرم! <br />شاد باشيد و عاشق . <br /><i>سيامك </i> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-87726960?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-876287792003-01-18T10:03:00.000+03:302003-01-20T17:03:19.000+03:30سلام <br />امروز طبق معمول مي خواستم راجع به عشق صحبت كنم و بحث را ادامه بدهم اما به دليلي موضوع را عوض مي كنم و بحث عشق را واگذار مي كنم به پس فردا . اما دليل : <br />به نظر من شعر ، ناب ترين شكل هنر است . چرا كه بي واسطه است ، يا به عبارت بهتر كمترين واسطه را داراست . در شعر تنها واژه ، رابط احساس و شاعرانگي و در واقع ذات هنر هنرمند ، با مخاطب است . در حاليكه در هنرهاي ديگر ، اين واسطه ها يا چندگانه اند يا اينكه به شكلي مادي تر و چگالتر هستند . در واقع واژه خود مفهوم و ماهيتي اثيري و غير مادي دارد در حاليكه به فرض در نقاشي ابزار شما بوم و رنگ است يا مثلا در مجسمه سازي سنگ و گل و گچ . بنابراين هميشه شعر رابطه سريعتر و عامتري با مخاطب برقرار مي كند هرچند شايد دريافت آثار هنري ديگر به واسطه پيچش بيشتر ، جذابتر باشد .و به گمان من به همين دليل است كه هر گاه در هر هنري غير از شعر به يك تجربه غني از ارتباط حسي مابين هنرمند و مخاطب مي رسيم به آن عنوان شاعرانه مي دهيم : نقاشي شاعرانه ، عكس شاعرانه ، داستان شاعرانه ، … و سينماي شاعرانه ! <br /><img src= "http://www.1worldfilms.com/Belgium/eightd3.jpg"align= "left"width=200> <br />ديشب در يكي از معدود برنامه هاي هميشه جذاب تلويزيون ، فيلم سينمايي روز هشتم پخش شد . روز هشتم اثريست كه بي شك لايق عنوان شاعرانه است . فيلمي از ژاكو وان دورمل ( Jaco van Dormeal ) كه در عين سادگي ظاهري و به دور از زرق وبرقهاي رايج ، دنيايي متفاوت مي آفريند و مخاطب را در جاذبه بي پايان خود به كشف و شهودي مي رساند كه در كمترين حالت ، تجربه اي زيباست . <br />اميدوارم دوستان ساكن ايران ، فيلم را ديده باشند و از نقدهاي پاياني آن در برنامه سينما 4 استفاده كرده باشند ( واگر هم نديده ايد توصيه مي كنم روز سه شنبه ساعت 4-4.5 بعداز ظهر حتما ببينيد و لذت ببريد و باز هم اگر نشد نسخه ويديويي اش را كه در ويدئو كلوپها موجود است از دست ندهيد ! دوستان ساكن خارج از كشور هم گمانم مشكل جدي اي براي يافتن فيلمي كه نامزد جايزه گلدن گلاب(Golden Globe) باشد ، نداشته باشند !! ) . اما در طي سطور بعد قصد دارم در مورد برخي نكات فيلم صحبت كنم كه به نظرم جايش در بحثها خالي بود . <br />جورج ، بيماري مبتلا به سندرم داون است كه با يك اتفاق سر راه هري قرار مي گيرد كه يك تاجر به ظاهر موفق و آموزش دهنده اصول ارتباط با مشتري در يك موسسه به نام بانك آينده است . مي بينيد كه شاعرانگي در همين فصل آشنايي فيلم با شخصيتها كاملا آشكار است . در ادامه در مي يابيم كه هري علي رغم ظاهر موفقش ، دچار ناهنجاريهاي فراوان در زندگي شخصيست : با همسرش مشكل دارد و با كودكانش ، شاد نيست ، استرس دارد و ….اما در همراهي ناگزير هري با جورج ، او به تحولي در شخصيت مي رسد كه نهايتا مشكلاتش را حل مي كند . <br /><img src= "http://www.1worldfilms.com/Belgium/eightd4.jpg"align= "right"width=250> <br />سوال مهم اينجاست كه علت اين تحول چيست ؟ در واقع هري نماد عقل مآل انديش است در مقابل احساس مطلقي كه جورج دارد . در واقع سينما گر با انتخاب آگاهانه يك معلول ذهني ، به ما شخصيتي فارغ از از عقل محاسبه گر را ارائه مي كند . اين نگاه به فيلم ، داستان را كاملا شاعرانه و نمادين مي كند . هري محصول زندگي اقتصادي و نظم ماشيني آن است اما جورج ، تنها به احساس و دريافت دروني اش ،تن مي دهد و به همراه آن حركت مي كند . او را هيچ چيزي مجبور نمي كند سر ساعت بلند شود و سر ساعت سر كار برود ، سر ساعت كودكانش را ببيند و سر ساعت زنش را و …! در واقع مي خواهم از اينها به اين نتيجه برسم كه هري به زندگي و همه متعلقاتش عادت كرده است اما جورج نه ! هري معتاد به زندگي ست و در نتيجه لذتهاي ان را درك نمي كند اما جورج با طبيعت چنان آميخته است كه در دامنه تغييرات هميشگي آن ، هر لحظه به كشفي تازه مي رسد و همين باعث مي شود كه نه تنها به زندگي عادت نكند كه هر لحظه در شيريني اش غرق شود . چنان كه حتي در هنگام مرگ خودخاسته اش ، با طعم شكلات مي ميرد ، طعم شيرين شكلات ! <br />اما در هري همين عادت كردن ، حتي به عشق نيز تسري مي يابد و شايد اين نكته لااقل براي من جذابترين بخش داستان باشد . سيب از درون پوكانده هري و زنش ، كه اكنون طرح ظاهري سيب را نيز بر هم ريخته ، محصول همين عادت كردن به عشق است . در كشاكش زندگي ساعت وار هري ، كه با حضور ساعت كامپيوتري او دائما بر آن تاكيد مي شود ، عشق با تمام ماهيت غير منتظره و خرق عادتگرش گم مي شود . پيش از اين هم در بحث عشق گفته ام كه عادت با عشق ناسازگار است و در واقع شايد تنها عادت عشق ، خرق عادت باشد ! و هري زماني نجات مي يابد كه شان ديگر ساخته اجتماعي اش را وا مي نهد و ديوانه وار همراه جورج به آتش بازي اي در روبه روي خانه احساسش دست مي زند ! مي بينيد كه : باز هم يك موقعيت كاملا شاعرانه ! <br />چنان كه بارها گفته ام عشق محتاج اتفاقات روز به روز است براي نو شدن و هري به راهنمايي جورج اين اتفاق را مي آفريند و پاداش خود را دريافت مي كند . <br /><img src= "http://www.metroactive.com/papers/metro/05.29.97/gifs/eighth-day-9722.jpg"align= "left"width=250> <br />نكته ديگري كه در فيلم بسيار زيباست ، رابطه جورج با تخيلاتش است . بر خلاف هري كه هيچ تخيلي ندارد ، جورج در دنيايي آميخته از تخيل و واقعيت زندگي مي كند . او حتي در مورد بيماري اش هم ، همين گونه نگاهي دارد . هم مي داند كه مونگول است – واقعيت – و هم خود را يكي از زادگان كشور مغولستان فرض مي كند – تخيل – و همين آميختگي را چند بار در كلام و رفتار باز مي نماياند . در واقع جورج با اين آميزش نه به واقعيت متكيست نه به تخيل بلكه به حقيقت دست مي يابد ! و اين همان چيزي ست كه زندگي هري و ميلياردها چون هري فاقد آن است : تخيلي حقيقت بين كه درد علف را حس كند ، با مورچه ها رفاقت كند و از آواي پچپچ گونه جنگل لذت ببرد و …! و همين درك حقيقت به او آموخته است كه در دنيا ، تنها ،شادي اصالت دارد و غم يعني فقدان شادي ، يعني تهي بودن ! به خاطر همين در پس هر غمي ، شادي را پاس مي دارد و به هري هم مي آموزد كه فقط بايد خنديد ! چنانكه هري در صحنه پاياني و چرخش زيباي دوربين ، بر خلاف هميشه در ترافيك چنان نمايانده مي شود كه ديگر استرس ندارد ، عجول نيست ، هي بوق نمي زند و اخم نمي كند كه خندان خندان به كارگرهاي حمل زباله كمك مي كند تا راه زودتر باز شود ! <br />و در آخر شايد تلخ ترين رويكرد فيلم در فضاي شادمان شاعرانه اش ، بداقبالي هاي جورج در يافتن عشق در اين دنياي لعنتي باشد ! جورج به هر لبخندي دل مي بازد غافل از اينكه اين لبخندها مال دنياي هري ست و محصول آدمهايي مثل هري كه به ديگران نحوه جذاب بودن ، لبخند زدن و جلب اعتماد را مي آموزند. لبخندهايي كه از شادي درون بر نمي ايد ، لبخندهايي مرده و مصنوعي و رياكار ! اما جورج اينها را اصولا نمي فهمد و شايد نمي خواهد بفهمد ! بنابراين براي هر لبخندي ارزش قائل است و مجذوب آن مي شود. اما اين لبخندها هر يك به نوعي او را پس مي زنند : يكي به واسطه اينكه او بيمار ذهني ست به او به دروغ مي گويد كه همسر دارد ! و جورج كه حقيقت بين است به او مي گويد كه چشمها ، گوشها و دستهايش چيز ديگري مي گويند ! ديگر يكه به واسطه عينك دودي جورج چشمهايش را نديده است لبخند كاسبكارانه اش را دريغ نمي كند و هديه جورج را مي پذيرد ، اما او هم بعد از اينكه جورج به سادگي عينكش را بر مي دارد ، ترسخورده پا به فرار مي گذارد ! ( خواهش مي كنم به كاركردهاي عينك به عنوان يك پوشش يا نقاب و توجه كنيد تا شاعرانگي و عمق تصوير را پيدا كنيد ! در واقع ، زن تاب ديدن بي نقاب جورج را ندارد و ظاهر براي او بسيار معني دار تر از محتواست ! ) <br />در اين تقابل ها ، جورج قانون اين دنياي بي رحم را مي فهمد اما به آن تن نمي دهد بلكه در مي يابد كه بايد به كسي چون خودش دل ببندد ، كسي كه دروغ در كارش نيست ! لبخندش ، لبخند است و اشكش ، اشك ! كسي كه مثل او ديوانه است كه ديوانه چو ديوانه ببيند …! <br />اما انگار دنياي ديوانگي هم درجاتي دارد ! دختري كه جورج را در صحنه هاي پاياني همراهي مي كند ، مانند اوست و جورج او را در تخيلاتش ، ملكه اي مغول مي بيند ! اما دختر در صحنه اي بسيار خوش ساخت و تاثير گذار ، مابين جورج و پدر و مادرش ، با ذهنيتي حسابگرانه – چيزي در مايه هاي همان عقل مآل انديش ! – جورج را هرچند با قلبي اندوهناك ، وا مي گذارد و جورج در مي يابد كه ديگر جايي در اين دنياي ديوانه ديوانه ندارد ! دنيايي كه منطق عاشقانه او را درنمي يابد كه او از هر چه حسابگري ، خاليست ! در واقع او يك قديس ، باز آمده به زمين است و زمين جاي خوبي براي او نيست ، پس راهي به جز آسمان براي او باقي نمي ماند ، به سوي آغوش مادر ( خدا ؟! ) . <br />× <br />شادماني تان هماره برقرار باد . <br /><i>سيامك</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-87628779?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-874722122003-01-15T16:17:00.000+03:302003-01-15T16:17:41.136+03:30سلام <br />اول اينكه : با زحمات بسيار زياد دوست خوبم <a href="http://perspolisi.blogspot.com/">مهدي عزيز</a> نظر خواهي اين وبلاگ راه افتاد ! من كه خودم هر چي كلنجار رفتم نشد پس كار را سپردم به <a href="http://perspolisi.blogspot.com/">كاردان</a> ! دستش درد نكند. <br />حالا كه اين امكان فراهم شده منتظر نظرات و راهنماييها و نقدهايتان هستم . همراهم باشيد. <br />دوم اينكه : ادامه ترجمه شعر شتابزدگان اثر نزار قباني را از پست قبلي بخوانيد : <br />8 <br />خرابه اي بر جا نمانده <br />تا بر فرازش بگرييم ! <br />چگونه يك ملت مي تواند بگريد <br />وقتي اشكهايش را از او گرفته باشند ؟! <br />9 <br />از لاس زدنهاي پنهاني اسلو <br />عقيم بيرون آمديم ! <br />آنها سرزميني را به ما اعانه دادند <br />كوچكتر از يك دانه گندم ! <br />سرزميني كه بدون آب مي بلعيديمش <br />مثل قرصهاي آسپرين ! <br />10 <br />پس لز پنجاه سال <br />اكنون <br />بر سرزميني ويران اطراق كرده ايم ! <br />بي سرپناه : <br />چونان سگان ولگرد ! <br />11 <br />پس از پنجاه سال <br />سرزميني براي سكني نيافته ايم ، <br />جز سراب ! <br />اين صلح نيست ! <br />صلحي كه چون خنجر بر ما وارد شده ، <br />عين تجاوز است ! <br />12 <br />شتاب به چه كار مي آيد ؟! <br />به چه كار مي آيد شتاب ؟! <br />وقتي كه وجدان عمومي زنده است <br />- مثل يك فيوز بمب – <br />تمام امضاهاي اسلو به دانه خردلي نمي ارزد! <br />13 <br />چگونه خواب ديديم : <br />صلح سبز را ، <br />هلال سپيد را ، <br />درياي آبي و وسعت بادبانها را ، <br />و ناگهان خود را <br />در تلي از تپاله يافتيم !! <br />14 <br />چه كسي بازخواست مي كندشان <br />درباره سازش بزدلان، <br />نه صلحي به اقتدار و توانمندي ! <br />چه كسي ؟! <br />صلح فروش به اقساط ! <br />اجاره به اقساط ! <br />صلح معامله و تجار و سوداگران ! <br />چه كسي بازخواست مي كندشان <br />درباره صلح مرگ ! <br />آنگاه كه خيابانها را به خفقان كشيدند ، <br />پرسشها را ترور كردند ، <br />و پرسشگران را ! <br />15 <br />و ما به خانه بخت رفتيم ، <br />بي عشق ! <br />با زني كه روزي فرزندانمان را خورده بود ، <br />و جگرمان را جويده ! <br />او را به ماه عسل برديم ، <br />نوشيديم و رقصيديم و به ياد آورديم <br />همه عاشقانه هايي را كه برايمان مانده بود ! <br />اما ، افسوس ، <br />فرزنداني عقب مانده پس انداختيم : <br />فرزنداني به شكل وزغ ! <br />و آنگاه <br />به پياده رويي تنگ تبعيد شديم <br />بي وطني براي در آغوش كشيدن ، <br />و بي كودكي !! <br />16 <br />در عروسي رقص عربي نبود ! <br />غذاي عربي ، <br />آواز عربي ، <br />شرم عربي نبود ! <br />و پسران وطن در ميدان عروسي غائب بودند ! <br />17 <br />نيمي از جهيزيه دلار بود ! <br />حلقه هاي الماس ، هم ! <br />دستمزد فروشنده بار ، هم ! <br />كيك عروسي هديه اي از آمريكا بود <br />و تالار مراسم و گلها و شمعها و موسيقي <br />همه ( ساخت آمريكا ) بودند !! <br />18 <br />عروسي تمام شد <br />فلسطين در عروسي حضور نداشت <br />اما او تصوير خود را مي ديد <br />كه از تمام كانالها پخش مي شود ! <br />و اشكهايش را مي ديد <br />كه امواج اقيانوسها را در مي نوردد : <br />به سوي شيكاگو ، جرسي ، ميامي ! <br />چونان پرنده اي قصابي شده <br />مي گريست كه : <br />اين عروسي <br />عروسي من نيست ! <br />اين لباس <br />لباس من نيست ! <br />اين شرم <br />شرم من نيست ! <br />هرگز …آمريكا ! <br />هرگز …آمريكا ! <br />هرگز …. <br /> <br />كاش هيچگاه صورتي سرخ از سيلي ستم نباشد . <br /><i>سيامك </i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-87472212?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-873579102003-01-13T19:52:00.000+03:302003-01-13T19:52:55.533+03:30سلام <br />اول اينكه ، دوستان مي گويند : رفيقت <a href="http://www.shaeraneha.blogspot.com/2003_01_01_shaeraneha_archive.html#87259496">راست گفته</a> ؟!! از همين جا اعلام مي كنم ، كلا خالي بسته !! عرض كرده بودم كه صرفا محض خنده ! :-))))))) <br />دوم اينكه : <br />ترجمه شعري از نزار قباني را تقديمتان مي كنم . در ( داستان من و شعر ) نزار قباني خوانده بودم كه : <br />شعر من با عنوان ( يادداشتهايي بر شكست نامه ) بيانيه اي بود شامل رد و معاوضه من . چگونه اين شعر پديد آمد و از كجا آمد ؟ الان جزئيات اين تولد سخت يادم نيست .آن چه به يادم مي آيد اين است كه اوراق كاغذ هايم و ملافه هايم غرق خون بود و شيشه هاي سرم كه به بازويم وصل شده بود كفاف خون هدر رفته را نمي كرد .شعر مزبور را در حالت مرض و هذيان كه انگشتانم در اختيارم نبود سرودم . از اين رو به صورت جريان متناوب و بي واسطه برق – كه به فشار قوي شبيه بود ! – در آمد ! <br /> و راستش را بخواهيد گمان كردم كه نزار به اغراقي شاعرانه دست زده است ! چه از شاعري احساس گرا و عاشق مسلك چون نزار ،راستش را بخواهيد خيلي انتظار شعري اينگونه را نداشتم . اما اخيرا خواندن چند شعر از او شكه ام كرد . شعرهايي كه به قول خودش نه از لحاظ درون مايه و نه از لحاظ شكل و فرم به هيچ يك از كارهاي عاشقانه اش نمي ماند ! به نظر من ، اين شعرها زيبايي وحشي خاصي دارند . سروده هايي خون آلود كه بنياد رخوت زده جهان عرب را با تيشه كلمات در هم مي ريزد و پر بيراه نيست كه اعراب از يان دست اشعار اين گونه بر آشفتند . اما نزار چون هميشه شاعري اش ، مردم را ديد و براي مردم گفت تا هم عاشقانه هايش ورد زبان مردم باشد و هم شكست نامه هايش ! <br />شعري كه در پي مي آيد 8 بند اول از شعري 15 بندي ست كه در سال 1995 سروده و در نشريه الحيات به چاپ رسيد .در حقيقت مي توان اين شعر را از اسلاف شعر يادداشتهايي… دانست كه در سال 1967 سروده شده بود . ترجمه من از روي برگردان انگليسي اين شعر انجام شده است . در ضمن ان شا، الله ادامه آن را پس فردا برايتان مي نويسم . <br />1 <br />آخرين ديوارهاي شرم فرو ريخت <br />و ما شادمانه رقصيديم <br />خوشبخت شده بوديم با امضاي صلح بزدلان ! <br />ديگر چيزي براي ترس نبود <br />و براي شرم . <br />رگهاي غيرت ما خشكيده بودند ! <br />2 <br />سقوط كرد <br />- براي پانزدهمين بار – <br />بكارتمان ! <br />بي هيچ تكانشي ، اشكي ، <br />يا ترسي از لكه هاي خون ! <br />ما به عصر شتاب پا گذاشتيم <br />ايستاده در صف ، <br />چون گوسفندان بر آستانه قتلگاه ! <br />دويديم و … <br />نفس نفس زديم و … <br />پيشي گرفتيم <br />براي بوسه زدن بر چكمه هاي قاتلان ! <br />3 <br />پنجاه سال <br />كودكانمان را گرسنگي دادند <br />و در پايان قحطسال <br />به سويمان پيازي پرت كردند ! <br />4 <br />قرناطه سقوط كرد <br />- براي پانزدهمين بار – <br />از دستان عرب ! <br />تاريخ از دستان عرب فرو افتاد <br />ستونهاي روح شكست <br />وشاخساران قبيله ! <br />سويل سقوط كرد <br />انطاكيه <br />آمورياه <br />هيتين <br />سقوط كردند <br />بي هيچ جنگي ! <br />مريم به چنگ سربازان افتاد <br />و مردي نبود كه نماد بهشت را نجات دهد <br />و مردانگي نبود … ! <br />5 <br />آخرين علائق مان سقوط كردند <br />در دستان رومي ها ! <br />پس از چه دفاع مي كرديم ؟! <br />حتي كنيزكي يكدانه ، در قصرمان نماند <br />براي دم كردن قهوه …يا همخوابگي !! <br />پس از چه دفاع مي كرديم ؟! <br />6 <br />چيزي در دستان مان نماند <br />از اندلس يكدانه اي كه مال ما بود ، <br />درها را ربودند <br />ديوارها را ، <br />همسران و كودكمان را ، <br />زيتون و نفت را ، <br />خيابانها و سنگها را ! <br />ربودند <br />عيسي بن مريم را <br />در حاليكه داشت شير مي مكيد ! <br />ربودند <br />از خاطراتمان <br />ليمو را <br />زردآلو و نعنا را ، <br />و مناره هاي مساجد را ! <br />7 <br />برايمان به تنها ، <br />يك قوطي ساردين به جا گذاشتند : <br />به نام ( گازا ) ! <br />استخواني خشك : به نام ( جريچو ) ! <br />مسافرخانه اي : به نام فلسطين ، <br />بي سقف ، بي ستون !! <br />برايمان بدني به جا گذاشتند <br />بي استخوان ! <br />دستاني <br />بدون انگشت ! <br /> <br />( ادامه دارد ) <br /><i>سيامك</i> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-87357910?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-872594962003-01-11T13:52:00.000+03:302003-01-11T13:52:12.363+03:30سلام <br />عرض شود كه امروز مي خواستم شعري از نزار قباني را برايتان بگذارم كه فعلا آن را موكول كرده ام به دفعه بعد تا امروز يك كم با همديگر بخنديم !! <br />دوست مهربان و همشهري شاعرم حسين تقليلي عزيز كه پيش از اين <a href="http://www.shaeraneha.blogspot.com/2002_07_01_shaeraneha_archive.html#79479484">شعر زيباي يلدا </a>را از او خوانديد ، يك فقره شعر در حق ما كارسازي كرده – به قول مرحوم اخوان ! – كه خواندنش خالي از لطف نيست ! <br />فقط هندوانه هاي درشت حسين عزيز را بگذاريد به حساب ضرورت قافيه و رديف !! و الا شاعر حرفهايش را در بيتهاي فرد ، حسابي زده است !!نكته ديگر اينكه اين شعر همين ديروز در حد فاصل بين دو نيمه مسابقه فوتبال و وسط كركري براي من خوانده شد !! <br /> <br />چقدر شيرين وجذابي ! سيامك جان ، سيامك جان ! <br />نه آرامي ، نه بي تابي ! سيامك جان ، سيامك جان ! <br /> <br />گه و بيگاه در شيفتي ! ( عجب صبري ) ، سيا ، داري !! <br />نه بيداري ، نه مي خوابي ! سيامك جان ، سيامك جان ! <br /> <br />دلي پر غصه و چشمي خمار آلود داري ، مرد ! <br />ولي همواره مي تابي !! سيامك جان ، سيامك جان ! <br /> <br />خدا قوت سوسول من !! خدا قوت غزل سالار !! <br />عزيزم ! لامپ مهتابي !! سيامك جان ، سيامك جان ! <br /> <br />( دمت گرم و سرت خوش باد ! ) هر جايي كه مي پلكي : <br />اگر قرمز ، اگر آبي !! سيامك جان ، سيامك جان ! <br /> <br />عزيز شوخ و جذابم ! اگر چه دوره سختي ست ، <br />نپيچي نسخه قلابي !! سيامك جان ، سيامك جان ! <br /> <br />الهي قسمتم باشد ، برقصم در عروسي – <br />- تو با يك ترك چشم آبي !! سيامك جان ، سيامك جان ! <br /> <br />:-))))))))))))))) <br />پي نوشت : <br />اول اينكه : كسي اينجا مي دونه چه جوري ميشه يك ترك چشم آبي پيدا كرد ؟!! به خاطر خودم نمي گم ها ! فقط به خاطر اينكه آرزوي اين رفيق ما بر آورده شه !! <br />دوم اينكه : ياد نصرت رحماني افتادم و يكي از شاهكارهايش : <br />ليلي ! <br />با من بودن خوب است ! <br />من مي سرايمت !! <br /> <br />رودسار شادي تان هماره روان ! <br /><i>سيامك</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-87259496?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-871523312003-01-09T09:28:00.000+03:302003-01-09T09:41:59.000+03:30سلام <br />اول اينكه : فلشهاي <i><a href="http://www.transience.com.au/jandj.html">اين آدرس</a></i> را ببينيد ! جدا زيبا هستند. <br />دوم اينكه : <a href="http://www.7sang.com">هفت سنگ شماره پنجم</a> را كه داغ داغ است از كف ندهيد . به <a href="http://www.7sang.com/weekly/5/sangrize/siamak/index.htm">بوسه بي فريادرس</a> هم يك سري بزنيد و در صورت تمايل نظرتان را بنويسيد.راستي <a href="http://www.7sang.com/weekly/5/sangava/clip.htm">فلاش زيباي هفت سنگ</a> را هم از دست ندهيد.خلاصه گشتي بزنيد در اين دنياي جواني ! <br />سوم اينكه : اين غزل تقديم شما … <br /> <br />آدم نا فرم ! <br /> <br />هم كفش و هم كلاه من از فرم خارج است ! <br />شلوار راه راه من از فرم خارج است !! <br /> <br />بي بي دل به حكم غزل بوسه اي بده <br />حتي اگر كه شاه من از فرم خارج است ! <br /> <br />بي تخت و تاج ماندن من بي دليل نيست : <br />تقدير روسياه من از فرم خارج است ! <br /> <br />سرباز هاي واژه اگر فتح مي كنند <br />آرايش سپاه من از فرم خارج است !… <br /> <br />شعر است شاهدم به صداقت ، عزيز من ! <br />شايد كه اين گواه من از فرم خارج است – <br /> <br />اما تو در قضاوت خود بي طرف… نمان ! <br />حالا كه دادگاه من از فرم خارج است : <br /> <br />پاپوش بي ستارگي ام بس نبود ، باز <br />گفتند ماه …ماه من از فرم خارج است !! <br /> <br />من با ترانه آه كشيدم جگرخراش <br />قهقاه شان كه آه من از فرم خارج است !! <br /> <br />خون از گلوي مثنوي ام زد شتك ، ولي <br />گفتند قتلگاه من از فرم خارج است !… <br /> <br />آري ! خلاصه اينكه مرا سنگ مي زنند <br />زيرا كه اشتباه من از فرم خارج است <br /> <br />اين اشتباه سرخ چه بوده ؟!…چه گويمت ؟! <br />شايد فقط نگاه من از فرم خارج است : <br /> <br />آخر ، جواب مسئله را عشق ديده ام <br />اين ديد عشق خواه من از فرم خارج است ! <br />× <br />مي دانم انتهاي غزل ، دار من به پا ست ! <br />از ديدتان گناه من از فرم خارج است <br /> <br />پس اعتراف متهم سيب و بوسه را – <br />- انشا، كنيد : …راه من از فرم خارج است !! <br /> <br />نصيبتان از دنيا سبد سبد غزل ! <br /><i>سيامك</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-87152331?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-870496832003-01-07T11:07:00.000+03:302003-01-07T11:14:06.000+03:30سلام <br />امروز در مورد يكي از كتابهاي پر سر وصداي اخير صحبت مي كنم بنابراين آن چه در پي خواهد آمد يك معرفي نيست بلكه بيشتر يك نگاه خواهد بود .نگاهي گذرا به زواياي شايد پنهان مانده يك اثر و البته صرفا در حد اشاره تا از اطاله كلام پرهيز شود . <br />( چراغها را من خاموش مي كنم ) نوشته زويا پيرزاد كتابي ست كه طي چند ماه گذشته هم <a href="http://www.bbc.co.uk/persian/arts/021021_la-cy-bestbook.shtml">جايزه</a>اي <a href="http://www.womeniniran.com/news/81-news/07-81-n/30-07-81/3-30.htm">ربود</a> و هم نقدهاي تحسين آميز زيادي بر آن نوشته شد .و البته پيش از آغاز بحث اشاره كنم كه در بين نقدهايي كه از اين كتاب خوانده ام به نظرم بهتريش – لااقل در دنياي آنلاين –<a href="http://www.sokhan.com/reviews.asp?id=9433113001"> نوشته آقاي جعفر مدرس صادقي ست .</a> به واسطه آن چه گفتم و همچنين از آنجا كه احتمالا همه كساني كه به كتابخواني و رمان علاقه مندند تا به حال اين كتاب را خوانده اند يا لااقل با فضاي آن آشنايند ، از خلاصه داستان مي گذرم و به اين سوال مي پردازم كه چرا اين كتاب اين قدر مورد توجه قرار گرفته است ؟ <br /><img src= "http://www.bbc.co.uk/persian/images/zoya300.jpg"align= "center"width=300> <br />راستش را بخواهيد اين نكته براي خود من هم عجيب است ! البته نه براي اين كه اين كتاب ارزش اين توجه را ندارد بلكه به اين دليل ساده كه جو روشنفكرنما و اهل بزك دوزكهاي ( ايسم ) آلود ادبيات ايران چنين اثر ساده – البته به ظاهر ساده – و بي پيرايه اي را مورد توجه قرار داده است . <br />هميشه عقيده ام بر اين بوده است كه يك هنرمند پيش از هر چيزي بايد به ياد داشته باشد كه در چه شاخه اي از هنر فعاليت مي كند ! اين نكته بديهي در بسياري از اوقات كاملا فراموش مي شود و ناگهان مي بيني كه يك شاعر تبديل به يك نقاش مي شود ، يك داستان نويس يك شاعر از آب در مي آيد و …!بحثي نيست كه تلفيق مناسب تكنيكهاي هنرهاي مختلف وقتي در خدمت هنر محوري باشد به زيبايي و رسايي اثر مي افزايد اما متاسفانه در بسياري از موارد محوريت هنر اصلي از بين مي رود . در بسياري از نمونه هاي حال حاضر ادبيات داستاني ايران به خصوص در داستانهاي كوتاه ، مشاهده مي شود كه نويسنده از ياد برده است كه او يك داستان نويس است ! در حقيقت ، داستان و خط سير داستاني و خصوصيات داستان نظير پيرنگ ، تعليق و … فداي شاعرانه سخن گفتن و گاهي صدور بيانيه هاي هنري ، سياسي ، اجتماعي و… مي شود ! و به نظر من اولين شاهكار پيرزاد در اين فضاي تب آلوده همين است كه يادش نمي رود كه داستان سراست و بايد بلد باشد كه داستان بگويد و خواننده را به همراه بكشد . <br />شخصيتهاي چندبعدي و زنده رمان ، خطي بودن سير داستان ، طنز پنهان و هوشمندانه كه به كمك داستان مي آيد و از يكنواخت شدن آن جلوگيري مي كند ، همه وهمه به جذابيت داستان مي انجامد . نمي توانم از ذكر اين نكته چشم پوشي كنم كه همه اين صفات به علاوه فضاي جغرافيايي اثر لااقل براي من به شدت يادآور داستانهاي اسماعيل فصيح است . <br />اما يك نكته اين داستان را از داستانهاي فصيح جدا مي كند : <br />اين داستان برعكس بسياري از داستانهاي فصيح – به جز معدودي مثل تشت خون و …- به هيچوجه داستان ساده اي نيست ! <br />علي رغم نظر بسياري از منتقديني كه نظرشان را راجع به اين كتاب خوانده ام ، اين كتاب به لحاظ چند لايه بودنش در زمره داستانهاي كاملا رئال و به قولي سرراست طبقه بندي نمي شود . <br />به نظر من بسياري از صحنه هاي اين كتاب علي رغم كاركرد رئال داراي بار نمادين و شاعرانه نيز هستند . مهمترين و برجسته ترين مثال ، حمله ملخهاست كه البته نسبتا به آن در نقدها پرداخته شده است . يا مثلا افسانه زيبايي كه در مورد بيد گفته مي شود و بعد ارجاعات پياپي به بيد و احوالاتش كه هم معناي عيني دارد وهم در شكل نمادينش در قالب افسانه معنايي دروني تر مي يابد و مثالهايي از اين دست . <br />چخوف جمله اي به اين مضمون دارد كه : اگر در يكي از صحنه هاي نمايشم ، يك تفنگ روي ديوار قرار بدهم ، مطمئن باشيد در يكي از صحنه ها اين تفنگ شليك خواهد شد ! <br />اين نكته در اثر پيرزاد به خوبي رعايت شده است و هر نكته به ظاهر بي اهميتي ، در چند صفحه و يا حتي چند فصل بعد با يك تداعي ظريف كاركردي مناسب پيدا مي كند . <br />اتفاقا يكي ديگر از نكات برجسته اثر همين تداعي هاي پي در پي است . اين تداعي ها گاه بار طنز دارند : مثل گم شدن سرباز شطرنج آرتوش كه كلاريس پيدا مي كند و سر جايش مي گذارد و اشاره به آن در چند صفحه بعد كه وقتي آرتوش علي رغم ميل كلاريس مشغول به بازي مي شود ، كلاريس غر مي زند كه : كاش انداخته بودمش در سطل آشغال ! <br />گاهي اين تداعي روانكاوانه است و مي خواهد به تغييرات يك شخصيت اشاره كند چنانكه كلاريس جايي مي گويد :لعنت به اين شهر با همه قورباغه ها و مارمولكها و مارهاي آبي زنده و مرده اش ! <br />و بعد در صحنه اي ديگر در چند فصل بعد ، چنين توصيف مي كند كه : همه جا ساكت بود و فقط گاهي صداي جيرجيرك ها و قورباغه ها مي امد . دور و بر را نگاه كردم و فكر كردم كه اين شهر گرم و ساكت و سبز را دوست دارم . <br />و اين تداعي و اتضاد ضمني اش ، خواننده را به فكر مي اندازد كه چرا ؟ و پاسخ چيزي جز تغييرات روحي كلاريس به واسطه درگيريهاي عاطفي اش نيست . <br />و اين تداعي ها گاه بار شاعرانه و نوستالژيك دارند : مثل صحنه پرواز پروانه ها در انتهاي داستان و تداعي هجوم ملخها و يادآوري اميل براي كلاريس . <br />از اين دست تداعي ها در اثر فراوان است كه هرچند گاه نامحسوس است و حتي شايد خواننده آن را در نيابد اما اثر ناخودآگاه خود را بر او مي گذارد و در نتيجه ايجاد جاذبه ، فضايي واقعي و البته حس همذات پنداري مناسب مي كند . <br /><img src= "http://www.arya.ws/Books/pics/1338-00002.jpg"align= "left"width=150> <br />به نظر من داستان سه نقطه اوج شاعرانه – شاعرانگي بي تكلف - دارد : يكي افسانه زيباي كه راجع بهبيد گفته مي شود ، دوم سخنراني پيرزن ارمني راجع به فاجعه 24 آوريل و سوم فصل درخشان هجوم ملخها با آن شيوه مهاجرت كه اميل توصيف مي كند و همچنين توصيفهاي زيباي نويسنده از وضعيت محيط و حالات روحي كلاريس . <br />نكته درخشان ديگر در داستان ، پردازش عالي و دروني شخصيتهاست . بعد از تمام شدن داستان ، شما همه شخصيتها را به خوبي مي شناسيد و انگار با آنها زندگي كرده ايد . حتي اين شناخت چنان دقيق است كه در فصول پاياني شما مي توانيد عكس العملهاي آنها را در قبال استرسها حدس بزنيد ! <br />و نكته پاياني اين كه رمان زيباي پيرزاد ، تنها رماني براي وقت گذراني نيست . رمان ساده اي كه تنها هدفش سرگرم كردن باشد . به نظر من نگاه نويسنده به عمق انسان و سعي در تحليل انگيزه ها و كنش هاي او و همچنين شاعرانگي زيبايي كه در چند نما نمود برجسته اي دارد ، از اين رمان، اثري در خور تامل و تفكر ساخته است كه فارغ از جنجالهاي روشنفكر نمايانه به داستان و داستان سرايي مي انديشد. <br /><i>سيامك </i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-87049683?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-869510722003-01-05T09:41:00.000+03:302003-01-05T09:41:14.770+03:30سلام <br />اول اينكه پوزش به خاطر تاخير! اين يكي دو روزه سرم خيلي شلوغ بود . ديشب هم تا خواستم مطلب جديدي بفرستم ، اكانتم حسابي قاطي پاطي شد !! اين شد كه امروز در خدمتم . <br />دوم اينكه وبلاگ<a href="http://joonomi.persianblog.com"> جلال</a> و <a href="http://joonomi.persianblog.com/?date=13811013#195136">ماجراي جنتلمن شدنش</a> را بخوانيد كه حسابي مي چسبد . <br />سوم اينكه در وبلاگ <a href="http://roolami.persianblog.com">حميد</a> هم مي توانيد شوخي مرا بر و بچه هاي <a href="http://www.7sang.com">هفت سنگ</a> ببينيد ، بد نيست ! <br />و چهارم اينكه : <br />برگرديم به بحث عشق ! <br />گفته بودم كه يكي از اصول مهم در رابطه عاشقانه ، استقلال رابطه است و اين استقلال مي تواند توسط عوامل نفوذگر مورد هجوم قرار گرفته و رابطه را مخدوش كند .از اين عوامل به دخالتهاي آشكار افراد نسبتا دور ( در و همسايه !! ) و افراد نزديكتر مانند پدر و مادر اشاره كردم و حالا ادامه بحث : <br />در آغاز به نكته اي كه از بحث دفعه پيش جا ماند اشاره مي كنم . در مورد نفوذهاي مداخله جويانه پدر و مادر در رابطه هاي عاشقانه فرزندانشان ، من به والدين كاري ندارم ! اصلا هم قصدم اين نيست كه بگويم كه آنها نبايد اين كارها را بكنند !چه ، با حرف من و شما اين رويه اصلاح نمي شود ! اين امر ، امري فرهنگي و دروني شده است ، حتي در خود ما – چنان كه گفتم ! . <br />هميشه بر اين باورم كه در همه جوانب زندگي ، انسان عنصري مستقل و داراي اراده اي غير وابسته است . درست است كه شرايط پيرامون ما مي توانند اوضاع را راحت تر يا سخت تر كنند اما هيچگاه مانعي صد در صد يا پيش برنده اي تمام و كمال نيستند . در عشق و رابطه عاشقانه نيز چنين است . انرژي فعال عشق و دستادستي دو نيروي جوان ، نه كوهي را بايد برابر خود ببيند نه سدي را ! اعتقاد به اينكه عشق تنها راه است و باور به اينكه در عشق ، ترديد وجود ندارد و هر آن چه هست يقين كامل است تمام چيزهاييست كه مي تواند ما را از اين ورطه بجهاند . <br />باز هم متاسفانه اين امر از سوي هر دو طرف – هم خانواده و هم فرزند - به عنوان بي احترامي به بزرگتر ، نمك ناشناسي و … تلقي مي شود ! حال آنكه بايد اين را درك كرد كه اصولا مقوله عشق و ارتباط مهرمندانه با خانواده ، دو چيز كاملا جداي از همند . من فكر مي كنم كه عشق سيب است و رابطه مهرمندانه با پدر و مادر ، پرتقال ! مقايسه اين دو و جمع و كم كردنشان امري غير منطقي ست چرا كه اصولا جنسيتي متفاوت دارند . معمولا اين اختلاط مباحث و عواطف زماني پيش مي آيد كه رابطه ها از مجراي نرمال خود خارج مي شوند . مثلا وقتي كه والدين از ياد مي برند كه يكي از اركان تربيت فرزند ، آموزش استقلال و خوداتكايي به اوست . در حقيقت مهرورزي زياده از حد و بيمارگونه ،فرديت فرزند و در نتيجه هستي او را بر باد مي دهد و در نتيجه او موجودي همواره متكي به خانواده مي ماند كه باز هم متاسفانه بعضي وقتها با واژه هايي مثل ( بچه عاطفي ) ، ( خانواده دوست ) ، ( سر به راه ) و امثال اينها تقديس هم مي شود !! و آنگاه كه نيرويي مانند عشق كه سرشار از هستي و حيات است ، با هديه كردن آزادي و استقلال مي خواهد اين كودك ( هميشه كودك ) سر به راه را از دامان خانواده بدزدد (!) ماجرا به يك رقابت تخريب گر تبديل مي شود ، يك جنگ تمام عيار ! و در اين جنگ پيشاپيش معلوم است كه قرباني هميشگي شادي خواهد بود ! <br />خوب ! در اين مورد بيش از اين بحث را كش نمي دهم چون فكر مي كنم با جوانب و تبعات آن كمابيش همه ما آشنا هستيم . <br />اما عوامل نفوذگر گاه حتي مي توانند بسيار پنهان تر هم باشند . مثلا اين قصه تكراري را بشنويد : <br />يك زوج جوان عاشق پيشه ، با كلي اميد و آرزو و البته عشق زندگي را مي آغازند . بعد از مدتي اين جمع دو نفره به بركت حضور كودكي ، شادمانه تر مي شود . مادر ، مهرمندي تازه اي را تجربه مي كند كه آميزه اي از حس تملك ، آفرينش و پروردن است . پدر نيز مجموعه اي از همين ها علاوه بر احساس مسئوليتي شيرين براي ساختن فرداي مادي كودك .( از ياد نبريم كه در جامعه ايراني هنوز پدر ركن تامين كننده اقتصادي خانواده است .) تلاشي دو جانبه مي آغازد كه دفش ، كودك و سعادت اوست . پدر ساعات كاري اش را مي افزايد ، در پروژه هاي بزرگتر غرق مي شود ، شبها ديرتر مي آيد ، يادش مي رود امروز سالگرد ازدواجشان است چون هزار جور كار روي سرش ريخته ، يادش مي رود كه زن از چه رنگي خوشش مي آمده و … . مادر همه هوش و حواسش به كودك است و نيازهايش ، در نتيجه گاهي غذا سر مي رود ! گاهي يادش مي رود كه مرد چه عطري را دوست دارد ، گاهي فراموش مي كند كه چشمهاي خسته مرد نياز به نگاهي مهربان دارد چون كودكشان بيمار است و…. باقي ماجرا را خودتان بنويسيد !! <br />بعضي وقتها ، و متاسفانه باز هم بايد بگويم خيلي وقتها ، ماجرا چيزي در همين مايه هاست ! يك جدايي تدريجي در عواطف ، به بهانه مهرورزي به كودك رخ مي دهد ! بي شك اينجا هم يك اختلاط بي مئرد در عئاطف روي داده است : همان حكايت جمع وكم كردن چيزهاي نا متجانس ! اما اينجا روند نفوذ خيلي مخفي تر است و البته كماكان آميخته با واژه هاي تقديس كننده : پدر مسؤوليت شناس ، مادر فداكار و …! فارغ از اينكه اين روند نه تنها رابطه پدر و مادر را تخريب مي كند بلكه به تبع آن آينده كودك را نيز در مخاطره قرار خواهد داد . <br />نبايد از ياد برد كه ما پيش از آنكه پدر و مادر باشيم ، زن وشوهر بوده ايم و عاشق ! با ورود كودك هيچ چيز تغيير نكرده است . ما باز هم به مكاشفه و گفتگو و زايش عشق محتاجيم و عشق هيچ بهانه اي را براي ركود و سستي نمي پذيرد ! معناي پدر و مادر بودن ، فراموشي همسر نيست ! نگراني بيش از حد براي كودك نه تنها به همان عدم استقلالي كه در بالا به آن اشاره كردم – براي كودك – منجر مي شود كه رابطه عاشقان آغازين قصه را هم مورد هجوم قرار مي دهد ! چه آنها همريگر را از ياد مي برند . من فكر مي كنم هيچ اشكالي ندارد بعضي وقتها كودك را بسپاريم به يك پرستار مورد اطمينان يا مثلا مادر بزرگ و پدر بزرگ و همراه همسر ، نه براي تجديد خاطرات گذشته ، كه براي تجربه آن چيزي كه امروز در درونمان نفس مي كشد ، به يك مسافرت كوتاه درون شهري ( مثلا يك ناهار در يك رستوران دنج ) يا برون شهري برويم . <br />از ياد نبريم كه خاطره ، يعني گذشته و گذشته يعني آن چيزي كه امروز نيست و چنگ زدن به آن تنها ياد آوري حسرت باريست كه حلوا حلوايش ، هيچگاه دهان را شيرين نمي كند !و عشق ربطي به خاطره و گذشته ندارد ! عشق يعني همين الان ، همين ثانيه ! يعني نفس كشيدن در حال ! <br />شاديتان مستدام . <br /><i>سيامك </i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-86951072?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-867789202003-01-01T11:19:00.000+03:302003-01-01T12:21:43.000+03:30سلام <br />اول اينكه معذرت به خاطر يك روز تاخير ! <br />دوم اينكه : <br /><img src= "http://jbonline.terra.com.br/destaques/110anosjb/c3_2.jpg"align= "left"width=150> <br /><a href="http://demolay.virtualave.net/">كارلوس درموند د آندراده</a> را با نشريه گلستانه شناختم . شعرهاي تصويرگرا و در عين حال ساده او به دلم نشست . چند شعر ديگر از او را به انگليسي خواندم و ديدم كه مانند بسياري از شاعران مورد علاقه ام ، شاعري چند بعديست ! عاشقانه هايي پر شور در كنار شعرهاي اجتماعي آتشين !! شعرهايي كه تماميت بشر را مخاطب قرار مي دهند .امروز شعري عاشقانه از او را برايتان انتخاب و ترجمه كرده ام كه در آن شاعر خيال معشوق از دست داده اش را مخاطب قرار مي دهد .شعري لطيف كه عشق و مرگ مولفه هاي اصلي آن هستند : <br />خيال عشق Apparition of love <br />كارلوس درموند د آندراده Carlos Drummond de Andrade <br /> <br />روح دوست داشتني ! <br />چرا به ديدارم آمده اي ؟! <br />چنانكه پيش از اين بدن هامان به ديدار هم مي آمدند ! <br />در كشاكش نوازشهايي محال <br />روشنايت پوستم را نمناك مي كند . <br />هرگز كسي به بوسه اي از چهره اي ناپيدا نرسيده <br />اما تو پا مي فشاري ، دلپذير ! <br /> <br />صدايت را مي شنوم <br />همان صدا <br />همان لحن <br />همان هجاهاي روشن ! <br />همان نفسهاي عميف اشتياق به فنايي در لذت ! <br /> <br />پس از واپسين آسودن از عشق <br />حس كردم نامت را مي شنوم ! <br />تنها بخشت كه فنايي نيافته است و <br />هنوز وجود دارد ، <br />نوايي ناب ! <br /> <br />… من در آغوش گرفته ام چه را ؟! <br />حجمي هوا <br />كه تو در آن حلول كرده اي ! <br />مي بوسم ، <br />مي بوسم هيچ را ، <br />خستگي ناپذير !! <br /><img src= "http://www.childrenofmedjugorje.com/pics/maryport2.gif"align= "left"width=150> <br /> <br />محبوبم بودن را از هم پاشيد <br />تو چرا باز مي گردي ؟! <br />آيا به سان حقيقتت موهومي ؟!! <br /> <br />… ديگر توان گفتنم نيست : <br />خواه اكنون سايه باشي ، <br />خواه از دير باز سايه بودي و <br />قصه مان افسانه اي از كتابي كهن <br />كه دردناكانه رازش گشوده شد ! <br /> <br />آيا روزي تن حقيقي ات را درخواهم يافت ؟ <br />آن سان كه امروز <br />دريافته ام چگونه در بر بگيرم <br />مه را ! <br />چونان ايده آل افلاطوني ، <br />دورادور !! <br /> <br />آرزو آيا تاب مي آرد تو را ؟! <br />تو را كه ديگر عزيزي غايبي <br />كه نرم نرمك <br />مي آزاريم ! <br /> <br />گمان نمي بردم ، هرگز ، <br />كه مرگ سوگي چنان روزهاي آغازين خواهد داشت ، <br />اما روزها <br />با بوسه هايي از آتش و يخ <br />داغمان را تازه مي كنند ! <br />ديدار آتشينت تسلايم مي دهد <br />ديدار آتشينت ويرانم مي كند <br />ديدارت <br />به زحمت <br />صدقه اي بخور و نمير است !! <br /> <br />عاشقانگي تان مستدام . <br /><i>سيامك</i> . <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-86778920?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-866632232002-12-29T20:59:00.000+03:302002-12-29T21:30:00.000+03:30سلام <br />امروز يك كشف بزرگ كردم !! محمد كاظم كاظمي را كه مي شناسيد . شاعر جوان افغان كه ساكن مشهد است و اشعاري بسيار زيبا دارد . قبلا به <a href="http://mkkazemi.persianblog.com/?date=13810905#132276">يكي از مثنويهايش</a> كه در وبلاگ <a href="http://aatash.persianblog.com">غزل امروز</a> آمده بود ، لينك داده بودم . <br />ديروز متوجه شدم كه محمد كاظم كاظمي عزيز ، <a href="http://mkkazemi.persianblog.com">وبلاگي</a> را مي نويسد كه سرشار است از شعرهاي زيبايش . همچنين رساله تحقيقي دقيقي راجع به تعامل ادبي ايران و افغانستان در گستره زبان فارسي نيز در آن به تدريج نوشته مي شود كه بي شك ارزش خواندن و دقت را دارد . اگر طرفدار شعر و ادبيات فارسي هستيد به هيچ وجه <a href="http://mkkazemi.persianblog.com">اين وبلاگ</a> را از دست ندهيد . مخصوصا <a href="http://mkkazemi.persianblog.com/?date=13811007#184537">آخرين مثنوي اش</a> را كه انصافا عاليست . <br />ديگر اينكه وبلاگ <a href="http://www.jgelareh.blogspot.com">گلاره و نارنج طلا</a> را هم ببينيد و شعرهاي زيبا و نامه هاي زيباتر گلاره را از دست ندهيد . <br />و آخر اينكه اين غزل هم تقديمتان : <br /> <br />نيلوفرانه <br /><img src= "http://www.soul.org/New%20EOS%20images/Water-Lily-%231.jpg"align= "center"width=300> <br /> <br />قومي بدون حافظه ، تاريخ شان كجاست؟! <br />گيرم به قاب خاطره ، گل ميخ شان كجاست؟! <br /> <br />نيلوفرانه خانه بسازند روي آب <br />ايمان خوب خاك كجا؟!... بيخ شان كجاست؟! <br /> <br />هوراي كور مردم تشويق گر بلند ! <br />پس خشم كو و صاعقه ؟!... توبيخ شان كجاست؟! <br /> <br />تنها سوال ذهن به افيون دچارشان <br />اين شد:كجاست منقل شان؟!...سيخ شان كجاست؟! <br /> <br />در فصل بي حماسه اندوه مانده اند <br />منظومه هاي يخزده ، مريخ شان كجاست؟! <br /> <br />اسفنديار غم پس اين تپه هاست... واي! <br />گردآفريد و رستم تاريخ شان كجاست؟! <br /> <br />غزل زندگي تان شادمانه . <br /><i>سيامك</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-86663223?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-865921342002-12-27T20:27:00.000+03:302002-12-27T20:54:59.000+03:30سلام <br />اول اينكه : <a href="http://siavashoon.blogspot.com">سياوش عزيز</a> و <a href="http://roolami.persianblog.com">حميد نازنين</a> در وبلاگهايشان حقير را مورد لطف قرار داده اند و حسابي شرمنده كرده اند . دوستان خوب ام ممنونم . <br />دوم اينكه : تحت هيچ شرايطي <a href="http://www.7sang.com/weekly/4/sangfarsh/7/index.htm">اين داستان زيبا </a>را كه آقاي اميني نوشته اند و در <a href="http://www.7sang.com">هفت سنگ اخير</a> منتشر شده است از دست ندهيد ! <br />سوم اينكه : در وبلاگ <a href="http://roolami.persianblog.com">حميد عزيز</a> ، مژده بازگشت سيامك – همنام همتقدير ! – را به وبلاگ<a href="http://siamak80.persianblog.com"> عزيزكم سلام</a> ، خواندم . حيف بود كه عاشقانه نويسي كم نظير سيامك ، ادامه نيابد . <br />چهارم اينكه : برويم سراغ بحث كتاب و كتابخواني ! <br />معرفي كتاب امروز من كمي از روال معمول خارج است !! تمام مواردي كه تا به حال در اين وبلاگ به عنوان معرفي كتاب و نويسنده آمده اند ، بيشتر حال و هواي تحسين و تحليل داشته است ولي اين بار قضيه بيشتر بار انتقادي دارد كه البته شايد انتقادي از جو رايج شعر در جامعه هنري كشورمان باشد . <br />اخيرا مجموعه شعري با عنوان ( ماخ اولا ) جهت معرفي شعر و شاعران امروز مازندران به كوشش زينت نظري به چاپ رسيده است . عنوان مجموعه برگرفته از اشعار نيما وشعري به همين نام است : <br />ماخ اولا پيكره رود بلند <br />مي رود نا معلوم <br />مي خروشد هر دم <br />مي جهاند تن ، از سنگ به سنگ …. <br />شك نيست كه مجموعه هايي كه به ارائه محصولات هنري و به خصوص شعر در يك منطقه خاص از كشور تمركز يافته اند ، توانايي نشان دادن استعدادهاي تهفته در آن منطقه و آشنا كردن مردمان ساير نقاط كشور با اسامي جديدي كه شايد هنوز فرصت طرح شدن در حيطه ادبيات كشور را نيافته اند – به دليل مافياي احمقانه نشريات ادبي و ساير تريبونهاي ارائه محصولات هنري كه متاسفانه در همه جاي دنيا كمابيش ديده مي شود ! –و همچنين تبيين نوع نگاه ، زبان خاص و نهايتا سطح هنري شاعران منطقه را دارد . بنابراين انتشار چنين مجموعه هايي هميشه راه گشا و اصولا اقدامي مثبت تلقي مي شود . <br />مجموعه ماخ اولا ، به خوبي از عهده نشان دادن گوشه اي از آن چه در دنياي شاعرانه مازندران مي گذرد ، بر آمده است . اما چنان كه گفتم تنها گوشه اي !! <br />براي من كه با حال و هواي انجمنهاي شعري استان تا حدودي آشنا هستم ، انتشار اين گونه اي مجموعه جاي تعجب و پرسش دارد . در اين كتاب آثاري از 51 شاعر ، به چاپ رسيده است كه تنها 7 شاعر : غزل ، 41 شاعر : شعرهاي نو ، و دو نفر نيز هم غزل و هم سپيد ارائه كرده اند ! كساني كه با جريانات شعري اين منطقه از كشور آشنايند به راحتي در خواهند يافت كه اين الگوي آماري از پايه و اساس غلط است !! <br />حتي اگر بنا را بر كيفيت آثار بگذاريم ، غزل در مازندران به واسطه حضور پررنگ شاعراني چون محمد علي زضازاده ، ياسر گليجي ، ليلي حيدري و دهها جوان هنرمند ديگر به خصوص در نيمه غربي استان حضوري بسيار فراگير دارد . در واقع اين منطقه به خوبي خود را به عنوان يكي از مناطقي كه رويكردي مناسب نسبت به غزل امروز دارند معرفي كرده است . اما چنان كه گفتم و با نگاهي گذرا به اين مجموعه مي توان به آن رسيد ، اين جريان شعري به راحتي از ديد گرد آورندگان اين مجموعه بر كنار مانده است . در واقع شاعراني كه به عنوان غزلسرا در اين مجموعه جاي گرفته اند عموما شاعراني هستند كه به واسطه حضور پر رنگشان در جامعه هنري كشور نمي شد از نامشان به سادگي گذشت ! اگر نه شايد عمق فاجعه از اين هم بيشتر مي شد !! <br />شكي نيست كه انتخاب كنندگان با توجه به رويكردهاي شعري و سلائق خود به واسطه تمام زحماتي كه مي كشند كاملا محق به تصميم گيري اند و از سوي ديگر باز هم شكي نيست كه در اين مقال ، من قصد بازگشت به آن دعواي مسخره حيدري –نعمتي رايج را ندارم كه شعر كلاسيك بهتر است يا شعر غير كلاسيك ! چرا كه من هم به مانند فروغ عزيز معتقدم : شعر بايد شعر باشد ، كهنه و نو ندارد !! <br />و اتفاقا آنچه مرا بسيار بر آشفته است همين است ! متاسفانه بسياري از اسعار منتخب ، لااقل به نظر من ! از حيطه شعر كاملا خارج اند !!! <br />اين نمونه ها را بخوانيد : <br />از متن به حاشيه افتادم <br />افتادم توي كلنه <br />آنقدر كارت دارم ندارم <br />آنقدر ور مي زنيد آقا <br />آنقدر دور سرم هيچ هزار كلمه <br />مي چرخم قربون صدقه ندادنت <br />آنقدر ( اصلا ) ولش كن <br />آنقدر بايد خودم باشم <br />كه در هيچ كلمه اي راهم نمي دهند . <br />… <br />و يا اين يكي : <br />آرزوهاي خارخار <br />خليدن گاه <br />موسيقار حفره <br />سورگاه موريانه هاي دوردست دورست نزديك <br />مخده ي معيوب <br />خالي هاي تلخ <br />و خانه <br />و خانه رخنه <br />خانه خالي ملخهاي هميشه <br />ملخهاي هميشه هوم م م م ! <br />… <br />و نمونه هايي بسيار از اين دست . صادقانه بگويم من اصلا اين نوشته ها را نمي فهمم !!! و خوشحال مي شوم اگر كسي مفهوم اين جملات را به من بياموزد ! <br />هايدگر نظري زيبا در شعر دارد : <br /><img src= "http://www.mology.co.uk/angel/images/poetrytitle.jpg"align= "left"width=250> <br />شعرهاي پيچيده اغلب به آبهاي گل آلود مي مانند ! به قول نيچه ، به عمد گل آلود شده اند تا ژرف تر جلوه كنند ، اما آبهاي زلال ژرف هميشه ژرفاشان را كمتر از آنچه هست نشان مي دهند و براي راه بردن به ژرفاي چنين آبهايي بايد شناگري دانست و الا به دست و رو تازه كردني در كنارشان بسنده بايد كرد . شعر اگر به راستي شعر باشد سزشار و تهي نشدني ست و رو به رو شدن با آن هر بار مكاشفه تازه ايست ! <br />بدبختانه جريان رايج شعري امروز ايران به خصوص بخش در بوق و كرنايش مصداق كامل آب گل آلود است . آب گل آلودي كه در اين مجموعه نيز جرياني بي رقيب دارد ! ظهور موجهاي پي در پي و امواج سواراني كه خوب كار خود را بلندند اما شاعري را نه و همچنين برخي از اساتيد و شاعران گرامي كه مريد و شاگرد دور خود جمع مي كنند و به نام كارگاه ، فن شعر (مي آموزند)! و نتيجه اش نويسندگاني هم سطح و هم لهجه و همانند مثل چند قلوهاي يك تخمكي ست كه عموما از مراد خود بسيار ضعيف ترند ! همه وهمه به نتايجي چني منجر مي شود ! <br />اساتيد به اين نكته نمي انديشند كه شعر ، در و پنجره سازي نيست كه بشود با نقاله و گونيا و اره و تيشه و با در دست داشتن اندازه هاي لازم آن را ( ساخت ) . شعر ، شاعرانگي مي خواهد !! عنصري كه اينگونه نوشته ها كاملا عاري از آن مي باشند . <br />جالب اينجاست كه در حيطه شعر جهان و شاعران مطرح آن نيز ، لااقل خود من ، هيچ جايي به نمونه هاي اين چنيني بر نخورده ام . در دنيايي كه بورخس نويسنده پيشرويي كه بسياري از آقايان نيز او را تحسين مي كنند مي گويد : فرداي ادبيات ، متعلق به شعر – حكايت است ! و همه مي دانيم كه شعر – حكايت ، به واسطه همراهي داستان و شعر لااقل داراي لايه اي رويين و ساده و سهل ياب و البته احتمالا لايه هايي دروني و ديرياب تر مي باشد ، نوشته هايي چنين كه فاقد تخيل منسجم و معنا و تداعي مشخص مي باشند چه جايگاهي خواهد داشت ؟! <br /> متاسفانه جريان رايج شعري در يكي دو تا از شعرهاي اين استان نيز به گونه ايست كه مي بينيد و از آنجا كه اين مجموعه توسط همين جريان شعري انتخاب شده است نتيجه كار به اين شكل است ! تكرار مي كنم كه سليقه انتخاب كننده به واسطه تمام زحماتي كه براي چاپ چنين مجموعه هايي مي كشد كاملا محترم است اما مي شد مثلا نام مجموعه را برگريده شعر امروز مازندران نگذاشت ! مي شد نوشت برگزيده شعر امروز فلان جا !! مانند نمونه اي كه پيش از اين و آن هم در سطحي بسيار محدودتر و گمانم فقط در خود استان با عنوان ( بابلسر باراني من ) به چاپ رسيد . <br />زيادي بحث كش آمد و البته مي تواند بسيار بيشتر از اين هم نوشت اما گمانم ادامه بحث خسته كننده خواهد شد . باشد براي مجالي ديگر اگر عمري بود و حالي ! <br />فقط نا گفتن اين نكته بي انصافي ست كه شعرهاي زيبايي نيز در اين مجموعه ديده مي شود كه براي كسي كه مثل من عاشقانه به شعر نگاه مي كند خريد اين كتاب را كاملا موجه مي كند . هزار توماني كه در ازاي اين كتاب مي پردازيد و شايد دهها برابرش با خواندن غزلهاي دلنشين: رضازاده و گليجي و پور عاشوري و اشعار سپيد زيباي : براري، قائمي ،قيصري ،كابلي ، امير كريمي ، مهدي پور و ملكي و … به خوبي در احساستان به بار مي نشيند و مزه تلخ آن همه عصبانيت را – اگر مثل من باشيد! – به شيريني بدل مي كند . <br /><a href="mailto:sbahramparvar@yahoo.com">همراهي ام كنيد.</a> <br /><i>سيامك </i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-86592134?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-865142332002-12-25T17:57:00.000+03:302002-12-25T17:57:25.173+03:30سلام <br />خوب برگرديم به بحث عشق ! <br /><a href="http://www.blogger.com/blog_form.pyra?blogid=3562382&id=86030899">داشتم مي گفتم</a> كه همانطور كه استقلال و فرديت طرفين در رابطه عاشقانه مهم است استقلال مجموعه رابطه هم عنصري حياتي ست . به اين معنا كه هر گونه نفوذ تاثيرگذار عوامل بيروني در اين محيط عاشقانه با تخريب رابطه همراه خواهد بود . قرار بود راجع به شيوه هاي اين نفوذ صحبت كنيم : <br />يك سري از راههاي نفوذ خيلي بديهي اند و لااقل نظر خودآگاه تقريبا همه ما راجع به آنها يكسان !! دوست و رفيق و اشنا و در و همسايه و خاله و خان باجي و…هزار جور منابع معتبر و نا معتبر خاله زنكي ديگر در اين دسته جاي مي گيرند و البته ( واضح و مبرهن است كه !!) همه ما به تخريب گر بودن آنها واقفيم و جلوي آنها را مي گيريم !! <br />و البته بماند كه همين جماعت به اصطلاح آنتلكتوئل هم بسيار بسيار ديده ام كه در اين دامها آن چنان افتاده اند كه سبز ترين بهارها را به خزان وا نهاده اند و حماقت باستاني كماكان بر مدار خود مي چرخد !!و من هميشه با خودم فكر مي كنم كه چرا آدمهاي اين حوالي اين قدر حرفهاي عاقلانه شان قشنگ است و رفتار جاهلانه شان زشت ! و شايد جواب اين سوال جز اين نباشد كه ما همواره از عقايدي حرف مي زنيم كه در درون ما نهادينه نيست ، خودمان به عينه قبولش نداريم و به يقين درنيافتيمش و خلاصه اينكه ( آگاهي ) مان با ( دانايي ) مان فاصله اي شگرف دارد و در بسياري از مواقع رو در رويش واقع مي شود . <br />… ( از اين حديث كهنه مغموم بگذريم ! ) <br />اما راههاي مخفي تري هم وجود دارد . يكي از رايجترين و البته ديگر مي شود گفت عيان ترين ! راه مخفي اين نفوذ مخرب مهرمنديهاي مداخله جوي والد و فرزنديست ! در جامعه ما مثلي رايج وجود دارد كه از آن به عنوان يكي از جلوه هاي تابناك رابطه مهرمندانه خانواده و فرزند ياد مي شود ! مي گويند : بچه به هر سني هم كه برسه براي پدر و مادر هنوز بچه است !! <br />خوب ! در اين وانفساي ذبح فرديت و شخصيت مستقل فرزند ، انتظار اينكه روابط او به خصوص رابطه اي كاملا شخصي مثل عشق مستقل باقي بمانند ، توقع ديريابي ست . جالب اينجاست كه عرف جامعه ما هم راه براي انواع و اقسام دخالتهاي جورواجور باز گذاشته است و به نوعي ايجاد حق كرده است ! بياييد از همان اول مرور كنيم : <br />آقا پسر و دختر خانم مي خواهند احساسات شورانگيزشان را با وصلي شيرين توام كنند تا اين شيريني به خوبي و خوشي صد سال بپايد ! خوب ! قدم اول اين است كه بايد خانواده را در جريان ما وقع بگذارند تا جريان خواستگاري رسمي و باقي مسائل پيش برود . اولين سوال خانواده ها اين است كه : ( طرف كي هست ؟ چي كاره هست ؟ چقدر درآمد داره ؟! تحصيلاتش چيه ؟! باباش چي كاره اس ؟!… ) اگر سيستم بازاري تر باشد : ( ماشين داره ؟ خونه داره ؟ جهيزيه اش چيه ؟ مهرش چقدره ؟! …) <br />وشايد هم مذهبي تر : ( نماز مي خونه ؟ روزه مي گيره ؟ اهل خمس و زكات هست ؟چادريه ؟ …) و شايد هم حتي كمي اهل مد و زيباپسندانه : ( جوات كه نيست ؟!! خوش تيپ هست ؟ خوش پوش هست ؟ قدش بلنده ؟!! خوشگله ؟!!!…) و خود حديث مفصل بخوان از اين مجمل !! <br />بعد از اينكه عشق درخشان طرفين با اين سوالات حسابي دستمالي شد ، تازه مي رسيم به اين نكته كه ( رضايت ) حاصل هست يا نه !! در مورد آقايان يك كمي قضيه بهتر است به خصوص اگر يك آب باريكه اي برقرار باشد ! نهايتش يك اقدام انقلابي ست كه نخواستيم خواستگاري رفتنتان را !! و بعد پا شود و چشمش كور خودش برود دنبال خواستگاري اش !! و البته آن وقت مي ماند كه خانواده طرف حالا كه پسر يكي و يال قوز آمده است خواستگاري دختر دسته گلشان را ( مي دهند ) يا نه ؟!!!! <br />چه در اين صورت و چه در صورت اينكه از طرف پسر مشكل حل باشد و رضايت خانواده حاصل ، به هر حال حرف حرف پدر دختر خانم است ! حالا چه اين دختر خانم 12 ساله و بي سواد باشد چه يك خانم دكتر متخصص نوروسرجري 35 ساله !! <br />و البته بعضي وقتها قضيه بدجوري گره مي خورد و پدر محترم رضايت نمي دهند و ديگر باقي قضايا با كرام الكاتبين است !! <br />و تازه همه اينها را حل شده بگيريد و فرض كنيد عروس و داماد به خانه بخت رفتند . ادامه سناريو را پس از ازدواج خودتان بهتر از من مي دانيد !…. <br />× <br />شكي نيست كه اين الگو، الگوي هميشگي جامعه ما نيست . حتي مي توان گفت كه الگوي رفتاري غالب هم نيست . اما اين الگو حتي اگر رفتاري هم نباشد اما يك الگوي جا افتاده در باور ماست ! وقتي ما خلاف اين الگو را مي بينيم يا با آن مواجه مي شويم ، متعجبانه از فرهنگ بالاي خانواده خودمان يا طرف مقابل صحبت مي كنيم كه به خواسته هاي ما احترام مي گذارند !! در واقع ، انگار نه انگار كه حق اوليه خود را به عنوان يك انسان به دست آورده ايم : يعني حق انتخاب شريك زندگي !! <br />همه ما اين هراس را لااقل در اطرافيانمان ديده و تجربه كرده ايم كه اگر پدر و مادرم يا پدر و مادرش بگويند نه ، چه ؟!! <br />خوب ! <br />در اين وضعيت ، مسلما مهمترين عامل نفوذ كننده موثر همين رابطه پدر و مادر با فرزند است ! نفوذي كه متاسفانه در زرورق بهترين احساسات پيچيده است و باز هم متاسفانه مخرب ترين و آزاردهنده ترين نوع دخالت است ! <br />× <br />در برابر اين نفوذ چه بايد كرد ؟!! <br />اين سوال خوبي ست كه جواب خوبي را هم مي طلبد ! چون بحث طولاني شد و همچنين به اميد همكاري احتمالي شما – هر چند چشمم آب نمي خورد !! – ادامه صحبت براي دفعه بعدي كه باز مي گرديم به اين بحث. <br /><a href="mailto:sbahramparvar@yahoo.com">همراهي ام كنيد .</a> <br /><i>سيامك</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-86514233?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-864349942002-12-23T17:45:00.000+03:302002-12-23T19:45:41.000+03:30سلام <br />اول اينكه : <a href="http://www.7sang.com">هفت سنگ جديد</a> را در يابيد ! اين<a href="http://www.7sang.com/weekly/4/sangava/clip.htm"> فلش زيبا</a> را و اين <a href="http://www.7sang.com/weekly/4/sangrize/index.htm">ستونهاي شخصي</a> دلنشين را ! ايندفعه بچه ها همه عالي نوشته اند . <br />من هم اين وسط <a href="http://www.7sang.com/weekly/4/sangrize/siamak/index.htm">يك كارهايي</a> كرده ام ! <br />به هر حال به گمان من اين دوهفته نامه دارد كار خوبي مي شود. از دستش ندهيد ! <br />دوم اينكه : وحيد اميري عزيز ، شاعر خوب و مترجم چيره دست و خواننده <a href="http://www.parsmelody.com/amiri/">چشمهايت</a> را ، دوستان <a href="http://www.pendar.net">پندار</a>ي خوب مي شناسند ! وحيد عزيز وبلاگ زيبايي زده كه در آن ما را به شعرها و ترجمه هاي زيبايش ميهمان كرده است . <a href="http://khiyaal.persianblog.com/">الفباي باران</a> با خيال او زيباتر هم مي شود! بخوانيد و لذت ببريد . <br />سوم اينكه اين غزل تقديم شما : <br />قمار عاشقانه <br /><img src= "http://www.mmartltd.com/gallery/still-live-with-house-of-cards.jpg"align= "center"width=300> <br /> <br />با سيبت از اطاعت صدها ( نمي خورد ) <br />آدم رسيده است به عصيان ( مي خورد )! <br /> <br />بر روي گونه هاي تو عطري به طعم شعر، <br />مانند شهد ياس كه پروانه مي خورد ! <br /> <br />نان و نمك … و دو فنجان چاي ؛ باز – <br />- شاعر كه توي چشم تو صبحانه مي خورد ! <br /> <br />گنجشك شعر او كه به قحطي دچار بود <br />بر دستهاي كوچك تو دانه مي خورد ! <br /> <br />حالا كه شد ترانه شاعر ، نديمه ات <br />گيسوي تو شبيه غزل شانه مي خورد ! <br /> <br />شور نگاه و آتش دل ، رقص موي تو : <br />اينها به درد اين دل ديوانه مي خورد ! <br /> <br />… <br />( بازي نمي كنيم ؟!) : تو … او : ( برگ را بيار !) <br />(من مي برم !) : تو … او به خدا جا نمي خورد ! <br /> <br />دستش پر از دل است ، و حاكم تويي… ولي <br />حكمي كه مي كني به ورقها نمي خورد ! <br /> <br />در دور بعد نيز خودش دست مي دهد <br />اين برگ شوم ، بر(×) اما نمي خورد ! <br /> <br />دل مي زند دوباره ، تو هم باز مي بري !(×) <br />اين برد حق توست كسي جا نمي خورد ! <br />… <br /> <br />بازي مان تمام ؟! نه تازه شروع شد! <br />بازي ميان سيب ... و عصيان (مي خورد )! <br /> <br />× هر دو به ضم (ب) ! <br />قمار عاشقانه تان تا ابديت بر قرار ! <br />پي نوشت : نقاشي اثريست از Alexander Maslak به نام <br />Still Live with House of Cards <br /><i>سيامك</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-86434994?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-863570712002-12-21T14:14:00.000+03:302002-12-21T14:44:52.000+03:30سلام <br />با معذرت از تاخير يك روزه ! <br />عرض شود كه مي خواهم امروز درباره كتابي بنويسم كه <a href="http://roolami.persianblog.com">حميد عزيز</a> به من معرفي اش كرده بود . كتابي از سري نامه هاي عاشقانه مشاهير با عنوان : <br /><img src= "http://www.methuen.co.uk/images/0413723909-large.jpg"align= "left"width=200> <br />( دلبند عزيزترينم )! <br />اين كتاب شامل نامه هاي عاشقانه رد وبدل شده ما بين آنتوان چخوف و اولگا كنيپر است كه با ترجمه زيباي احمد پوري منتشر شده است . اين نامه ها برهه زماني حدودا 6 ساله اي را در بر مي گيرد كه آشنايي ، سپس عشق و آن گاه ازدواج و نهايتا مرگ چخوف را به تصوير مي كشد . در هنگام نگارش اين نامه ها چخوف 38 ساله و اولگا 30 ساله است . اهميت اين مطلب در اين است كه خواننده با احساسي برخاسته از جواني همراه نمي شود بلكه با احساسي جوان كننده رو به رو مي گردد كه هر چه پيش مي رود به بهارگونگي و سبزي اش افزوده مي شود . <br />نكته ديگري كه در مورد كليات شخصيت اين دو مشهود است تقابل شوخ طبعي هاي ذاتي چخوف با سرگشتگي ها و گاه غم آلودگي هاي كنيپر است . اين مطلب در خلال نامه هاي اين دو به خصوص در مكتوبات اوليه بسيار مشهود است كه به تدريج و با وصل آميزتر شدن رابطه ، شخصيت كنيپر تحت تاثير چخوف قرار مي گيرد و از آن ملال خاطر خويش دست بر مي دارد. <br />اما اين مكتوبات از سه جنبه قابل بررسي ست : <br />1-از ديد ادبي : اگر به دنبال نامه هايي شاعرانه و لطيف مي گرديد – و با توجه به نويسنده بودن يكي از دو طرف پر بيراه نيست – بايد بگويم اين كتاب به درد شما نمي خورد . در اين مجموعه نامه ، ادبيات كمترين سهم را دارد ! و جالب توجه تر اين كه در ميان انگشت شمار نامه هاي شاعرانه ، سهم كنيپر بسيار فراتر از چخوف است !! چنانكه جايي چخوف به او مي نويسد : <br />… چه نامه فوق العاده اي ! واقعا فوق العاده!!حتما خودت ننوشته اي !! داده اي كسي برايت نوشته ، مگر نه ؟!! نامه اي بسيار تحسين انگيز…. <br />در واقع شايد اين مسئله به رك گويي و سرراست بودن ذات روسي برگردد!! نگاهي به ادبيات روسيه به خصوص ادبياتي كه برخاسته از عامه باشد نشان مي دهد كه روسها مردماني هسند كه يك راست سراغ اصل مطلب مي روند !! در آثار گوگول – مثل شبهاي دهكده ديكانكا – و اكثر آثار خود چخوف اين مطلب را به راحتي مي توان ديد . <br /><img src= "http://www.amrep.org/images/farces/farces04.gif"align= "right"width=200> <br />2- از ديد تحليل رابطه عاشقانه : مي شود گفت كه عشق اولگا و چخوف عشقي فراق زده يا حداقل دير وصل است ! اولگا درگير كار تاتر است . او هنرپيشه اي موفق است كه البته موفقيت خود را مديون آثار چخوف است . از سوي ديگر چخوف به علت بيماري – احتمالا سل – توان زندگي در مسكو را ندارد و در دهكده يالتا در جنوب روسيه زندگي مي كند . بعد مسافت ، فاصله اي بين دو دلداده است كه همين به ديدار دير به ديرشان مي انجامد. <br />اما نكته برجسته اي كه در اين بين وجود دارد خصلت هدايت گري چخوف است . در واقع اين رابطه را چخوف ، شكل مي دهد و در مسير مناسب هدايت مي كند . بحثي نيست كه در ساختن يك رابطه عاشقانه ، هر دو سوي رابطه مسئولند اما در عمل ، قرار دادن رابطه در مسير درست و حفظ اين مسير بر عهده آن كسي ست كه شانه هاي محكمتري دارد ! ( البته ممكن است كه اين نقش را به تناوب هر يك از دو سوي رابطه بر عهده بگيرند .) در اين رابطه شانه هاي چخوف اين بار را در اكثر مواقع به دوش مي كشند . نامه هاي چخوف بلا استثنا ، با شوخ طبعي و تمايل به ايجاد آرامش همراه است ، در حاليكه كنيپر جا به جا به واسطه خستگي از كار تاتر و همچنين دلتنگي ، زبان به ناله مي گشايد و از زمين و آسمان مي نالد ! از سوي ديگر ، كنيپر در طول رابطه به تحولي در خويش مي رسد كه مي توان آن را با پرسشهاي مكررش از خود در باب مسائل مختلف ، در خلال نامه ها رديابي كرد . البته اين اصلا به معناي اين نيست كه اولگا در پرورش رابطه نقشي ندارد ! بلكه بالعكس او با مهرباني بي حدش و عشق سرشارش ، شانه هاي نحيف آنتوان را براي پذيرش اين مسووليت مهيا مي كند . <br />به هر حال به گمان من ، اين كتاب براي تحليلهاي دقيق در باب رابطه عاشقانه و زواياي پنهانش كتاب مناسبي ست . <br />3- از ديد تاريخي : به نظر من بزرگترين زيبايي كتاب ، در همين ديدگاه قابل بررسي ست . در واقع ، خواننده با 6 سال زندگي چخوف ، بي واسطه و كاملا مستدل و از آن مهمتر لحظه به لحظه همراه مي شود . زاده شدن سه خواهر ، باغ آلبالو و... را مي بيند و حس مي كند و با موقعيت حسي نويسنده در لحظه نوشتن اين آثار آشنا مي شود . <br />از سوي ديگر به واسطه آشنايي هاي گسترده كنيپر و چخوف با مشاهير ديگري هم ارتباط برقرار مي شود : گوركي ، تولستوي ، استانيسلاوسكي و …! <br />ديدار اين افراد ، در هيئت زندگي روزمره شان و حوادثي كه بر آنها مي گذشته است ، جذاب و خواندني ست . <br />از سوي ديگر مي توان به راحتي اين نكته را نيز دريافت كه نويسنده اي مثل چخوف ، چقدر در بين مردم محبوب بوده است و نمايشنامه هايش – حتي در زمان حياتش ، بر خلاف بسياري از همكارانش – در بين عوام و خواص مورد توجه قرار مي گرفته است . به گمان من ، الهام گرفتن از زندگي مردم عامه و پرهيز از پيچيده گويي و در عين حال عمق بخشيدن و البته استفاده از چاشني ظنز ، از عوامل موثر در اين اقبال عمومي بوده اند . <br />× <br /><img src= "http://www.methuen.co.uk/images/0413705803-large.jpg"align= "left"width=200> <br />چخوف در سال 1904 در 44 سالگي و در اوج شكوفايي هنرش به سبب بيماري جان باخت و اولگا 55 سال بعد از او زيست و هرگز ازدواج نكرد . <br />از جذاب ترين نامه هاي اين مجموعه ، لااقل براي من ، نامه هاي هستند كه اولگا بعد از فوت چخوف براي خيال او مي نويسد . <br />مطلبم را با گوشه اي از يكي از همين نامه ها به پايان مي برم : <br />… عزيزترين ، عزيزترينم ، تو كجايي ؟! <br />در يالتا مدتها فكر مي كردم همه جا هستي ، در هوا ، سبزه زار ، نواي باد ! <br />وقتي براي قدم زدن به بيرون مي رفتم ، قامت سبك و شفاف تو ، عصا در دست ، گاه نزديك به من و گاه از من دور ، بي آنكه اثري بر روي زمين باقي بگذارد ، در آن مه كبود كوه ، با من قدم مي زد . درست مثل حالا كه سرت را نزديك گونه ام حس مي كنم … ! <br />× <br />عشق در لحظه هايتان جاري . <br /><i>سيامك</i> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-86357071?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-862119662002-12-18T13:24:00.000+03:302002-12-18T13:45:45.000+03:30سلام <br />امروز سه شعر كوتاه از نزار قباني (Nizar Qabbani )، شاعر سوري ، را برايتان از انگليسي ترجمه كرده ام ، بخوانيد و لذت ببريد . تنها يك نكته پيش از آن : <br />آنهائيكه با زبان عربي آشنايي دارند ، يا اينكه مثل من كنجكاوند كه دكلمه هاي نزار قباني را با تصوير و صداي خودش بشنوند در <a href="http://www.syrialive.net/arts/arts_nizar.htm">اين آدرس</a> مي توانند چندين فيلم را با فرمت ram از جلسات شعر خواني نزار قباني در سال 1995 ببينند . <br />و اما شعرها : <br /><img src= "http://www.nbizz.com/kathisfloralkreations/upload/YGM02A.jpg"align= "left"width=200> <br />(1) <br />از پس فراقي طولاني <br />آنگاه كه مي بوسمت <br />حس مي كنم كه نامه اي شتابزده را <br />در صندوق پستي سرخي افكنده ام ! <br />(2) <br />در تابستان <br />بر ساحل دراز مي كشيدم و به تو فكر مي كردم . <br />اگر از احساسم به تو <br />به دريا مي گفتم <br />از سواحلش ، <br />ماهي ها و گوشماهي هايش <br />دست مي كشيد <br />وبه دنبال من روانه مي شد ! <br />(3) <br />دلدارم از من پرسيد : <br />- تفاوت من و آسمان چيست ؟! <br />- تفاوت ، عشق من !در اين است : <br />وقتي تو مي خندي <br />من آسمان را از ياد مي برم !! <br /> <br />شادماني عاشقانه تان آرزوي من است . <br /><i>سيامك </i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-86211966?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-860308992002-12-15T18:43:00.000+03:302002-12-15T19:35:40.000+03:30سلام <br />امروز مي خواهم بحث عشق را با موضوعي جديد ادامه بدهم ، چون دوستان هم بحثم نكته جديدي به بحث قبل نيافزوده اند و خودم هم نكته جديدي ندارم . اما قبل از شروع بحث يك وبلاگ را معرفي كنم ! <br />وبلاگ <a href="http://siamak80.persianblog.com">عزيزكم سلام !</a> را چندي پيش شناختم . امروز كه اين كوتاه را مي نويسم سيامك عزيز – همنام همتقديرم ! – ديگر نمي نويسد : ( شايد با وقتي ديگر !) <br />اما خواندن عاشقانه هاي او با همه لطافت و ظرافت و عمق شناختشان از عشق هماره جذاب ست ! نوشته هاي او تاريخ ندارند كه عشق لازمان است و نام هم بر آن حكم نمي راند كه عشق فارغ از نام هاست ! اين نامه ها مثل نامه هاي ستون <a href="http://www.7sang.com/weekly/3/sangrize/siamak/index.htm">بوسه بي فريادرس</a> من در <a href="http://www.7sang.com">هفت سنگ</a> ، اگر چه هر دو بهانه هايي عيني و نمناك دارند اما از طرف همه مجنونهاي جهان براي همه ليلاهاست .اين آرشيو زيبا را از كف ندهيد ! <br />× <br />و اما بحث مان : <br />موضوع بحث اين است : استقلال رابطه عاشقانه ! <br />در مورد استقلال طرفين رابطه عاشقانه و ضرورت حفظ فرديت آنها مفصلا صحبت كرده ام . اما اين بار مي خواهم بگويم كه يك رابطه عاشقانه ، خود موجوديتي مستقل از ساير عوامل احيانا مداخله جو دارد و عدم رعايت اين استقلال به تخريب رابطه خواهد انجاميد . <br />بگذاريد خاطره اي عاشقانه را با اين بحث بياميزم ! <br />سالياني پيش از اين در يكي از برنامه هاي طنز تلويزيون ، يكي از كاراكتر ها به شوخي جمله اي را بر زبان آورد كه اين جمله هنوز كه هنوز است به اعتبار عمق يافتنش در رابطه عاشقانه ام ، بر زبان من باقي مانده است ! <br />( همه چيز حل مي شود مثل شكر در آب !! ) <br />اين جمله به ظاهر مسخره عجيب به دلم نشسته بود و ورد زبانم شده بود ! كافي بود كسي بنالد و از روزگار شكوه كند كه اين تكيه كلام به سويش پرتاب مي شد ! <br />تا ناگاه عزيز روزهاي خوش علاقه ، پس از آن كه بارها اين جمله را از من شنيد ، روزي به من گفت : آب به درجه اشباع رسيده است ! جايي ديگر براي اين شكرهايي كه روي دست مان مانده ندارد !! <br /><img src= "http://www.space.gc.ca/_images/csa_sectors/hum_pre/astronauts/neemo/youth/gases/boiling/boiling.gif"align= "left"width=200> <br />در چشمانش برق شيطنت را ديدم اما پرسش اساسي بود ! گفتم : گرمش كنيد خانم ! گرمش كنيد !!خوب است از آدم ، آبي گرم شود !!! <br />به سرخوشي خنديد و جهان هم به تبعيت از او شكفت ! گذشت تا فردا روز ، و او اين بار باز با دست پر آمد ! : <br />- آب را گرم كرديم همه اش تبخير شد !! چه كنيم كه مشكل بر مشكل اضافه شد و همان مقدار شكر حل شده هم بار اضافه اي شد بر دستمان !!! <br />چالش جدي تر شده بود ! كمي فكر كردم و گفتم : خانم عزيز ! در ظرف را بگذاريد !! اگر در ظرف بسته باشد ، دما را تا آن حد كه بخواهيد مي توانيد بيافزاييد و در اين گستره بي پايان افزايش حرارت شكر كه هيچ ، سنگ هم حل مي شود !! <br />مانند هميشه اي كه وجودش سرشاز از پرسش مي شد ، در چشمانش علامت سوالي انگار مي رقصيد ! <br /> - چي شد ؟! اين يكي را نگرفتم !! <br />خندان به او گفتم : مي دانيد منظورم از گرما چيست ! حرارت زندگي و شور آن به تلقي من ، جز عشق نيست ! در مرحله اول چنانكه به درستي دريافتيد به ماهيت حل المسائل بودن عشق اشاره داشتم ! اما بار دوم به نكته اي ديگر ! و آن نكته حفظ استقلال رابطه عاشقانه است ! وقتي در ظرف را باز مي گذاريد و اجازه نفوذ محيط بيرون را در درون رابطه فراهم مي كنيد ، هر چقدر هم كه حرارت به خرج بدهيد ، حاصلي جز اتلاف انرژي و تحليل رفتن نخواهد داشت ! چه اصولا دماي رابطه بالا نمي رود !! <br />به عبارت ديگر باز شدن در اين ظرف جوشان ، علاوه بر تحليل بردن ( حجم احساسات جوشنده ) ، به كاسته شدن ( دما ) و در نتيجه رسوب كردن و ( حل نشدن مشكلات ) ريز و درشت منجر خواهد شد ! <br />رابطه عاشقانه اي كه در ديوارهاي مستحكم شخصيتي دو روح آگاه عشق انديش از گزند نفوذ در امان بماند ، توان حل همه مشكلات را به مدد نيروي لايزال خود دارد …. <br />و در آن زمان ما هنوز عاشق نبوديم و اين گفتگوهاي دوستانه ، پاياني عاشقانه را رقم زد…! <br />× <br />شما را به انديشه در اين باب و همچنين راههاي اين نفوذهاي مخرب دعوت مي كنم . چه اين نفوذ ، گاهي به شدت مخفي و موذيانه است ! و شايد اولين نتيجه اين نفوذها ، فروريختن اعتماديست كه بين دو نفر وجود دارد و به دنبال آن سكوتي كه به تمامي اين سوء تفاهمات و عدم اعتمادها دامن مي زند و سر آخر تنها چيزي كه بر جاي نمي ماند عشق خواهد بود !! <br />تا بازگشت مجدد به بحث عشق <a href="mailto:sbahramparvar@yahoo.com">با نظرات خود همراهيم كنيد</a> . <br /><i>سيامك </i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-86030899?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-859439752002-12-13T17:09:00.000+03:302002-12-13T20:16:56.000+03:30سلام <br />امروز برايتان ترجمه نامه اي عاشقانه را اينجا مي گذارم از ادگار آلن پو( Edgar Allen Poe ) نويسنده شهير به سارا هلن ويتمن ( Sarah Helen Whitman )شاعره آمريكايي . پو كه همسرش را يكسال پيش از دست داده است نامه هايي تبدار و پريشان براي سارا مي نويسد .و البته همه اينها در حالي بود كه او تنها يكسال مجال داشت تا زندگي خود را در غرقابه الكل و افسردگي فنا كند ! <br />تنها يك تذكر : لحن ادبي نامه از من نيست ! متن انگليسي نيز فخيم و شاعرانه و پر تصوير است و من سعي كردم همان حال و هوا را منتقل كنم . تا چه قبول افتد و … . <br />× <br /><img src= "http://academic.brooklyn.cuny.edu/history/virtual/portrait/poe.gif"align= "left"width=200> <br />1 اكتبر 1848 <br />نمي توانم از اين بهتر برايت شرح دهم كه احساسم چه بود ، جز اين كه بگويم قلب ناشناس تو انگار براي اقامتي تا هميشه به آغوش من راه يافت ، چنانكه قلب من نيز ، به گمانم ، به آغوش تو ! <br />و از آن دم ، من عاشقت شدم ! <br />آري ! اكنون حس مي كنم كه در آن عصرگاه روياهاي شيرين ، چنين شد كه نخستين سپيده عشق بشري ، بر شب يخ آجين روخم منفجر شد ! <br />از آن هنگام نامت را نديده ام و نشنيده ام مگر به لرزشي بر اندامم : نيمي از شعف ، نيمي از اضطراب ! <br /><img src= "http://www.assumption.edu/whw/Hatch/sarahHelenWhitman1.gif"align= "right"width=200> <br />سالهاي سال ، نام تو از لبانم نگذشت ، اما اكنون روحم مي نوشدش ، با عطشي ديوانه وار ! <br />تمام وجودم به جستجوي تو فرياد مي زند ! حتي پچپچه اي از تو ، لرزش احساسي غريب را در من بيدار مي كند : تركيبي مبهم از اشك و شادماني دست افشان !! حسي وحشي و غير قابل شرح كه به هيچ چيز نمي ماند الا خويش آگاهي گناه !! <br />× <br />و عشق حديث نامكرريست ! چه پو بگويد ، چه نزار ، چه نرودا ، چه ابراهيمي ، چه مولانا ، چه حافظ و حتي … چه <a href="http://www.7sang.com/weekly/3/sangrize/siamak/index.htm">من</a> !! <br />عاشقانه زيستنتان آرزوي من است . <br />سيامك<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3562382-85943975?l=shaeraneha.blogspot.com' alt='' /></div>siamakhttp://www.blogger.com/profile/15078725865353831713noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3562382.post-858408312002-12-11T18:56:00.000+03:302002-12-11T19:20:35.000+03:30سلام <br />اول اينكه : بشتابيد كه <a href="http://www.7sang.com">هفت سنگ جديد</a> از راه رسيد ! با مطالبي داغ و متنوع . از جمله <a href="http://www.7sang.com/weekly/3/sangrize/siamak/index.htm"> اين</a> ! ( به اين مي گويند خود تحويل گيري !). به هر حال هيچكدام از مطالب زيباي اين شماره را از دست ندهيد ، مخصوصا <a href="http://www.7sang.com/weekly/3/sangfarsh/7/index.htm">اين داستان زيبا </a>و اين <a href="http://www.7sang.com/weekly/3/sangava/clip.htm">فلش جذاب</a> را . <br />دوم اينكه : امروز مي خواهم يك كتاب ديگر را برايتان معرفي كنم . <br /><img src= "http://www.i-cynic.com/photos/nabokov.jpg"align= "left"width=200> <br />ولاديمير ناباكوف نويسنده روسي يكي از نويسندگاني ست كه علي رغم اينكه تنها دو كتاب ويكي دو سخنراني از او خوانده ام ، بسيار برايم محبوب است . او را باكتاب زيباي ( ماري ) يا همان ( ماشنكا ) شناختم . رماني كه گويا اولين نوشته ناباكوف است و سرشار از حسي عميق ، شاعرانه و البته عاشقانه . متاسفانه اين كتاب را در حال حاضر در اختيار ندارم تا معرفي مفصلي راجع به آن بنويسم ولي در اولين فرصت اين كار را خواهم كرد . اما كتاب دوم كه مورد بحث امروزمان نيز هست نمايشنامه ايست به نام : ( اختراع والس ). <br />اختراع والسThe Waltz invention <br />ولاديمير ناباكوف Vladimir Nabokov <br />ترجمه : محمد نجفي <br />انتشارات نيل – چاپ 1380 <br />قيمت : 7000 ريال <br />طنز يكي از مشخصه هاي ادبيات روسيه است . لااقل بخشي از آن كه داراي وجهه جهانيست از نوعي طنز گزنده و عميق بهره مي برد . آثار گوگول ، چخوف ، داستايوسكي ، تولستوي و … گواه مناسبي بر اين ادعاست . ناباكوف ، نويسنده غربت نشين روس نيز از اين قاعده مستثني نيست . طنز او طنزي قوي ، هشداردهنده و آميخته با تراژديست ! <br />نمايشنامه ( اختراع والس ) از همان عنوان بندي سر شوخي را با شما باز مي كند ! آن هم از آن نوع شوخي هاي مورد علاقه ناباكوف : بازي با كلمات ! در واقع نام والس ارتباطي به رقص معروفي به همين نام ندارد . اين نام مستعار شخصيت اول داستان است ! <br />داستان راجع به مرديست به نام والس كه ماشيني اختراع مي كند به نام تله مورت ( دوركش ) و آن را براي عرضه به نزد وزير جنگ كشوري خيالي مي آورد . او ادعا مي كند كه دستگاهش در هر فاصله اي مي تواند شهري را در يك لحظه به خاكستري نرم و سپيد بدل كند ! بديهي ست كه مجنونش مي پندارند و بيرونش مي كنند و والس در يك قدرت نمايي قله كوه زيباي شهر را منفجر مي كند ! <br />حال وزير به دست و پا مي افتد و با دخالت زني روزنامه نگار به نام ترنس ( خلسه ، خيال ( trance : و تشكيل جلسه ژنرالها به اين نتيجه مي رسند كه بعد از امتحاني مجدد وسيله را از او بخرند . اما والس براي فروش نيامده است ! او همه دنيا را مي خواهد !! تسليمي بلا شرط !! <br />وزير و رئيس جمهور - كه نامرئي ست !! – تسليم مي شوند و كشور از آن والس مي شود كه با همراهي ترنس قصد آقايي جهان را دارد و در عين حال نمي خواهد از عيش و عشرتش هم غافل شود او مي خواهد تلافي روزهاي نداري خود را در بياورد ! روزهاي تهي از هرچيز اكنون بايد از همه چيز سرشار باشند ! اما هميشه همه چيز بر وفق مراد نخواهد بود حتي اگر مخوف ترين قدرت جهان را داشته باشي ! يك پاسخ نه ، تمام بناي پوشالي والس را در هم مي ريزد و ترنس او را ترك مي گويد ! با ترك تدنس ( خيال ) نمايشنامه به صحنه اول باز مي گردد! باز وزير پشت ميزش است و با تمسخر به حرفهاي والس گوش مي كند ! <br />× <br /><img src= "http://www.strawdogtheatre.com/production_history/waltz_invention/waltzinvention_poster_tiny.jpg"align= "left"width=200> <br />با همين خلاصه فشرده به راحتي پيداست كه با داستاني به شدت شاعرانه و نمادپردازانه رو به روييم . داستاني كه علي رغم گفته هاي خود ناباكوف كه معتقد است : سبك و ساختمان اساس يك كتاب است ،اكتفا به ايده هاي بزرگ مزخرف گويي ست ! <br />پر از ايده هاي بزرگ است . در مورد ساختمان اثر ، با توجه به نمايشنامه بودنش من حرف چنداني ندارم چون در تخصص من نيست . اما گفته هاي حميد امجد در انتهاي كتاب نشان مي دهد كه پرداخت اين نمايشنامه تا چه حد هوشيارانه است . <br />اما آن چه مرا به عنوان يك خواننده جلب مي كند نماد پردازي هاي شاعرانه ناباكوف است . از همين ترنس شروع كنيم . زني جذاب ، زيباو باهوش كه خيلي خوب كارها را پيش مي برد ! حضور او با موفقيت و اوج گيري والس همراه است ، او مسئول ساختن و تجهيز كاخ والس است و وقتي او مي رود دنياي والس به پايان مي رسد ! <br />چنانكه از نامش هم پيداست او خود خيال است . تخيلي كه مي تواند انسان را به اوج ببرد اما با ترك خود ما را سرخورده در ميان واقعيات رها كند . اما همه چيز به اين سادگي نيست ! ناباكوف با پرداخت زيبايش اين سوال را طرح مي كند كه راستي واقعيت چيست و خيال كجاست ؟ مرز ميان اين دو كجاست ؟! و نويسنده با در هم آميختن مرز رويا و واقعيت داستان را عميق تر و لايه لايه تر مي كند. به واقع شما مي توانيد چند نوع نگاه به اين نمايشنامه داشته باشيد ! از ديد يك آدم علاقه مند به سياست ، اين داستان يك كمدي كامل از نظامهاي توتاليتر است ! يك عده بله قربان گو و به تعبير ناباكوف : مترسك ! جمع مي شوند تا تصميمي بگيرند كه جهاني را ديگرگون مي كند ! پرده دوم كه جلسه ژنرالها را در بر مي گيرد يك مضحكه كامل است از كودكانگي و كودني اين عناصر غير مستقل ! ديالوگها به صراحت شبيه گفتگوي معلم با كودكان بازيگوش كلاس اول دبستان طراحي شده است ! <br />از سوي ديگر خود والس هم كه قول دنياي جديد را مي دهد : دنيايي بدون جنگ و خونريزي و بدون اسلحه ! دست كمي ندارد ! به خاطر يك خراش كوچك شهري را با ششصد هزار سكنه با خاك يكسان مي كند ! ( چقدر آدم ياد اين ضرب المثل ميافتد : به خاطر يك دستمال قسطنطيه را به آتش كشيدن !) <br />ديگر اينكه او بناي دنياي نوينش را چنان كه خود مي گويد بر اساس تهديد مي گذارد : <br />…تهديد تربيت كودك را كارساز تر از ترغيب است ! <br />مگر نه درسهايي را كه از سر ترس آموخته ايم <br />به مغز استخوانمان فرو رفته؟!….